شناسه حدیث :  ۴۴۹۵۰۳

  |  

نشانی :  فضائل الشیعة  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۷  

عنوان باب :   [النص] [الحديث 22]

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

وَ بِهَذَا اَلْإِسْنَادِ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ كَثِيرٍ اَلرَّقِّيِّ قَالَ : دَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ قَوْلُهُ تَعَالَى-« وَ إِنِّي لَغَفّٰارٌ لِمَنْ تٰابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صٰالِحاً ثُمَّ اِهْتَدىٰ » فَمَا هَذَا اَلْهُدَى بَعْدَ اَلتَّوْبَةِ وَ اَلْإِيمَانِ وَ اَلْعَمَلِ اَلصَّالِحِ قَالَ فَقَالَ مَعْرِفَةُ اَلْأَئِمَّةِ وَ اَللَّهِ إِمَامٍ (كذا)[بَعْدَ إِمَامٍ]يَا سُلَيْمَانُ .
زبان ترجمه:

فضائل الشیعة / ترجمه توحیدی ;  ج ۱  ص ۶۹

داود بن كثير رقّى گفت:بر امام صادق عليه السّلام وارد شدم و به آن حضرت عرض كردم: فدايت شوم،در آيۀ شريفه:«به راستى من نسبت به كسى كه توبه كند و ايمان آورد و عمل صالح انجام دهد و سپس هدايت يابد،بسيار آمرزنده‌ام» منظور از هدايت،بعد از توبه و ايمان و عمل صالح،چيست‌؟ فرمود: معرفت و شناخت ائمّه هدى است.به خدا سوگند امامى بعد از امام ديگر است.

divider