شناسه حدیث :  ۴۴۹۴۸۸

  |  

نشانی :  فضائل الشیعة  ,  جلد۱  ,  صفحه۸  

عنوان باب :   [النص] [الحديث 7]

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

حَدَّثَنَا عَبْدُ اَللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ ظَبْيَانَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ اَلْخُدْرِيِّ قَالَ : كُنَّا جُلُوساً مَعَ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِذْ أَقْبَلَ إِلَيْهِ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ أَخْبِرْنِي عَنْ قَوْلِهِ عَزَّ وَ جَلَّ لِإِبْلِيسَ « أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنْتَ مِنَ اَلْعٰالِينَ » فَمَنْ هُوَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ اَلَّذِي هُوَ أَعْلَى مِنَ اَلْمَلاَئِكَةِ فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَنَا وَ عَلِيٌّ وَ فَاطِمَةُ وَ اَلْحَسَنُ وَ اَلْحُسَيْنُ كُنَّا فِي سُرَادِقِ اَلْعَرْشِ نُسَبِّحُ اَللَّهَ وَ تُسَبِّحُ اَلْمَلاَئِكَةُ بِتَسْبِيحِنَا قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ آدَمَ بِأَلْفَيْ عَامٍ فَلَمَّا خَلَقَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ آدَمَ أَمَرَ اَلْمَلاَئِكَةَ أَنْ يَسْجُدُوا لَهُ وَ لَمْ يَأْمُرْنَا بِالسُّجُودِ فَسَجَدَ اَلْمَلاَئِكَةُ كُلُّهُمْ إِلاَّ إِبْلِيسَ فَإِنَّهُ أَبَى وَ لَمْ يَسْجُدْ فَقَالَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى« أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنْتَ مِنَ اَلْعٰالِينَ » عَنَى مِنْ هَؤُلاَءِ اَلْخَمْسَةِ اَلْمَكْتُوبَةِ أَسْمَاؤُهُمْ فِي سُرَادِقِ اَلْعَرْشِ فَنَحْنُ بَابُ اَللَّهِ اَلَّذِي يُؤْتَى مِنْهُ بِنَا يَهْتَدِي اَلْمُهْتَدِي فَمَنْ أَحَبَّنَا أَحَبَّهُ اَللَّهُ وَ أَسْكَنَهُ جَنَّتَهُ وَ مَنْ أَبْغَضَنَا أَبْغَضَهُ اَللَّهُ وَ أَسْكَنَهُ نَارَهُ وَ لاَ يُحِبُّنَا إِلاَّ مَنْ طَابَ مَوْلِدُهُ .
زبان ترجمه:

فضائل الشیعة / ترجمه توحیدی ;  ج ۱  ص ۳۱

ابو سعيد خدرى گفت:در خدمت رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم نشسته بوديم كه مردى نزد آن حضرت آمد و گفت:اى رسول خدا،در مورد كلام خداوند خطاب به شيطان كه فرموده: «آيا تكبر كردى يا از برترين‌ها بودى‌؟»برايم توضيح بده تا مشخص شود«عالين»چه كسانى هستند كه از ملائكه هم برترند؟ پيامبر فرمود: من و على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام،دو هزار سال قبل از آن كه خداوند آدم أبو البشر را بيافريند،در سراپردۀ عرش،تسبيح خدا را مى‌گفتيم و ملائكه به سبب تسبيح ما،تسبيح خدا را مى‌گفتند.هنگامى كه خداوند حضرت آدم را آفريد،به فرشتگان فرمان داد او را سجده كنند،ولى به ما امر نفرمود كه سجده نماييم.پس فرشتگان،همگى سجده كردند به جز ابليس كه سركشى نمود و سجده نكرد و خداوند به او فرمود:«آيا تكبر كردى يا از عالين(برترين‌ها)هستى‌؟»و مقصود از «عالين»،همين پنج نفر بودند كه اسامى آنها در سراپردۀ عرش نوشته شده بود.پس ما باب[رحمت]خداييم كه از طريق آن،[به خلايق نعمت]مى‌دهد و به سبب ما هدايت يافتگان هدايت مى‌يابند.هر كس ما را دوست بدارد،خدا او را دوست مى‌دارد و در بهشت جاى مى‌دهد و هر كس نسبت به ما بغض و كينه داشته باشد،خداوند او را دشمن مى‌دارد و در آتش جهنم جاى مى‌دهد.و ما را دوست نمى‌دارد،مگر كسى كه حلال‌زاده باشد.

divider