شناسه حدیث :  ۴۴۹۵۰۹

  |  

نشانی :  فضائل الشیعة  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۳  

عنوان باب :   [النص] [الحديث 28]

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

أَبِي رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ مُحَمَّدٍ اَلْقِبْطِيِّ قَالَ : سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ يَقُولُ لِلنَّاسِ أَغْفَلُوا قَوْلَ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فِي عَلِيٍّ فِي يَوْمِ غَدِيرِ خُمٍّ كَمَا أَغْفَلُوا قَوْلَهُ يَوْمَ مَشْرَبَةِ أُمِّ إِبْرَاهِيمَ أَتَى اَلنَّاسُ يَعُودُونَهُ فَجَاءَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ لِيَدْنُوَ مِنْ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَلَمْ يَجِدْ مَكَاناً فَلَمَّا رَأَى رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَنَّهُمْ لاَ يُفْرِجُونَ لِعَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ يَا مَعْشَرَ اَلنَّاسِ هَذَا أَهْلُ بَيْتِي تَسْتَخِفُّونَ بِهِمْ وَ أَنَا حَيٌّ بَيْنَ ظَهْرَانَيْكُمْ أَمَا وَ اَللَّهِ لَئِنْ غِبْتُ فَإِنَّ اَللَّهَ لاَ يَغِيبُ عَنْكُمْ إِنَّ اَلرَّوْحَ وَ اَلرَّاحَةَ وَ اَلرِّضْوَانَ وَ اَلْبُشْرَى وَ اَلْحُبَّ وَ اَلْمَحَبَّةَ لِمَنِ اِئْتَمَّ بِعَلِيٍّ وَ تَوَلاَّهُ وَ سَلَّمَ لَهُ وَ لِلْأَوْصِيَاءِ مِنْ بَعْدِهِ حَقٌّ عَلَيَّ أَنْ أُدْخِلَهُمْ فِي شَفَاعَتِي لِأَنَّهُمْ أَتْبَاعِي-« فَمَنْ تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي » مَثَلٌ جَرَى فِي إِبْرَاهِيمَ لِأَنِّي مِنْ إِبْرَاهِيمَ وَ إِبْرَاهِيمُ مِنِّي وَ دِينِي دِينُهُ وَ سُنَّتِي سُنَّتُهُ وَ فَضْلُهُ فَضْلِي وَ أَنَا أَفْضَلُ مِنْهُ وَ فَضْلِي لَهُ فَضْلٌ تَصْدِيقُ قَوْلِ رَبِّي-« ذُرِّيَّةً بَعْضُهٰا مِنْ بَعْضٍ وَ اَللّٰهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ » وَ كَانَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَدْ أَثْبَتَ رِجْلَهُ فِي مَشْرَبَةِ أُمِّ إِبْرَاهِيمَ حِينَ عَادَهُ اَلنَّاسُ .
زبان ترجمه:

فضائل الشیعة / ترجمه توحیدی ;  ج ۱  ص ۸۳

محمّد قبطى گفت:از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه فرمود: مردم فرمايش رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم را در بارۀ على عليه السّلام در روز غدير خمّ‌ فراموش كردند،همان گونه كه سخن آن حضرت را در روز مشربۀ امّ‌ ابراهيم از ياد بردند.[قضيۀ آن چنين بود كه]مردم به عيادت رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم مى‌آمدند و در اين هنگام،على عليه السّلام نيز تشريف آورد و خواست نزد رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم برود،ولى جاى خالى نيافت.وقتى پيامبر صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم ديد كه اهل مجلس،راه را براى على عليه السّلام باز نمى‌كنند،فرمود:اى مردم،اينها(على عليه السّلام و همسر و فرزندانش)اهل بيت منند و شما در حالى كه من هنوز در ميانتان هستم،اهل بيتم را سبك مى‌شماريد!به خدا سوگند،اگر من از بين شما رخت بربندم (رحلت نمايم)،خداوند از شما پنهان نمى‌گردد[و ناظر بر اعمال شماست].به راستى كه آسايش،راحتى،خشنودى،بشارت،محبّت و دوستى براى كسى است كه از على عليه السّلام پيروى كند و او را دوست بدارد و تسليم فرمان او و اوصياى بعد از او باشد.بر من[واجب]است كه آنها را شفاعت كنم،زيرا ايشان،پيروان منند و هر كس مرا پيروى نمايد،از من است.اين موضوع،همان گونه است كه در بارۀ ابراهيم بوده،زيرا من از ابراهيم هستم و ابراهيم از من است.دين من دين او و سنّت من، سنّت او و فضل من فضل او است و من از او برترم و برترى من براى او، باعث فضل و برترى است به مصداق قول خداوند كه مى‌فرمايد:«[اينها] فرزندانى هستند كه بعضى از نسل بعض ديگرند و خدا شنواى داناست» (آل عمران-34).رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم[اين مطالب را زمانى بيان فرمود كه] پاهاى مباركش متورم شده بود و در مشربۀ امّ‌ ابراهيم،مردم به عيادت آن حضرت مى‌آمدند.

divider