شناسه حدیث :  ۴۴۹۵۱۸

  |  

نشانی :  فضائل الشیعة  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۸  

عنوان باب :   [النص] [الحديث 37]

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، امام باقر (علیه السلام)

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى بْنِ اَلْمُتَوَكِّلِ عَنْ مَالِكِ بْنِ اَلْجُهَنِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ : يَا مَالِكُ مَا تَرْضَوْنَ أَنْ تُقِيمُوا اَلصَّلاَةَ وَ تُؤَدُّوا اَلزَّكَاةَ وَ تَكُفُّوا أَيْدِيَكُمْ وَ تَدْخُلُوا اَلْجَنَّةَ ثُمَّ قَالَ يَا مَالِكُ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ قَوْمٍ اِئْتَمُّوا بِإِمَامٍ فِي دَارِ اَلدُّنْيَا إِلاَّ جَاءَ يَلْعَنُهُمْ وَ يَلْعَنُونَهُ إِلاَّ أَنْتُمْ وَ مَنْ كَانَ بِمِثْلِ حَالِكُمْ ثُمَّ قَالَ يَا مَالِكُ مَنْ مَاتَ مِنْكُمْ عَلَى هَذَا اَلْأَمْرِ شَهِيدٌ بِمَنْزِلَةِ اَلضَّارِبِ بِسَيْفِهِ فِي سَبِيلِ اَللَّهِ قَالَ وَ قَالَ مَالِكٌ بَيْنَمَا أَنَا عِنْدَهُ ذَاتَ يَوْمٍ جَالِسٌ وَ أَنَا أُحَدِّثُ نَفْسِي بِشَيْءٍ مِنْ فَضْلِهِمْ فَقَالَ لِي أَنْتُمْ وَ اَللَّهِ شِيعَتُنَا لاَ تَظُنُّ أَنَّكَ مُفَرِّطٌ فِي أَمْرِنَا يَا مَالِكُ إِنَّهُ لاَ يَقْدِرُ عَلَى صِفَةِ اَللَّهِ أَحَدٌ فَكَمَا لاَ يَقْدِرُ عَلَى صِفَةِ اَللَّهِ فَكَذَلِكَ لاَ يَقْدِرُ عَلَى صِفَةِ اَلرَّسُولِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ كَمَا لاَ يَقْدِرُ عَلَى صِفَةِ اَلرَّسُولِ فَكَذَلِكَ لاَ يَقْدِرُ عَلَى صِفَتِنَا وَ كَذَلِكَ لاَ يَقْدِرُ عَلَى صِفَةِ اَلْمُؤْمِنِ- يَا مَالِكُ إِنَّ اَلْمُؤْمِنَ لَيَلْقَى أَخَاهُ فَيُصَافِحُهُ فَلاَ يَزَالُ اَللَّهُ يَنْظُرُ إِلَيْهِمَا وَ اَلذُّنُوبُ تَنْحَاتُّ عَنْ وُجُوهِهِمَا حَتَّى يَتَفَرَّقَا وَ إِنَّهُ لاَ يَقْدِرُ عَلَى صِفَةِ مَنْ هُوَ هَكَذَا وَ قَالَ إِنَّ أَبِي عَلَيْهِ السَّلاَمُ كَانَ يَقُولُ لَنْ تَطْعَمَ اَلنَّارُ مَنْ يَصِفُ هَذَا اَلْأَمْرَ .
زبان ترجمه:

فضائل الشیعة / ترجمه توحیدی ;  ج ۱  ص ۹۵

مالك بن جهنى گفت:امام صادق عليه السّلام فرمود: اى مالك،آيا راضى نيستيد كه نماز به پا داريد،زكات دهيد، دست[از اذيت و آزار ديگران]باز داريد و به بهشت وارد شويد؟سپس فرمود:اى مالك،هيچ گروهى در دنيا از امام و پيشوايى پيروى نمى‌كند مگر اينكه روز قيامت،او پيروان خود را و پيروانش،او را لعنت مى‌كنند، جز شما و كسانى كه همچون شما هستند. اى مالك،هر كدام از شما با عقيده به امر ولايت[ما اهل بيت عليهم السّلام] از دنيا برود،شهيد است و همچون كسى است كه با شمشيرش در راه خدا جهاد كرده است.مالك گفت:روزى در خدمت آن حضرت نشسته بودم و نزد خود،اندكى از فضايل اهل بيت عليهم السّلام را بازگو مى‌كردم. در اين هنگام آن حضرت به من فرمود:به خدا سوگند،شما شيعۀ ما هستيد.گمان مكن كه در بارۀ امر ما زياده‌روى مى‌كنى.اى مالك،هيچ كس نمى‌تواند خدا را وصف نمايد،و همان گونه كه نمى‌تواند خدا را وصف كند،نمى‌تواند رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم را هم وصف كند و همان گونه كه نمى‌تواند رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم را وصف كند،نمى‌تواند ما را نيز وصف نمايد و همان گونه كه نمى‌تواند ما را وصف كند، نمى‌تواند مؤمن را هم وصف نمايد.اى مالك،مؤمن با برادر دينى‌اش برخورد مى‌كند و با او دست مى‌دهد و خداوند پيوسته به آن دو با نظر رحمت مى‌نگرد و گناهانشان را فرو مى‌ريزد تا زمانى كه از يك ديگر جدا مى‌شوند.و البته كسانى را كه اين گونه هستند،كسى نمى‌تواند[آن گونه كه سزاوار آنهاست]وصف نمايد و امام ششم عليه السّلام فرمود:پدرم (امام باقر عليه السّلام)فرمود:هرگز كسى كه اعتقاد به ولايت ما (آل محمّد عليهم السّلام)داشته باشد،طعمۀ آتش جهنّم نخواهد شد.

divider