شناسه حدیث :  ۴۴۹۵۰۱

  |  

نشانی :  فضائل الشیعة  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۶  

عنوان باب :   [النص] [الحديث 20]

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، امیرالمؤمنین (علیه السلام)

وَ بِهَذَا اَلْإِسْنَادِ عَنْ سُلَيْمَانَ اَلدَّيْلَمِيِّ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ : أَنَا اَلرَّاعِي رَاعِي اَلْأَنَامِ أَ فَتَرَى اَلرَّاعِيَ لاَ يَعْرِفُ غَنَمَهُ قَالَ فَقَامَ إِلَيْهِ جُوَيْرِيَةُ قَالَ يَا أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ فَمَنْ غَنَمُكَ قَالَ صُفْرُ اَلْوُجُوهِ ذُبُلُ اَلشِّفَاهِ مِنْ ذِكْرِ اَللَّهِ .
زبان ترجمه:

فضائل الشیعة / ترجمه توحیدی ;  ج ۱  ص ۶۷

ابا بصير از امام صادق عليه السّلام نقل كرد كه آن حضرت فرمود: امير المؤمنين عليه السّلام فرمود: من چوپانم،چوپان مردم.آيا گمان دارى كه چوپان،گوسفندان خويش را نمى‌شناسد؟در اين هنگام،جويريه برخاست و به آن حضرت گفت:اى امير المؤمنين،گوسفندان تو چه كسانى هستند؟حضرت فرمود:كسانى كه[در اثر شب بيدارى]رنگ چهره‌هايشان به زردى گراييده و بر اثر بسيارى ذكر خدا،لبهايشان خشكيده است.

divider