شناسه حدیث :  ۴۴۹۵۰۴

  |  

نشانی :  فضائل الشیعة  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۸  

عنوان باب :   [النص] [الحديث 23]

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، حديث قدسی

أَبِي رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنِي سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ عَبَّادِ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ سَدِيرٍ اَلصَّيْرَفِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ : دَخَلْتُ عَلَيْهِ وَ عِنْدَهُ أَبُو بَصِيرٍ وَ مَيْسَرَةُ وَ عِدَّةٌ مِنْ جُلَسَائِهِ فَلَمَّا أَنْ أَخَذْتُ مَجْلِسِي أَقْبَلَ عَلَيَّ بِوَجْهِهِ وَ قَالَ يَا سَدِيرُ أَمَا إِنَّ وَلِيَّنَا لَيَعْبُدُ اَللَّهَ قَائِماً وَ قَاعِداً وَ نَائِماً وَ حَيّاً وَ مَيِّتاً قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ أَمَّا عِبَادَتُهُ قَائِماً وَ قَاعِداً وَ حَيّاً فَقَدْ عَرَفْنَا كَيْفَ يَعْبُدُ اَللَّهَ نَائِماً وَ مَيِّتاً قَالَ إِنَّ وَلِيَّنَا لَيَضَعُ رَأْسَهُ فَيَرْقُدُ فَإِذَا كَانَ وَقْتُ اَلصَّلاَةِ وَكَّلَ بِهِ مَلَكَيْنِ خُلِقَا فِي اَلْأَرْضِ لَمْ يَصْعَدَا إِلَى اَلسَّمَاءِ وَ لَمْ يَرَيَا مَلَكُوتَهَا فَيُصَلِّيَانِ عِنْدَهُ حَتَّى يَنْتَبِهَ فَيَكْتُبُ اَللَّهُ ثَوَابَ صَلاَتِهِمَا لَهُ وَ اَلرَّكْعَةُ مِنْ صَلاَتِهِمَا تَعْدِلُ أَلْفَ صَلاَةٍ مِنْ صَلاَةِ اَلْآدَمِيِّينَ وَ إِنَّ وَلِيَّنَا لَيَقْبِضُهُ اَللَّهُ إِلَيْهِ فَيَصْعَدُ مَلَكَاهُ إِلَى اَلسَّمَاءِ فَيَقُولاَنِ يَا رَبَّنَا عَبْدُكَ فُلاَنُ بْنُ فُلاَنٍ اِنْقَطَعَ وَ اِسْتَوْفَى أَجَلَهُ وَ لَأَنْتَ أَعْلَمُ مِنَّا بِذَلِكَ فَأْذَنْ لَنَا نَعْبُدْكَ فِي آفَاقِ سَمَائِكَ وَ أَطْرَافِ أَرْضِكَ قَالَ فَيُوحِي اَللَّهُ إِلَيْهِمَا إِنَّ فِي سَمَائِي لَمَنْ يَعْبُدُنِي وَ مَا لِي فِي عِبَادَتِهِ مِنْ حَاجَةٍ بَلْ هُوَ أَحْوَجُ إِلَيْهَا وَ إِنَّ فِي أَرْضِي لَمَنْ يَعْبُدُنِي حَقَّ عِبَادَتِي وَ مَا خَلَقْتُ خَلْقاً أَحْوَجَ إِلَيَّ مِنْهُ فَيَقُولاَنِ يَا رَبَّنَا مَنْ هَذَا يَسْعَدُ بِحُبِّكَ إِيَّاهُ قَالَ فَيُوحِي اَللَّهُ إِلَيْهِمَا ذَلِكَ مَنْ أَخَذَ مِيثَاقَهُ بِمُحَمَّدٍ عَبْدِي وَ وَصِيِّهِ وَ ذُرِّيَّتِهِمَا بِالْوَلاَيَةِ اِهْبِطَا إِلَى قَبْرِ وَلِيِّي فُلاَنِ بْنِ فُلاَنٍ فَصَلِّيَا عِنْدَهُ إِلَى أَنْ أَبْعَثَهُ فِي قَالَ فَيَهْبِطُ اَلْمَلَكَانِ فَيُصَلِّيَانِ عِنْدَ اَلْقَبْرِ إِلَى أَنْ يَبْعَثَهُ اَللَّهُ فَيَكْتُبُ ثَوَابَ صَلاَتِهِمَا لَهُ وَ اَلرَّكْعَةُ مِنْ صَلاَتِهِمَا تَعْدِلُ أَلْفَ صَلاَةٍ مِنْ صَلاَةِ اَلْآدَمِيِّينَ قَالَ سَدِيرٌ جُعِلْتُ فِدَاكَ يَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ فَإِذَنْ وَلِيُّكُمْ نَائِماً وَ مَيِّتاً أَعْبَدُ مِنْهُ حَيّاً وَ قَائِماً قَالَ فَقَالَ هَيْهَاتَ يَا سَدِيرُ إِنَّ وَلِيَّنَا لَيُؤْمِنُ عَلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَيُجِيزُ أَمَانَهُ .
زبان ترجمه:

فضائل الشیعة / ترجمه توحیدی ;  ج ۱  ص ۷۳

سدير صيرفى گفت: بر امام صادق عليه السّلام در حالى وارد شدم كه ابو بصير،ميسره،و عده‌اى از همنشينانش،نزد آن جناب بودند.وقتى نشستم،روى به من كرد و فرمود:اى سدير،آگاه باش،دوستدار ما همواره در حال عبادت خداست،چه ايستاده،چه نشسته،چه خوابيده،چه در زمان حيات و چه پس از مرگ. سدير گفت:عرض كردم:عبادت او را در حالى كه ايستاده و نشسته،و يا در ايّام حيات،دانستيم،امّا چگونه در حالى كه خوابيده و يا از دنيا رفته خدا را عبادت مى‌كند؟فرمود:هنگامى كه ولىّ‌ ما سر بر زمين مى‌گذارد و مى‌خوابد،و وقت نماز فرا مى‌رسد،خداوند دو فرشته را كه در زمين آفريده شده‌اند و به آسمان بالا نرفته و ملكوت آسمانها را نديده‌اند، بر او مى‌گمارد كه در كنارش به نماز بايستند تا زمانى كه از خواب بيدار شود و خداوند،ثواب نماز آن دو فرشته را به حساب او منظور مى‌دارد و هر ركعت از نمازشان معادل هزار ركعت نماز،از نمازهاى انسانها است. وقتى خداوند،دوستدار ما را قبض روح مى‌فرمايد،دو فرشته موكّل بر او به آسمان بالا مى‌روندو به پيشگاه الهى عرضه مى‌دارند:بار الها،بندۀ تو، فلانى پسر فلانى،مدت عمرش تمام شد و اجلش فرا رسيد و تو به اين موضوع از ما داناترى.پس به ما اجازه بده در اطراف آسمانها و زمين،تو را عبادت نماييم.خداوند به آنها وحى مى‌فرمايد:«در آسمانم كسى هست كه مرا عبادت مى‌كند و حال آن كه هيچ نيازى به عبادتش ندارم، بلكه او محتاج عبادت و بندگى است.و در زمينم نيز كسى هست كه آن گونه كه سزاوار من است،مرا عبادت مى‌كند و هيچ بنده‌اى را نيازمندتر از او به خودم نيافريده‌ام.پس به سوى قبر ولىّ‌ من فرود آييد.» سپس آن دو فرشته عرضه مى‌دارند:پروردگارا،اين چه كسى است كه به سبب محبّت و دوستى تو نسبت به او سعادتمند شده است‌؟خداوند به آن دو ملك وحى مى‌فرمايد:«او كسى است كه براى نبوّت بنده‌ام محمّد مصطفى صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم و ولايت جانشينش(علىّ‌ مرتضى عليه السّلام)و فرزندان آن دو،از او عهد و پيمان گرفته شده است.پس به سوى قبر ولىّ‌ من،فلانى پسر فلانى فرود آييد و نزد قبر او نماز گزاريد تا زمانى كه او را[از قبرش] برانگيزم.»پس آن دو فرشته فرود مى‌آيند و در كنار قبر آن ولىّ‌ خدا نماز مى‌گزارند تا زمانى كه خداوند او را از قبر برانگيزد و[خداى بزرگ]ثواب نماز آن دو فرشته را براى آن ولىّ‌ خدا قرار مى‌دهد كه هر ركعت از نمازشان با هزار ركعت از نماز انسانها برابرى مى‌كند.سدير گفت: فدايت شوم اى پسر رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم،پس در هنگامى كه ولىّ‌ شما خوابيده و يا از دنيا رفته،خداوند را بيشتر عبادت مى‌كند از وقتى كه زنده است و به نماز ايستاده‌؟حضرت فرمود:هيهات اى سدير،ولىّ‌ ما در روز قيامت،از خدا براى ديگران امان مى‌طلبد(شفاعت مى‌كند)و خداوند اجازۀ اين كار را به او مى‌دهد(شفاعتش را مى‌پذيرد).

divider