شناسه حدیث :  ۴۵۰۰۱۱

  |  

نشانی :  الغارات  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۲۳  

عنوان باب :   الجزء الأول خبر قدوم محمد بن أبى بكر مصر و ولايته رحمه اللّٰه [عليها]

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام)

عن الحارث بن كعب عن أبيه قال: كنت مع محمّد بن أبى بكر حيث قدم مصر فلمّا أتاها قرأ عليهم عهده. بسم اللّٰه الرّحمن الرّحيم، هذا ما عهد عبد اللّٰه عليّ أمير المؤمنين إلى محمّد بن أبى بكر حين ولاّه مصر، أمره بتقوى اللّٰه [و الطّاعة له ]في السّرّ و العلانية، و خوف اللّٰه في المغيب و المشهد، و [أمره] باللّين للمسلم و بالغلظة على الفاجر، و بالعدل على أهل الذّمّة، و بالإنصاف للمظلوم، و بالشّدّة على الظّالم، و بالعفو عن النّاس، و بالإحسان ما استطاع، و اللّٰه يجزى المحسنين [و يعذّب المجرمين ]. و أمره أن يدعو من قبله إلى الطّاعة و الجماعة، فإنّ لهم في ذلك من العاقبة و عظيم المثوبة ما لا يقدرون قدره، و لا يعرفون كنهه .و أمره أن يجبي خراج الأرض على ما كانت تجبى عليه من قبل، و لا ينتقص [منه ]و لا يبتدع [فيه ] ثمّ يقسمه بين أهله كما كانوا يقسمونه عليه من قبل ،[و أمره] أن يلين لهم جناحه و أن يساوى بينهم في مجلسه و وجهه، و ليكن القريب و البعيد عنده في الحقّ سواء، و أمره أن يحكم بين النّاس بالحقّ، و أن يقوم بالقسط، و لا يتّبع الهوى، و لا يخاف في اللّٰه لومة لائم، فإنّ اللّٰه مع من اتّقاه و آثر طاعته على ما سواه ، و السّلام.
زبان ترجمه:

الغارات / ترجمه آیتی ;  ج ۱  ص ۸۲

خبر رفتن محمد بن ابى بكر به مصر و حكومت او بر مصر حارث بن كعب[161]از پدر خود روايت كند كه گفت:من با محمد بن ابى بكر بودم هنگامى كه به مصر داخل شد.چون به مصر در آمد نخست منشور حكومت خويش براى مصريان خواند و آن منشور چنين است:
بسم اللّه الرحمن الرحيم اين فرمان بندۀ خدا على بن ابى طالب است به محمد بن ابى بكر،به هنگامى كه او را به مصر مى‌فرستد،او را به تقوا در نهان و آشكارا و ترس از خدا در غيبت و حضور فرمان مى‌دهد.و از او مى‌خواهد كه با مسلمانان به نرمى رفتار كند و با فاجران به درشتى و با اهل ذمه به عدالت.داد مظلومان بستاند و بر ظالمان سخت گيرد.از خطاهاى مردم درگذرد و با آنان تا آنجا كه مى‌تواند نيكى كند و خدا نيكوكاران را پاداش نيك خواهد داد.او را امر مى‌كند كه مردم را خود به فرمانبردارى و اتحاد فراخواند كه اين دو سبب عاقبت نيك و ثواب بزرگ است. ثوابى كه حد بزرگى آن درنيابند و به حقيقت و كنه آن نتوانند رسيد.و امر مى‌كند او را كه خراج زمينها را به همان مقدار كه پيش از اين مى‌گرفته‌اند بستاند نه از آن كم كند و نه بر آن بيفزايد و به همان شيوه كه پيش از اين در ميانشان تقسيم مى‌شده تقسيم كند.و نيز امر مى‌كند كه با مردم فروتنى كند و آنان را يكسان در مجلس خود راه دهد و در مواجهه،ميانشان مساوات ورزد.و با خويشاوند و بيگانه در برابر حق يكسان عمل كند.و امر مى‌كند او را كه در ميان مردم به حق داورى كند و عدل و داد بر پاى دارد و از هواى نفس پيروى نكند و در برابر اجراى قانون خدايى از ملامت هيچ ملامتگرى بيم به دل راه ندهد.زيرا خدا با كسى است كه فقط‍‌ از او مى‌ترسد و فرمانبردارى او را بر فرمانبردارى ديگرى برترى مى‌دهد.و السلام.

divider