شناسه حدیث :  ۴۵۰۱۳۹

  |  

نشانی :  الغارات  ,  جلد۲  ,  صفحه۶۳۳  

عنوان باب :   الجزء الثاني مسير بسر بن أبى أرطاة و غارته على المسلمين و أهل الذمة و اخذه الأموال و رجوعه الى الشام قدوم عبيد اللّٰه بن العباس و سعيد بن نمران على على عليه السّلام بالكوفة

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام)

عن عبد الرّحمن بن نعيم عن أشياخ من قومه أنّ عليّا عليه السّلام كان كثيرا ما يقول في خطبته : أيّها النّاس إنّ الدّنيا قد أدبرت و آذنت أهلها بوداع، و إنّ الاخرة قد أقبلت و آذنت باطّلاع، ألا و إنّ المضمار اليوم و السّباق غدا، ألا و انّ السّبق الجنّة و الغاية النّار ؛ألا و إنّكم في أيّام مهل من ورائه أجل يحثه عجل، فمن عمل في أيّام مهلة قبل حضور أجله نفعه عمله و لم يضرّه أمله، ألا و إنّ الأمل يسهى القلب و يكذب الوعد و يكثر الغفلة و يورث الحسرة، فاعزبوا عن الدّنيا كأشدّ ما أنتم عن شيء تعزبون، فإنّها غرور و صاحبها منها في غطاء معنى و أفزعوا إلى قوام دينكم بإقامة الصّلاة لوقتها، و أداء الزّكاة لحلّها، و التّضرّع إلى اللّٰه و الخشوع له، و صلة الرّحم، و خوف المعاد، و إعطاء السّائل، و إكرام الضّيف، و تعلّموا القرآن و اعملوا به، و اصدقوا الحديث و آثروه، و أوفوا بالعهد إذا عاهدتم، و أدّوا الأمانة إذا ائتمنتم، و ارغبوا في ثواب اللّٰه و خافوا عقابه؛ فإنّي لم أر كالجنّة نام طالبها و لم أر كالنّار نام هاربها، فتزوّدوا في الدّنيا من الدّنيا ما تحرزون به أنفسكم غدا من النّار، و اعملوا بالخير تجزوا بالخير يوم يفوز أهل الخير بالخير.
زبان ترجمه:

الغارات / ترجمه آیتی ;  ج ۱  ص ۲۲۹

آمدن عبيد اللّه بن عباس و سعيد بن نمران نزد على(عليه السّلام)در كوفه عبد الرحمن بن نعيم[99]از پيران قوم خود روايت مى‌كند كه على(عليه السّلام)در خطبه‌هاى خود بسيار مى‌گفت:
«اى مردم،دنيا روى در رفتن دارد و مردم دنيا را آواز وداع در داده و آخرت روى در آمدن دارد و از جايى بلند ندا مى‌دهد كه اينك فرا مى‌رسد.بدانيد كه امروز روز مهيا داشتن اسبان است و فردا روز مسابقه.جايزۀ اين مسابقه بهشت است و هر كه واماند به جهنم رود.بدانيد كه اكنون در روزهاى مهلت هستيد و پس از اين روزها مرگتان فرامى‌رسد هر كس كه در روزهاى مهلت و پيش از فرا رسيدن اجل كارى كند كارش او را سود كند و آرزوى درازش زيان نرساند.آرزو دل را به غفلت مى‌اندازد و وعدۀ خدا را دروغ مى‌شمارد و غفلت را افزون مى‌سازد و موجب حسرت مى‌شود.از دنيا دورى جوييد و هر چه توانيد بيشتر دورى جوييد.زيرا دنيا سراسر فريب است و دنياداران را پردۀ فريب ديدگان فرو پوشيده.نماز را به وقت بگزاريد تا سبب قوام دين شما گردد و زكات را به موقع دهيد و در برابر خدا زارى نماييد و خشوع كنيد و صله رحم به جاى آوريد و از روز رستاخيز بترسيد و به سائلان چيزى دهيد و مهمان را گرامى داريد و قرآن را فراگيريد و به آن عمل كنيد و در سخن راست گوييد و چون پيمان بستيد به آن وفا نماييد و امانات را كه به دست شما سپرده‌اند به صاحبانشان بازگردانيد و در ثوابهاى خدايى رغبت كنيد و از عقاب خدا بترسيد و من در شگفتم كه خواستار بهشت از طلب آن به خواب غفلت رود و كسى كه از دوزخ مى‌گريزد به خواب خوش رود و براى روز بازپسين عمل خيرى انجام ندهد.در اين دنيا،از اين دنيا توشه‌اى بر داريد كه در قيامت شما را از آتش عذاب خدا حفظ‍‌ كند.كار نيك كنيد تا پاداش نيك يابيد،در روزى كه نيكوكاران پاداش نيكوكارى خود بيابند.»

divider