شناسه حدیث :  ۴۴۹۸۶۳

  |  

نشانی :  اللهوف علی قتلی الطفوف  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۳۷  

عنوان باب :   المسلك الثاني في وصف حال القتال و ما يقرب من تلك الحال

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ، حضرت زهرا (سلام الله عليها)

وَ رُوِيَ عَنِ اَلصَّادِقِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ يَرْفَعُهُ إِلَى اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَنَّهُ قَالَ: إِذَا▀ كَانَ نُصِبَ لِفَاطِمَةَ عَلَيْهَا السَّلاَمُ قُبَّةٌ مِنْ نُورٍ وَ يُقْبِلُ اَلْحُسَيْنُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَ رَأْسُهُ فِي يَدِهِ فَإِذَا رَأَتْهُ شَهَقَتْ شَهْقَةً لاَ يَبْقَى فِي اَلْجَمْعِ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ وَ لاَ نَبِيٌّ مُرْسَلٌ إِلاَّ بَكَى لَهَا فَيُمَثِّلُهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهَا فِي أَحْسَنِ صُورَةٍ وَ هُوَ يُخَاصِمُ قَتَلَتَهُ بِلاَ رَأْسٍ فَيَجْمَعُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهَا قَتَلَتَهُ وَ اَلْمُجْهِزِينَ عَلَيْهِ وَ مَنْ شَرَكَهُمْ فِي قَتْلٍ فَأَقْتُلُهُمْ حَتَّى آتِيَ عَلَى آخِرِهِمْ ثُمَّ يُنْشَرُونَ فَيَقْتُلُهُمْ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِ ثُمَّ يُنْشَرُونَ فَيَقْتُلُهُمُ اَلْحَسَنُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ ثُمَّ يُنْشَرُونَ فَيَقْتُلُهُمُ اَلْحُسَيْنُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ ثُمَّ يُنْشَرُونَ فَلاَ يَبْقَى أَحَدٌ مِنْ ذُرِّيَّتِنَا إِلاَّ قَتَلَهُمْ قَتْلَةً فَعِنْدَ ذَلِكَ يُكْشَفُ اَلْغَيْظُ وَ يُنْسَى اَلْحُزْنُ - ▀ ثُمَّ قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ رَحِمَ اَللَّهُ شِيعَتَنَا شِيعَتُنَا هُمْ وَ اَللَّهِ اَلْمُؤْمِنُونَ فَقَدْ وَ اَللَّهِ شَرَكُونَا فِي اَلْمُصِيبَةِ بِطُولِ اَلْحُزْنِ وَ اَلْحَسْرَةِ .
زبان ترجمه:

آهی سوزان بر مزار شهیدان ;  ج ۱  ص ۱۳۹

و از امام صادق روايت شده است: كه رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله فرمود: چون روز قيامت شود براى فاطمۀ زهرا قبّه‌اى از نور نصب شود حسين عليه السّلام در حالى كه سر خويش بدست گرفته روى بآن قبّه مى‌آيد چون چشم فاطمه بر آن منظره بيفتد چنان نعره برآورد كه تمام فرشتگان مقرّب الهى و پيغمبران مرسل كه آنجا جمعند بحال فاطمه بگريه در آيند، پس خداوند، حسين عليه السّلام را براى فاطمه در زيباترين صورتى جلوه دهد كه بى‌سر از كشندگان خود انتقام ميگيرد پس خداوند همۀ كشندگان آن حضرت و يارى‌كنندگان بر آنان و هر كس كه شركت در كشتن آن حضرت نموده جمع ميكند و من تا آخرين نفر آنان را مى‌كشم سپس زنده مى‌شوند و امير المؤمنين آنان را مى‌كشد و سپس زنده مى‌شوند و حسن آنان را مى‌كشد سپس زنده مى‌شوند و حسين عليه السّلام آنان را ميكشد سپس زنده ميشوند يك نفر از خاندان ما باقى نمى‌ماند مگر آنكه هر كدام يك بار آنان را مى‌كشد چون چنين شود آتش خشم فرو نشيند و اندوه از ياد برود سپس راوى گفت:امام صادق عليه السّلام فرمود: خداوند شيعيان ما را رحمت كند بخدا كه مؤمنين واقعى آنانند آنان كه (بخدا سوگند) شريك مصيبت ما هستند و همواره در مصيبت ما غم خورند و حسرت برند.

divider

الهوف / ترجمه میرابوطالبی ;  ج ۱  ص ۱۶۳

از امام صادق عليه السّلام از پيامبر صلّى اللّٰه عليه و آله است كه فرمود: در روز قيامت براى فاطمه عليها السّلام، قبّه‌اى از نور بر افراشته شود، و حسين عليه السّلام در حالى كه سر مطهّر خود را در دست دارد مى‌آيد،فاطمه چون او را بيند بانگى سخت برآورده نعره‌اى زند كه در جمع حاضر فرشته‌اى مقرّب و پيامبر مرسلى نماند جز آن كه بگريد، خدا تمثال حسين را در زيباترين صورت درآورد، و او بدون رأس با دشمنش مخاصمه فرمايد، بعد خداوند كشندگان او و تجهيزگران و شركاى در خون مقدّس او را برايم جمع كند، و من تا نفر آخر آنان را بكشم، بار ديگر زنده شوند و امير المؤمنين عليه السّلام آنان را بكشد، باز هم زنده شوند، و حسن عليه السّلام آنان را بكشد، باز هم زنده شوند و حسين عليه السّلام آنان را بكشد، باز هم زنده شوند، هيچ يك از ذرّيّۀ ما نماند جز آن كه آنان را بكشد، در اين جا هست كه خشمها فرو نشسته اندوه فراموش گردد. بعد امام صادق عليه السّلام فرمود: خدا رحمت كند شيعيان ما را، به خدا كه آنان مؤمنانند، آنانند كه در مصيبت و حزن و اندوه ما در تمام پهنۀ غم شريك ما باشند.

divider

غم نامه کربلا ;  ج ۱  ص ۱۶۱

از رسول خدا صلى اللّٰه عليه و آله و سلم نقل شده فرمود:«هنگامى كه روز قيامت بر پا شود، سراپرده‌اى از نور براى دخترم فاطمه عليها السّلام بر پا سازند،و فرزندم حسين عليه السّلام در حالى كه سر بريدۀ خود را به دست گرفته باشد به سوى آن سراپرده حركت كند،وقتى كه چشم فاطمه عليها السّلام به فرزندش افتد، شيون و ناله‌اى از دل بركشد كه هيچ فرشته از مقرّبان،و هيچ پيغمبرى از فرستادگان خدا،و هيچ مؤمنى در عرصۀ محشر باقى نماند جز اينكه بر حال او بگريد،آنگاه خداوند مثالى به صورت مردى خوش اندام بدون سر،مجسّم سازد كه با قاتلين آن حضرت به دادخواهى مخاصمه كند،پس خداوند همۀ كسانى را كه در قتل او به نحوى شركت جسته‌اند،به قتل رساند،و هلاك سازد،و سپس زنده شوند،و امير مؤمنان على عليه السّلام آنها را به قتل رساند،و باز زنده شوند، و حسن بن على عليه السّلام آنان را بكشد و باز زنده گردند،و حسين عليه السّلام آنان را بكشد و باز زنده شوند،و از ذريّۀ ما هيچ فردى باقى نماند مگر اين كه يك بار ايشان را به قتل رساند،تا اينكه انتقام كشيده شود و خشمها فرو نشيند،و اندوهها فراموش شود.» سپس امام صادق عليه السّلام فرمود:«خداوند رحمت كند شيعيان ما را، سوگند به خدا مؤمنان حقيقى اينان هستند،زيرا در اين مصيبت با ما شركت جستند،و در اين پيش آمد ناگوار،اندوهى طولانى و افسوسى فراوان خوردند.

divider