شناسه حدیث :  ۴۴۹۵۲۵

  |  

نشانی :  فضائل الشیعة  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۲  

عنوان باب :   [النص] [الحديث 44]

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحَسَنِ بْنِ اَلْوَلِيدِ رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحَسَنِ اَلصَّفَّارُ عَنِ اَلْعَبَّاسِ بْنِ يَزِيدَ قَالَ : قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ ذَاتَ يَوْمٍ جُعِلْتُ فِدَاكَ قَوْلُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ-« وَ إِذٰا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيماً وَ مُلْكاً كَبِيراً » قَالَ فَقَالَ لِي إِذَا أَدْخَلَ اَللَّهُ أَهْلَ اَلْجَنَّةِ اَلْجَنَّةَ أَرْسَلَ رَسُولاً إِلَى وَلِيٍّ مِنْ أَوْلِيَائِهِ فَيَجِدُ اَلْحَجَبَةَ عَلَى بَابِهِ فَتَقُولُ لَهُ قِفْ حَتَّى يُسْتَأْذَنَ لَكَ فَمَا يَصِلُ إِلَيْهِ رَسُولُ اَللَّهِ إِلاَّ بِإِذْنٍ وَ هُوَ قَوْلُهُ« وَ إِذٰا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيماً وَ مُلْكاً كَبِيراً » .
زبان ترجمه:

فضائل الشیعة / ترجمه توحیدی ;  ج ۱  ص ۱۰۳

عباس بن يزيد گفت:روزى به امام صادق عليه السّلام عرض كردم: فدايت شوم:معنى قول خدا،آنجا كه فرموده:«و چون بنگرى،در آنجا نعمتهاى فراوان و ملك عظيمى خواهى ديد»چيست‌؟ به من فرمود:هنگامى كه خداوند،اهل بهشت را به بهشت وارد كند،فرستاده‌اى را نزد يكى از اوليايش مى‌فرستد. آن فرستاده،با نگهبانان در خانۀ آن ولىّ‌ خدا مواجه مى‌شود كه به او مى‌گويند:بايست تا براى ورودت اجازه بگيرم. پس پيام رسان خدا جز به اجازۀ ولىّ‌ خدا بر او وارد نمى‌شود و اين است قول خداى تعالى:«و چون بنگرى،در آنجا نعمتهاى فراوان و ملك عظيمى خواهى ديد».

divider