شناسه حدیث :  ۴۴۹۴۷۲

  |  

نشانی :  صفات الشیعة  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۸  

عنوان باب :   [النص] [الحديث الثاني و الستون]

معصوم :   امام کاظم (علیه السلام)

أَبِي رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ عَلِيِّ الناسخ[بْنِ اَلسَّائِحِ] عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلامُ قَالَ : سَأَلْتُهُ عَنِ اَلْمَلَكَيْنِ يَعْلَمَانِ اَلذَّنْبَ إِذَا أَرَادَ اَلْعَبْدُ أَنْ يَفْعَلَهُ أَوْ بِالْحَسَنَةِ قَالَ فَقَالَ عَلَيْهِ السَّلامُ أَ فَرِيحُ اَلْكَنِيفِ وَ اَلطِّيبِ عِنْدَكَ وَاحِدَةٌ قَالَ قُلْتُ لاَ قَالَ عَلَيْهِ السَّلامُ اَلْعَبْدُ إِذَا هَمَّ بِالْحَسَنَةِ خَرَجَ نَفَسُهُ طَيِّبَ اَلرِّيحِ فَقَالَ صَاحِبُ اَلْيَمِينِ لِصَاحِبِ اَلشِّمَالِ قِفْ فَإِنَّهُ قَدْ هَمَّ بِالْحَسَنَةِ فَإِذَا هُوَ فَعَلَهَا كَانَ لِسَانُهُ قَلَمَهُ وَ رِيقُهُ مِدَادَهُ فَيُثْبِتُهَا لَهُ وَ إِذَا هَمَّ بِالسَّيِّئَةِ خَرَجَ نَفَسُهُ مُنْتِنَ اَلرِّيحِ فَيَقُولُ صَاحِبُ اَلشِّمَالِ لِصَاحِبِ اَلْيَمِينِ قِفْ فَإِنَّهُ قَدْ هَمَّ بِالسَّيِّئَةِ فَإِذَا هُوَ فَعَلَهَا كَانَ لِسَانُهُ قَلَمَهُ وَ رِيقُهُ مِدَادَهُ فَيُثْبِتُهَا عَلَيْهِ .
زبان ترجمه:

صفات الشیعة / ترجمه توحیدی ;  ج ۱  ص ۱۰۳

عبد اللّٰه پسر امام موسى بن جعفر عليهما السّلام گفت: از آن حضرت در بارۀ دو فرشته‌اى كه بر انسان گمارده شده‌اند، سؤال كردم:وقتى بنده‌اى اراده مى‌كند گناهى مرتكب شود و يا كار خوبى انجام دهد،قبل از آن كه آن عمل را انجام دهد،آيا آن دو فرشته مى‌دانند؟فرمود: آيا بوى بد و خوب نزد تو يكسان است‌؟عرض كردم:خير.فرمود:وقتى بنده‌اى قصد انجام كار خوبى را مى‌كند،نفسش با بوى خوب[از دهانش]بيرون مى‌آيد و فرشته‌اى كه برطرف راست انسان گمارده شده به فرشتۀ سمت چپ مى‌گويد:دست نگه‌دار،او قصد كرده كار خوبى انجام دهد،و زمانى كه آن را انجام مى‌دهد،زبانش قلم و آب دهانش مركّب فرشته مى‌شود و آن كار خير را برايش ثبت مى‌كند،و هر گاه قصد انجام كار بدى را نمايد،نفسش با بوى بد[از دهانش]بيرون مى‌آيد و فرشتۀ سمت چپ به فرشتۀ سمت راست مى‌گويد:دست نگه‌دار،او قصد كرده گناهى را مرتكب شود،و زمانى كه آن گناه را انجام دهد، زبانش قلم و آب دهانش مركّب فرشته مى‌شود و آن گناه را براى او ثبت مى‌كند.

divider