شناسه حدیث :  ۴۵۰۱۲۲

  |  

نشانی :  الغارات  ,  جلد۲  ,  صفحه۵۸۵  

عنوان باب :   الجزء الثاني [كلام على عليه السلام]

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام)

عن حبيش بن المعتمر قال: دخلت على عليّ عليه السّلام في صحن مسجد الكوفة فقلت: كيف أمسيت يا أمير المؤمنين؟ قال: أمسيت محبّا لمحبّنا و مبغضا لمبغضنا فأمسى محبّنا مغتبطا بحبّنا برحمة من اللّٰه ينتظرها، و أمسى عدوّنا يؤسّس« بُنْيٰانَهُ عَلىٰ شَفٰا جُرُفٍ هٰارٍ » فكأنّ ذلك الشّفا قد أنهار به في نار جهنّم، و كأنّ أبواب الجنّة قد فتحت لأهلها، فهنيئا لأهل الرّحمة رحمتهم، و التّعس لأهل النّار، و من سرّه أن يعلم أ محبّنا أو مبغضنا فليمتحن قلبه بحبّنا، إنّه ليس عبد يحبّنا إلاّ من خيّره اللّٰه على حبّنا و ليس من عبد يبغضنا إلاّ من خيّره على بغضنا، نحن النّجباء و أفراطنا أفراط الأنبياء، و أنا وصيّ الأوصياء، و أنا من حزب اللّٰه و حزب رسوله، و الفئة الظّالمة حزب الشّيطان و الشّيطان منهم .
زبان ترجمه:

الغارات / ترجمه آیتی ;  ج ۱  ص ۲۱۲

حبيش بن معتمر[90]گويد:در صحن مسجد كوفه نزد على(عليه السّلام)رفتم و گفتم:يا امير المؤمنين،روز را چگونه به شب آورديد؟گفت؛در حالتى كه دوستدار دوستدارمان بودم و دشمن دشمنمان.دوست خود را ديدم كه به سبب دوستى ما به رحمت خدا مى‌باليد و منتظر آن بود و دشمن خود را ديدم كه بنيان خود بر كنار سيلگاهى كه آب زير آن را شسته نهاده و چنان مى‌بينم كه در آتش جهنم سرنگون شده و چنان است كه درهاى بهشت را مى‌بينم كه بر روى بهشتيان گشاده است.گوارا باد اهل رحمت را رحمتشان و بدبختى باد براى اهل آتش.آنكه خواهد كه بداند كه دوستدار ماست يا خصم ما،دل خويش به محبت ما بيازمايد.هيچ كس از بندگان خدا ما را دوست ندارد مگر آنكه خدا او را براى دوستى ما برگزيده باشد و هيچ كس از بندگان خدا ما را دشمن ندارد مگر آنكه خدا او را براى دشمنى ما برگزيده باشد.ما نجباييم و پيشوايى از خاندان ما پيشواى همه پيامبران است و من سرور همۀ اوصيايم،من از گروه خدايم و از گروه رسول او و اما جماعت ستمگران گروه شيطانند و شيطان از ايشان است.

divider