شناسه حدیث :  ۴۵۰۱۲۰

  |  

نشانی :  الغارات  ,  جلد۲  ,  صفحه۵۸۴  

عنوان باب :   الجزء الثاني [كلام على عليه السلام]

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام)

قال: حدّثنا فرات بن أحنف قال: إنّ عليّا عليه السّلام خطب النّاس فقال: يا معشر النّاس أنا أنف الهدى و عيناه و أشار بيده إلى وجهه؛ يا معشر النّاس لا تستوحشوا في طريق الهدى لقلّة أهله فإنّ النّاس اجتمعوا على مائدة شبعها قصير و جوعها طويل و اللّٰه المستعان، يا معشر النّاس إنّما يجمع النّاس الرّضا و السّخط، ألا و إنّما عقر ناقة ثمود رجل واحد فأصابهم العذاب بنيّاتهم في عقرها قال اللّٰه تعالى:« فَنٰادَوْا صٰاحِبَهُمْ فَتَعٰاطىٰ فَعَقَرَ . »فقال لهم نبيّ اللّٰه عن قول اللّٰه:« نٰاقَةَ اَللّٰهِ وَ سُقْيٰاهٰا؛ `فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهٰا . » يا معشر النّاس ألا فمن ساءل عن قاتلي فزعم أنّه مؤمن فقد قتلني،[يا معشر النّاس من سلك الطّريق ورد الماء ]يا معشر النّاس ألا أخبركم بحاجبى الضّلالة؟ تبدو مخازيها في آخر الزّمان .
زبان ترجمه:

الغارات / ترجمه آیتی ;  ج ۱  ص ۲۱۲

فرات بن احنف[87]گويد:على(عليه السّلام)براى مردم سخن مى‌راند و مى‌گفت:اى مردم من هدايت را چونان بينى و چشمان هستم-و به دست خويش به صورت خود اشارت فرمود-اى مردم اگر راهيان راه هدايت اندك هستند بيمناك مشويد،زيرا مردم بر خوان طعامى گرد آمده‌اند كه مدت سيرى‌اش كوتاه است و زمان گرسنگى‌اش دراز.و از خدا يارى مى‌جويم.اى مردم، مردم را خشنودى و خشم از چيزى در عواقب آن شريك مى‌سازد و بدانيد كه كشندۀ ماده شتر قوم ثمود يك تن بود ولى همۀ آن قوم را عذاب در بر گرفت،زيرا در دل خواستار كشتن آن بودند و خداى تعالى فرمايد:«يارشان را ندا دادند و او شمشير بر گرفت و آن را پى كرد[88]»پيامبر خدا از سوى خدا به آنان گفت:«ماده شتر خدا را به آبشخورش واگذاريد.تكذيبش كردند و شتر را پى كردند[89]»اى مردم،بدانيد كه هر كه پندارد كه كشندۀ من مؤمن است او نيز در قتل من شريك است.اى مردم هر كه به راه درست رود به آب رسد و هر كه راه كج پيش گيرد به سراب بيابان گرفتار آيد.اى مردم شما را از حاجبان درگاه ضلالت خبر ندهم‌؟آرى در آخر الزمان رسواييهاشان آشكار شود.

divider