شناسه حدیث :  ۴۵۰۰۸۷

  |  

نشانی :  الغارات  ,  جلد۲  ,  صفحه۵۰۱  

عنوان باب :   الجزء الثاني غارة سفيان بن عوف الغامدي على الأنبار و لقيه أشرس بن حسان البكري و سعيد بن قيس

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام)

عن الأصبغ بن نباتة قال: خطب عليّ عليه السّلام فحمد اللّٰه و أثنى عليه و ذكر النّبيّ فصلّى عليه ثم قال: أمّا بعد فإنّي أوصيكم بتقوى اللّٰه الّذي بطاعته ينفع أولياءه، و بمعصيته يضرّ أعداءه، و انّه ليس لهالك هلك من معذرة في تعمّد ضلالة حسبها هدىّ و لا ترك حقّ حسبه ضلالة، و انّ أحقّ ما يتعاهد الرّاعي من رعيّته أن يتعاهدهم بالّذي للّٰه عليهم في وظائف دينهم، و إنّما علينا أن نأمركم بما أمركم اللّٰه به، و أن ننهاكم عمّا نهاكم اللّٰه عنه، و أن نقيم أمر اللّٰه في قريب النّاس و بعيدهم، لا نبالي فيمن جاء الحقّ عليه، و قد علمت أنّ أقواما يتمنّون في دينهم الأمانيّ و يقولون: نحن نصلّي مع - المصلّين، و نجاهد مع المجاهدين، و نمتحن الهجرة ،و نقتل العدوّ، و كلّ ذلك يفعله أقوام. ليس الايمان بالتّحلّي و لا بالتّمنّي، الصّلاة لها وقت فرضه رسول اللّٰه صلّى اللّٰه عليه و آله لا تصلح إلاّ به؛ فوقت صلاة الفجر حين يزايل المرء ليله، و يحرم على الصّائم طعامه و شرابه، و وقت صلاة الظّهر إذا كان القيظ؛ حين يكون ظلّك مثلك، و إذا كان الشّتاء؛ حين تزول الشّمس من الفلك، و ذلك حين تكون على حاجبك الأيمن مع شروط اللّٰه في الرّكوع و السّجود، و وقت العصر [تصلّي ]و الشّمس بيضاء نقيّة قدر ما يسلك الرّجل على الجمل الثّقيل فرسخين قبل غروبها، و وقت المغرب إذا غربت الشّمس و أفطر الصّائم، و وقت صلاة العشاء الآخرة حين يسق اللّيل و تذهب حمرة الأفق إلى ثلث اللّيل، فمن نام عند ذلك فلا أنام اللّٰه عينه؛ فهذه مواقيت الصّلاة، « إِنَّ اَلصَّلاٰةَ كٰانَتْ عَلَى اَلْمُؤْمِنِينَ كِتٰاباً مَوْقُوتاً . » و يقول الرّجل: هاجرت؛ و لم يهاجر، إنّما المهاجرون الّذين يهجرون السّيّئات و لم يأتوا بها. و يقول الرّجل: جاهدت؛ و لم يجاهد، إنّما الجهاد اجتناب المحارم و مجاهدة العدوّ، و قد يقاتل أقوام فيحسنون القتال و لا يريدون إلاّ الذّكر و الأجر، و إنّ الرّجل ليقاتل بطبعه من الشّجاعة فيحمي من يعرف و من لا يعرف، و يجبن بطبيعته من الجبن فيسلم أباه و امّه إلى العدوّ، و إنّما المثال حتف من الحتوف، و كلّ امرئ على ما قاتل عليه و انّ الكلب ليقاتل دون أهله. و الصّيام اجتناب المحارم كما يمتنع الرّجل من الطّعام و الشّراب. و الزّكاة الّتي فرضها النّبيّ صلّى اللّٰه عليه و آله طيّبة بها نفسك لا تسنوا عليها سنيها، فافهموا ما توعظون؛ فإنّ الحريب من حرب دينه، و السّعيد من وعظ بغيره؛ ألا و قد وعظتكم فنصحتكم، و لا حجّة لكم على اللّٰه، أقول قولي هذا و أستغفر اللّٰه لي و لكم .
زبان ترجمه:

الغارات / ترجمه آیتی ;  ج ۱  ص ۱۸۸

اصبغ بن نباته گويد:على(عليه السّلام)سخن آغاز كرد و پس از حمد و ثناى خداوند و درود و سلام بر پيامبر گفت:
«اما بعد،شما را به ترس از خدا سفارش مى‌كنم.خدايى كه دوستانش از اطاعت او سود مى‌برند و دشمنانش از معصيت او زيانمند مى‌گردند.و بدانيد كه عذر كسى كه از روى عمد ضلالت را هدايت پندارد و حق را به بهانۀ اينكه ضلالت است ترك گويد پذيرفته نيايد.و هرآينه،شايسته‌ترين چيزى كه رهبر بايد در باب رعيتش بر عهده گيرد اين است كه آنان را به وظايف دينى‌شان آشنا سازد و بر ماست كه شما را به انجام فرايض امر كنيم همان گونه كه خدا امر كرده است و از آنچه خداى تعالى نهى كرده است نهى نماييم.و فرمان خدا در ميان مردم دور و نزديك بر پاى داريم و از كسى كه حكمى درباره او صادر گرديده باك نداريم و ما مى‌دانيم كه مردمى هستند كه در دين خود در پى آرزوها و هواهاى خويشتن هستند و مى‌گويند كه ما با نمازگزاران نماز مى‌گزاريم و همراه با جهاد كنندگان،جهاد مى‌كنيم و تحمل رنج هجرت مى‌نماييم و دشمن را مى‌كشيم.همه اينها كارهايى است كه مردم ديگر هم به انجام مى‌رسانند.ايمان به ظاهرسازى و آرزو در دل پروردن نيست.نماز را وقتى است كه رسول خدا مقرر كرده و جز در آن وقت نماز درست نباشد.پس وقت نماز صبح وقتى است كه شب سپرى گردد و خوردن و آشاميدن بر روزه‌دار حرام شود.و وقت نماز ظهر در گرماى تابستان وقتى است كه سايۀ تو به قدر تو شود و در زمستان از وقت زوال خورشيد است از فلك و اين زمانى است كه آفتاب را بر ابروى راست خود بينى.با شروطى كه خدا مقرر كرده در ركوع و سجود.وقت عصر وقتى است كه خورشيد هنوز سفيد و تابناك است و به زردى نگراييده است و مدت آن به قدر مدت زمانى است كه مردى بر اشترى سنگين دو فرسخ تواند رفت و آن‌گاه خورشيد غروب كند.وقت مغرب از غروب خورشيد است كه روزه‌دار افطار مى‌كند و وقت عشاء آخرى از زمانى است كه شب فرا رسد و سرخى افق برود تا ثلثى از شب.هر كس نماز عشاء ناخوانده در اين هنگام بخوابد خدا خواب از چشمانش ببرد.
اينها بود اوقات نماز«نماز بر مؤمنان در وقتهاى معين واجب گشته است[57].»
يكى مى‌گويد:مهاجرت كرده‌ام.در حالى كه مهاجرت نكرده است.مهاجران كسانى هستند كه از بديها مهاجرت مى‌كنند و دورى مى‌گزينند و هرگز به آنها بازنمى‌گردند .يكى مى‌گويد:جهاد كرده‌ام،در حالى كه جهاد نكرده است.جهاد اجتناب از حرامهاست و مجاهدت با دشمن است.گاه مردمى به جنگ مى‌روند و نيكو هم مى‌جنگند و جز ذكر خدا و اجر اخروى نمى‌خواهند.مردى مى‌جنگد به سبب خصلت دليرى كه در اوست و از هر كس حمايت مى‌كند چه او را بشناسد و چه نشناسد.مردى به سبب خصلت ترس كه در اوست به گرد پيكار نمى‌گردد در اين حال پدرش و مادرش را هم به دشمن تسليم مى‌كند.پيكار كردن بسا ثمره‌اش مرگ باشد،و ارزش هر پيكارگرى در چيزى است كه به خاطر آن پيكار مى‌كند وگرنه سگ هم به دفاع از لانه و بچه‌هايش مى‌جنگد.
روزه اجتناب از حرامهاست،همچنان كه از خوردن و آشاميدن بايد اجتناب كرد.زكاتى را كه پيامبر(صلّى الله عليه و آله)مقرر داشته به طيب خاطر بپردازيد و مگذاريد سال بر آن سرآيد.اندرزى را كه به شما مى‌دهم نيك دريابيد؛غارت زده كسى است كه دينش را از او ربوده باشند و نيكبخت كسى است كه از ديگران پند گيرد.بدانيد كه شما را موعظه كردم و نيكخواهى نمودم ديگر بهانه‌اى در برابر خدا نخواهيد داشت.حرف خود را مى‌زنم و براى خود و شما از خدا آمرزش مى‌طلبم.

divider