شناسه حدیث :  ۴۴۹۴۸۲

  |  

نشانی :  فضائل الشیعة  ,  جلد۱  ,  صفحه۳  

عنوان باب :   [النص] [الحديث 1]

معصوم :   پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اَللَّهِ بْنُ اَلْحُسَيْنِ اَلْمُؤَدِّبُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ عَلِيٍّ اَلْأَصْفَهَانِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْلَمَ اَلطُّوسِيِّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ نَافِعٍ عَنِ اِبْنِ عُمَرَ قَالَ : سَأَلْنَا اَلنَّبِيَّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَغَضِبَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ ثُمَّ قَالَ مَا بَالُ أَقْوَامٍ يَذْكُرُونَ مَنْ مَنْزِلَتُهُ مِنَ اَللَّهِ كَمَنْزِلَتِي أَلاَ وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً أَحَبَّنِي وَ مَنْ أَحَبَّنِي فَقَدْ رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُ وَ مَنْ رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُ كَافَأَهُ اَلْجَنَّةَ أَلاَ وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً لاَ يَخْرُجُ مِنَ اَلدُّنْيَا حَتَّى يَشْرَبَ مِنَ اَلْكَوْثَرِ وَ يَأْكُلَ مِنْ طُوبَى وَ يَرَى مَكَانَهُ فِي اَلْجَنَّةِ أَلاَ وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً قُبِلَ صَلاَتُهُ وَ صِيَامُهُ وَ قِيَامُهُ وَ اِسْتَجَابَ لَهُ دُعَاهُ أَلاَ وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً اِسْتَغْفَرَتْ لَهُ اَلْمَلاَئِكَةُ وَ فُتِحَتْ لَهُ أَبْوَابُ اَلْجَنَّةِ اَلثَّمَانِيَةُ يَدْخُلُهَا مِنْ أَيِّ بَابٍ شَاءَ بِغَيْرِ حِسَابٍ أَلاَ وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً أَعْطَاهُ اَللَّهُ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ وَ حَاسَبَهُ حِسَابَ اَلْأَنْبِيَاءِ أَلاَ وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً هَوَّنَ اَللَّهُ عَلَيْهِ سَكَرَاتِ اَلْمَوْتِ وَ جَعَلَ قَبْرَهُ رَوْضَةً مِنْ رِيَاضِ اَلْجَنَّةِ أَلاَ وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً أَعْطَاهُ اَللَّهُ بِكُلِّ عِرْقٍ فِي بَدَنِهِ حَوْرَاءَ وَ شُفِّعَ فِي ثَمَانِينَ مِنْ أَهْلِ بَيْتِهِ وَ لَهُ بِكُلِّ شَعْرَةٍ فِي بَدَنِهِ حَوْرَاءُ وَ مَدِينَةٌ فِي اَلْجَنَّةِ أَلاَ وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً بَعَثَ اَللَّهُ إِلَيْهِ مَلَكَ اَلْمَوْتِ كَمَا يَبْعَثُ إِلَى اَلْأَنْبِيَاءِ وَ دَفَعَ اَللَّهُ عَنْهُ هَوْلَ مُنْكَرٍ وَ نَكِيرٍ وَ بَيَّضَ وَجْهَهُ وَ كَانَ مَعَ حَمْزَةَ سَيِّدِ اَلشُّهَدَاءِ أَلاَ وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً [لاَ يَخْرُجُ مِنَ اَلدُّنْيَا حَتَّى يَشْرَبَ مِنَ اَلْكَوْثَرِ وَ يَأْكُلَ مِنْ طُوبَى ] أَثْبَتَ اَللَّهُ فِي قَلْبِهِ اَلْحِكْمَةَ وَ أَجْرَى عَلَى لِسَانِهِ اَلصَّوَابَ وَ فَتَحَ اَللَّهُ عَلَيْهِ أَبْوَابَ اَلرَّحْمَةِ أَلاَ وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً سُمِّيَ فِي اَلسَّمَاوَاتِ وَ اَلْأَرْضِ أَسِيرَ اَللَّهِ أَلاَ وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً نَادَاهُ مَلَكٌ مِنْ تَحْتِ اَلْعَرْشِ يَا عَبْدَ اَللَّهِ اِسْتَأْنِفِ اَلْعَمَلَ فَقَدْ غَفَرَ اَللَّهُ لَكَ اَلذُّنُوبَ كُلَّهَا أَلاَ وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً جَاءَ وَ وَجْهُهُ كَالْقَمَرِ لَيْلَةَ اَلْبَدْرِ أَلاَ وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً وُضِعَ عَلَى رَأْسِهِ تَاجُ اَلْمُلْكِ وَ أُلْبِسَ حُلَّةَ اَلْكَرَامَةِ أَلاَ وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً جَازَ عَلَى اَلصِّرَاطِ كَالْبَرْقِ اَلْخَاطِفِ أَلاَ وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً كُتِبَ لَهُ بَرَاءَةٌ مِنَ اَلنَّارِ وَ جَوَازٌ عَلَى اَلصِّرَاطِ وَ أَمَانٌ مِنَ اَلْعَذَابِ وَ لَمْ يُنْشَرْ لَهُ دِيوَانٌ وَ لَمْ يُنْصَبْ لَهُ مِيزَانٌ وَ قِيلَ لَهُ اُدْخُلِ اَلْجَنَّةَ بِلاَ حِسَابٍ أَلاَ وَ مَنْ أَحَبَّ عَلِيّاً صَافَحَتْهُ اَلْمَلاَئِكَةُ وَ زَارَتْهُ اَلْأَنْبِيَاءُ وَ قَضَى اَللَّهُ لَهُ كُلَّ حَاجَةٍ أَلاَ وَ مَنْ أَحَبَّ آلَ مُحَمَّدٍ أَمِنَ مِنَ اَلْحِسَابِ وَ اَلْمِيزَانِ وَ اَلصِّرَاطِ أَلاَ وَ مَنْ مَاتَ عَلَى حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ فَأَنَا كَفِيلُهُ بِالْجَنَّةِ مَعَ اَلْأَنْبِيَاءِ أَلاَ وَ مَنْ مَاتَ عَلَى بُغْضِ آلِ مُحَمَّدٍ لَمْ يَشَمَّ رَائِحَةَ اَلْجَنَّةِ قَالَ أَبُو رَجَاءٍ كَانَ حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ يَفْتَخِرُ بِهَذَا وَ يَقُولُ هُوَ اَلْأَمَلُ [اَلْأَصْلُ] .
زبان ترجمه:

فضائل الشیعة / ترجمه توحیدی ;  ج ۱  ص ۲۳

عبد اللّٰه بن عمر گفت:از رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم در مورد على بن ابى طالب عليه السّلام [بطور توهين‌آميزى]سؤال كرديم.آن حضرت خشمگين شد و فرمود: چرا عدّه‌اى به بدى ياد مى‌كنند از كسى كه مقام و منزلتش نزد خدا،همچون مقام و منزلت من است‌؟! آگاه باشيد هر كس على را دوست بدارد،مرا دوست مى‌دارد و هر كس مرا دوست بدارد،خداوند از او راضى است و هر كس خدا از او راضى باشد،پاداشش را بهشت قرار مى‌دهد.بدانيد،هر كس على را دوست بدارد،از دنيا نمى‌رود مگر اينكه از حوض كوثر بنوشد و از درخت طوبى بخورد و جايگاه خود را در بهشت ببيند.آگاه باشيد،هر كس على را دوست بدارد،نماز،روزه و شب‌زنده‌دارى‌اش پذيرفته مى‌شود و دعايش مستجاب مى‌گردد.بدانيد،هر كس على را دوست بدارد،فرشتگان براى او طلب آمرزش مى‌كنند و درهاى هشتگانۀ بهشت بر او گشوده مى‌شود تا از هر درى كه بخواهد،بدون حساب وارد شود.آگاه باشيد،هر كس على را دوست بدارد،خداوند نامۀ عملش را به دست راستش مى‌دهد و به حساب او همچون حساب انبيا رسيدگى مى‌كند.بدانيد هر كس على را دوست بدارد،خداوند شدّت و سختى جان دادن را بر او آسان مى‌كند و قبرش را باغى از باغهاى بهشت قرار مى‌دهد.آگاه باشيد،هر كس على را دوست بدارد،خداوند به تعداد رگهاى بدنش از حورى‌هاى بهشت به او مى‌بخشد و در مورد هشتاد نفر از اقوام و خويشانش،شفاعت مى‌كند و به تعداد موهاى بدنش،از حوريان بهشتى و از شهرهاى بهشت برخوردار مى‌شود.بدانيد،هر كس على را دوست بدارد،خداوند،ملك الموت(عزرائيل)را براى[قبض روح]او،آن گونه مى‌فرستد كه براى پيامبران فرستاده مى‌شود و ترس از نكير و منكر را از او برمى‌دارد و رويش را سفيد مى‌كند،و او با حضرت حمزۀ سيد الشهداء همنشين خواهد بود.آگاه باشيد،هر كس على را دوست بدارد،خداوند،حكمت را در قلبش ثابت مى‌كند و سخن درست را بر زبانش جارى مى‌سازد و درهاى رحمت را به رويش مى‌گشايد. بدانيد،هر كس على را دوست بدارد،در آسمانها و زمين،اسير خدا ناميده مى‌شود.آگاه باشيد،هر كس على را دوست بدارد،فرشته‌اى از زير عرش او را صدا مى‌زند:اى بندۀ خدا،عمل[به فرامين الهى]را از نو آغاز كن،زيرا خداوند تمام گناهانت را آمرزيده است.بدانيد،هر كس على را دوست بدارد،روز قيامت در حالى[به صحراى محشر]مى‌آيد كه صورتش همچون ماه شب چهارده مى‌درخشد.آگاه باشيد، هر كس على را دوست بدارد،بر سرش تاج پادشاهى گذاشته مى‌شود، و لباس كرامت و بزرگوارى بر او پوشانده مى‌شود.بدانيد،هر كس على را دوست بدارد،از پل صراط‍‌ همچون برق جهنده مى‌گذرد.آگاه باشيد، هر كس على را دوست بدارد،براى او،دورى از آتش جهنم و جواز عبور از صراط‍‌ و امان از عذاب دوزخ نوشته مى‌شود،نامۀ عملش گشوده نخواهد شد و كردارش سنجيده نمى‌شود و به او گفته مى‌شود:بدون حساب به بهشت وارد شو.بدانيد،هر كس على را دوست بدارد،ملائكه با او دست مى‌دهند و انبيا او را زيارت مى‌كنند و خداوند،تمام حاجتهايش را برمى‌آورد.آگاه باشيد،هر كس آل محمّد صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم را دوست بدارد،از حسابرسى و سنجش كردار و عبور از صراط‍‌،در امان است. بدانيد،هر كس بر دوستى آل محمّد صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم بميرد،من(رسول خدا) همنشينى او را با انبيا در بهشت ضمانت مى‌كنم.آگاه باشيد،هر كس بر بغض و كينه آل محمّد بميرد،بوى بهشت را استشمام نمى‌كند. ابو رجاء گفت:حماد بن زيد به اين حديث افتخار مى‌كرد و مى‌گفت:اين حديث،اصل[مهمى در دين]است.

divider