شناسه حدیث :  ۴۵۰۰۷۹

  |  

نشانی :  الغارات  ,  جلد۲  ,  صفحه۴۸۷  

عنوان باب :   الجزء الثاني غارة سفيان بن عوف الغامدي على الأنبار و لقيه أشرس بن حسان البكري و سعيد بن قيس

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام)

عن المسيّب بن نجبة الفزاريّ أنّه قال: سمعت عليّا عليه السّلام يقول: إنّي قد خشيت أن يدال هؤلاء القوم عليكم بطاعتهم إمامهم و معصيتكم إمامكم، و بأدائهم الأمانة و خيانتكم، و بصلاحهم في أرضهم و فسادكم في أرضكم، و باجتماعهم على باطلهم و تفرّقكم عن حقّكم، حتّى تطول دولتهم و حتّى لا يدعوا للّٰه محرّما إلاّ استحلّوه حتّى لا يبقى بيت وبر و لا بيت مدر إلاّ دخله جورهم و ظلمهم حتّى يقوم الباكيان؛ باك يبكى لدينه، و باك يبكي لدنياه، و حتّى لا يكون منكم إلاّ نافعا لهم أو غير ضارّ بهم، و حتّى يكون نصرة أحدكم منهم كنصرة العبد من سيّده، إذا شهده أطاعه، و إذا غاب عنه سبّه ،فإن أتاكم اللّٰه بالعافية فاقبلوا، و إن ابتلاكم فاصبروا، ف« إِنَّ اَلْعاقِبَةَ لِلْمُتَّقِينَ . ».
زبان ترجمه:

الغارات / ترجمه آیتی ;  ج ۱  ص ۱۸۴

مسيّب بن نجبه فزارى[56]گويد:شنيدم كه على(عليه السّلام)مى‌گفت:«از آن بيم دارم كه اين قوم زمام كار شما به دست گيرند به چند سبب،يكى آنكه آنان فرمانبردار پيشواى خود هستند و شما امام خود را نافرمانى مى‌كنيد.و ديگر آنكه آنان حق امانت به جاى مى‌آورند و شما در امانت خيانت مى‌كنيد،سه ديگر آنكه آنان در زمين خود اصلاح مى‌كنند و شما در زمين خود فساد و چهارم آنكه آنان بر باطلشان مجتمع و متحدند و شما از حقتان جدا و پراكنده.آرى زمام كار شما به دست گيرند و دولتشان مدت گيرد تا آنجا كه حرامى نباشد جز آنكه مباحش دارند و خيمه‌اى در باديه و خانه‌اى در شهر نباشد مگر اينكه ظلم و ستمشان در آن داخل شود.تا آنجا كه دو تن را بينى كه مى‌گريند،يكى براى دينش مى‌گريد و يكى براى دنيايش.و كار به جايى مى‌رسد كه مردم به دو گروه تقسيم شوند گروهى سودمند به حال حكومت و گروهى بى‌زيان. در آن زمان مردم مجبورند كه خودكامگان را خدمت كنند آنسان كه برده‌اى به سرور خود خدمت مى‌كند،بدين گونه چون ببيندش اطاعتش كند و چون از نظرش دور شود دشنامش دهد.در آن روزها اگر خدايتان عافيت عطا كرد بپذيريدش و اگر به بلا مبتلايتان ساخت،صبر كنيد.كه عاقبت نيكو از آن پرهيزگاران است.

divider