شناسه حدیث :  ۴۵۰۰۵۳

  |  

نشانی :  الغارات  ,  جلد۲  ,  صفحه۴۰۳  

عنوان باب :   الجزء الثاني خبر عبد اللّٰه بن عامر الحضرميّ بالبصرة

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام)

كتاب عليّ فإذا فيه: من عبد اللّٰه عليّ أمير المؤمنين الى من قرئ عليه كتابي هذا من ساكني البصرة من المؤمنين و المسلمين: سلام عليكم، أمّا بعد فانّ اللّٰه حليم ذو أناة لا يعجل بالعقوبة قبل البيّنة، و لا يأخذ المذنب عند أوّل وهلة، و لكنّه يقبل التّوبة و يستديم الأناة و يرضى بالإنابة ليكون أعظم للحجّة و أبلغ في المعذرة، و قد كان من شقاق جلّكم أيّها النّاس ما استحققتم أن تعاقبوا عليه فعفوت عن مجرمكم، و رفعت السّيف عن مدبركم، و قبلت من مقبلكم، و أخذت بيعتكم، فان تفوا ببيعتي، و تقبلوا نصيحتي، و تستقيموا على طاعتي أعمل فيكم بالكتاب [و السّنّة] و قصد الحقّ و أقم فيكم سبيل الهدى، فو اللّٰه ما أعلم أنّ واليا بعد محمّد صلّى اللّٰه عليه و آله أعلم بذلك منّي [و لا أعمل ]، أقول قولي هذا صادقا غير ذامّ لمن مضى و لا منتقصا لأعمالهم، فان خطت بكم الأهواء المردية و سفه الرأي الجائر الى منابذتي تريدون خلافي، فها أنا ذا قرّبت جيادي و رحّلت ركابي، و أيم اللّٰه لئن ألجأتموني الى المسير إليكم لأوقعنّ بكم وقعة لا يكون يوم الجمل عندها الاّ كلعقة لاعق ،و انّي لظانّ أن لا تجعلوا ان شاء اللّٰه على أنفسكم سبيلا و قد قدّمت هذا الكتاب حجّة عليكم، و لن أكتب إليكم من بعده كتابا ان أنتم استغششتم نصيحتي و نابذتم رسولي حتّى أكون أنا الشّاخص نحوكم ان شاء اللّٰه، و السّلام .
زبان ترجمه:

الغارات / ترجمه آیتی ;  ج ۱  ص ۱۵۱

در آن نامه آمده بود:
از بندۀ خدا،على امير المؤمنين،به هر كس از ساكنان بصره كه اين نامه بر او خوانده مى‌شود،از مؤمنان و مسلمانان.سلام بر شما باد.
اما بعد، هرآينه خدا بردبار است و در عقوبت درنگ‌كننده.پيش از حجت و بينت كس در عقوبت شتاب نكند و در نخستين وهله گناهكار را بازخواست نمى‌كند.خداوند توبه‌پذير است و همچنان در عقوبت درنگ مى‌كند و با توبه و بازگشت خشنود مى‌گردد. تا حجت تمام شود و پوزش خواهندگان بهتر پوزش خواهند.اى مردم،با اين ستيزه‌جويى و دشمنى كه در پيش گرفته‌ايد همگان مستحق عقوبت شده‌اند ولى من گناهكارتان را عفو كردم و از آن كسان كه از من روى بر گردانده‌اند شمشير بر داشتم و آن را كه به من روى مى‌آورد پذيرا آمده‌ام.از شما بيعت گرفته‌ام.اگر به بيعت من وفا كنيد و اندرز من بپذيريد و به فرمان من عمل كنيد به حكم كتاب خدا و سنت پيامبر و طريق حق با شما رفتار خواهم كرد و طريق هدايت را در ميان شما اقامه خواهم نمود.به خدا سوگند از آن زمان كه محمد(صلّى الله عليه و آله)از اين جهان رخت بر كشيده فرمانروايى را نمى‌شناسم كه اين راه و روش بهتر از من شناسد و در اين راه بهتر از من گام بر دارد.اينكه مى‌گويم سخنى راست است بى‌آنكه قصد نكوهش گذشتگان داشته باشم يا بخواهم در اعمال، آنان را به نقص موصوف دارم.ولى اگر هواهاى ناروا و انديشه‌هاى نابخردانه و دور از حق شما را به دشمنى و مخالفت با من وادارد،بدانيد كه اسبهايم را با زين و ستام مهيّاى پيكار ساخته‌ام و پاى در ركاب عزيمت آورم.به خدا سوگند،اگر مرا ناچار سازيد كه به سوى شما آيم كارى بر سرتان آورم كه واقعۀ جمل در برابر آن بازى كودكانه‌اى آيد و من چنان پندارم كه شما-اگر خدا خواهد-نخواهيد كه جان بر سر اين كار نهيد.اين نامه كه به دست شما مى‌رسد حجت را بر شما تمام مى‌كند و بعد از آن ديگر نامه‌اى نخواهم نوشت اگر اندرز من به كار نبنديد و رسول مرا بيازاريد بى‌درنگ-اگر خدا خواهد-بر سر شما تاختن كنم.و السلام.

divider