شناسه حدیث :  ۴۴۹۸۵۵

  |  

نشانی :  اللهوف علی قتلی الطفوف  ,  جلد۱  ,  صفحه۶۵  

عنوان باب :   المسلك الأول في الأمور المتقدمة على القتال

معصوم :   امام حسین (علیه السلام) ، امام صادق (علیه السلام)

وَ ذَكَرَ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ اَلْكُلَيْنِيُّ فِي كِتَابِ اَلرَّسَائِلِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْحُسَيْنِ عَنْ أَيُّوبَ بْنِ نُوحٍ عَنْ صَفْوَانَ عَنْ مَرْوَانَ بْنِ إِسْمَاعِيلَ عَنْ حَمْزَةَ بْنِ حُمْرَانَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ: ذَكَرْنَا خُرُوجَ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَ تَخَلُّفَ اِبْنِ اَلْحَنَفِيَّةِ عَنْهُ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ يَا حَمْزَةُ إِنِّي سَأُحَدِّثُكَ بِحَدِيثٍ لاَ تَسْأَلُ عَنْهُ بَعْدَ مَجْلِسِنَا هَذَا إِنَّ اَلْحُسَيْنَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ لَمَّا فَصَلَ مُتَوَجِّهاً أَمَرَ بِقِرْطَاسٍ وَ كَتَبَ: « بِسْمِ اَللَّهِ اَلرَّحْمَنِ اَلرَّحِيمِ » مِنَ اَلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ ▀ إِلَى بَنِي هَاشِمٍ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّهُ مَنْ لَحِقَ بِي مِنْكُمْ اُسْتُشْهِدَ وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنِّي لَمْ يَبْلُغِ اَلْفَتْحَ وَ اَلسَّلاَمُ .
زبان ترجمه:

آهی سوزان بر مزار شهیدان ;  ج ۱  ص ۶۵

محمّد بن يعقوب كلينى ره در كتاب وسائل از محمّد بن يحيى و او از محمّد بن حسين و او از ايّوب بن نوح و او از صفوان و او از مروان بن اسماعيل و او از حمزة بن حمران و او از امام صادق عليه السّلام نقل كرده است: كه راوى گفت: صحبت در اطراف خروج حسين عليه السّلام بود و اينكه چرا محمّد بن الحنفيّة در مدينه ماند؟ حضرت فرمود: اى حمزه الآن مطلبى بتو ميگويم مشروط‍‌ بر اينكه پس از اين مجلس ديگر در آن باره پرسشى نكنى، حسين عليه السّلام چون خواست حركت كند دستور داد كاغذى آوردند و بر آن نوشت بسم اللّٰه الرّحمن الرّحيم نامه‌اى است از حسين بن على به بنى هاشم امّا بعد هر كس بمن پيوست كشته خواهد شد و هر كه باز ماند به پيروزى نائل نخواهد آمد و السلام.

divider

الهوف / ترجمه میرابوطالبی ;  ج ۱  ص ۱۱۲

محمّد بن يعقوب كلينى در كتاب الرسائل از محمّد بن يحيى، از محمّد بن الحسين، از أيّوب بن نوح، از صفوان، از مروان بن اسماعيل از حمزة بن حمران، از أبى عبد اللّٰه عليه السّلام آورده است كه: ما سخن از قيام حسين عليه السّلام و تخلّف محمّد حنفيه از امام داشتيم، كه امام صادق عليه السّلام فرمود: اى حمزه، حديثى را به تو مى‌گويم كه بعد از اين مجلس از من بار ديگر مپرس. حسين عليه السّلام بگاه عزيمت كاغذ خواست و نوشت:« بِسْمِ‌ اَللّٰهِ‌ اَلرَّحْمٰنِ‌ اَلرَّحِيمِ‌ ». از حسين بن على به بنى هاشم، امّا بعد، آن كه به من پيوندد به شهادت رسد، و آن كه تخلّف كند به پيروزى نائل نگردد. و السّلام.

divider

غم نامه کربلا ;  ج ۱  ص ۹۰

محدّث خبير شيخ كلينى در كتاب«الرّسائل»به اسناد خود از حمزة بن حمران نقل كرده كه در محضر امام صادق عليه السّلام سخن از خروج امام حسين عليه السّلام و ماندگارى محمّد حنفيّه رحمة اللّٰه در مدينه به ميان آمد،امام صادق عليه السّلام به حمزه فرمود:«اكنون مطلبى به تو مى‌گويم به شرط‍‌ آنكه بار ديگر در اين باره سؤال نكنى،هنگامى كه امام حسين عليه السّلام تصميم به حركت گرفت،دستور داد كاغذى آوردند و بر آن چنين نوشت: بسم اللّٰه الرّحمن الرّحيم:أمّا بعد فانّه من لحق بى منكم استشهد،و من تخلّف عنّى لم يبلغ الفتح-و السّلام. ،به نام خداوند بخشنده مهربان،اما بعد:همانا هر كس از شما به من پيوست،به شهادت مى‌رسد،و هر كس از حركت با ما دريغ كرد،به پيروزى نمى‌رسد.و السّلام .

divider