شناسه حدیث :  ۴۵۰۱۳۶

  |  

نشانی :  الغارات  ,  جلد۲  ,  صفحه۶۲۷  

عنوان باب :   الجزء الثاني مسير بسر بن أبى أرطاة و غارته على المسلمين و أهل الذمة و اخذه الأموال و رجوعه الى الشام مسير جارية بن قدامة رحمة اللّٰه عليه

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام)

و عن الحارث بن حصيرة، عن عبد الرّحمن بن عبيد قال : لمّا بلغ عليّا عليه السّلام دخول بسر أرض الحجاز و قتله ابني عبيد اللّٰه بن العبّاس و قتله عبد اللّٰه بن عبد المدان و مالك بن عبد اللّٰه بعثني بكتاب في اثر جارية بن قدامة قبل أن يبلغه أنّ بسرا ظهر على صنعاء و أخرج عبيد اللّٰه منها و ابن نمران، فخرجت بالكتاب حتّى لحقت به جارية ففضّه فإذا فيه. أمّا بعد فانّي بعثتك في وجهك الّذي وجّهت له، و قد أوصيتك بتقوى اللّٰه، و تقوى ربّنا جماع كلّ خير و رأس كلّ أمر، و تركت أن اسمّي لك الأشياء بأعيانها و انّي أفسّرها حتّى تعرفها، سر على بركة اللّٰه حتّى تلقي عدوّك، و لا تحتقرنّ من خلق اللّٰه أحدا، و لا تسخّرن بعيرا و لا حمارا و ان ترجّلت و حفيت، و لا تستأثرنّ علي أهل المياه بمياههم، و لا تشربنّ من مياههم إلاّ بطيب أنفسهم، و لا تسبّ مسلما و لا مسلمة، و لا تظلم معاهدا و لا معاهدة، و صلّ الصّلاة لوقتها، و اذكر اللّٰه باللّيل و النّهار، و احملوا راجلكم، و تآسوا على ذات أيديكم ،و أغذّ السّير حتّى تلحق بعدوّك، فتجليهم عن بلاد اليمن و تردّهم صاغرين إن شاء اللّٰه، و السّلام عليك و رحمة اللّٰه و بركاته.
زبان ترجمه:

الغارات / ترجمه آیتی ;  ج ۱  ص ۲۲۷

عبد الرحمن بن عبيد گويد:چون به على(عليه السّلام)خبر رسيد كه بسر به سرزمين حجاز داخل شده و پسران عبيد اللّه بن عباس را و عبد اللّه بن عبد المدان و مالك بن عبد اللّه را كشته است،مرا با نامه‌اى در پى جارية بن قدامه فرستاد و هنوز خبر چيره شدن بسر بر صنعاء و بيرون آمدن عبيد اللّه و ابن نمران را نشنيده بود.من نامه را بر گرفتم و به جاريه پيوستم.جاريه نامه را گشود و چنين خواند:
«اما بعد،تو را به همان راهى كه در پيش گرفته‌اى فرستاده‌ام.تو را به ترس از خدا وصيت مى‌كنم و ترس از پروردگارمان كه مجموعه همۀ خيرات است و سر هر كارى.پيش از اين همه چيز را عينا براى تو نگفتم و اكنون آنها را شرح مى‌دهم باشد كه دريابى‌اش.به بركت و يارى خداوند به پيش برو تا به دشمن برسى.مباد كسى از بندگان خدا را تحقير كنى يا شتر و خر كسى را به زور بستانى اگر چه پياده و برهنه پاى باشى و چون بر سر آبى رسى خود را بر صاحبان آن آب ترجيح منه و تا خشنود نباشند از آبشان منوش و مرد و زن مسلمانى را دشنام مده و بر معاهد يا غير معاهد ستم روا مدار و نماز خود به وقت بگزار و خدا را در شب و روز ياد كن.پيادگان خود را سوار كن و از هر چه داريد به ديگران كه ندارند سهمى دهيد.و در رفتن شتاب كن تا با دشمنت رو به روى شوى.آنان را از بلاد يمن بران و خوار و زبون بازگردان -ان شاء اللّه- و السلام عليك و رحمة اللّه و بركاته.»

divider