شناسه حدیث :  ۴۴۹۴۶۴

  |  

نشانی :  صفات الشیعة  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۴  

عنوان باب :   [النص] [الحديث الرابع و الخمسون]

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

وَ بِهَذَا اَلْإِسْنَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلامُ : قَالَ صِفْ لِيَ اَلْمُؤْمِنَ قَالَ عَلَيْهِ السَّلامُ قُوَّةٌ فِي دِينٍ وَ حَزْمٌ فِي لِينٍ وَ إِيمَانٌ فِي يَقِينٍ وَ حِرْصٌ فِي فِقْهٍ وَ نَشَاطٌ فِي هُدًى وَ بِرٌّ فِي اِسْتِقَامَةٍ وَ عِلْمٌ فِي حِلْمٍ وَ شُكْرٌ فِي رِفْقٍ وَ سَخَاءٌ فِي حَقٍّ وَ قَصْدٌ فِي غِنًى وَ تَجَمُّلٌ فِي فَاقَةٍ وَ عَفْوٌ فِي قُدْرَةٍ وَ طَاعَةٌ فِي نَصِيحَةٍ وَ وَرَعٌ فِي رَغْبَةٍ وَ حِرْصٌ فِي جِهَادٍ وَ صَلاَةٌ فِي شُغُلٍ وَ صَبْرٌ فِي شِدَّةٍ- وَ فِي اَلْهَزَاهِزِ وَقُورٌ وَ فِي اَلْمَكَارِهِ صَبُورٌ وَ فِي اَلرَّخَاءِ شَكُورٌ وَ لاَ يَغْتَابُ وَ لاَ يَتَكَبَّرُ وَ لاَ يَقْطَعُ اَلرَّحِمَ وَ لَيْسَ بِوَاهِنٍ وَ لاَ فَظٍّ وَ لاَ غَلِيظٍ وَ لاَ يَسْبِقُهُ بَطَرُهُ وَ لاَ تَفْضَحُهُ بَطْنُهُ وَ لاَ يَغْلِبُهُ فَرْجُهُ وَ لاَ يَحْسُدُ اَلنَّاسَ وَ لاَ يَقْتُرُ وَ لاَ يُبَذِّرُ وَ لاَ يُسْرِفُ يَنْصُرُ اَلْمَظْلُومَ وَ يَرْحَمُ اَلْمَسَاكِينَ نَفْسُهُ مِنْهُ فِي عَنَاءٍ وَ اَلنَّاسُ مِنْهُ فِي رَاحَةٍ لاَ يَرْغَبُ فِي اَلدُّنْيَا وَ لاَ يَفْزَعُ مِنْ مَهَائِلِ اَلنَّاسِ لِلنَّاسِ هَمٌّ قَدْ أَقْبَلُوا عَلَيْهِ وَ لَهُ هَمٌّ قَدْ شَغَلَهُ لاَ يُرَى فِي حِلْمِهِ نَقْصٌ وَ لاَ فِي رَأْيِهِ وَهْنٌ وَ لاَ فِي دِينِهِ ضَيَاعٌ يُرْشِدُ مَنِ اِسْتَشَارَهُ وَ يُسَاعِدُ مَنْ سَاعَدَهُ وَ يَكِيعُ عَنِ اَلْبَاطِلِ وَ اَلْخَنَى وَ اَلْجَهْلِ فَهَذِهِ صِفَةُ اَلْمُؤْمِنِ .
زبان ترجمه:

صفات الشیعة / ترجمه توحیدی ;  ج ۱  ص ۹۵

مردى به امام صادق عليه السّلام عرض كرد:مؤمن را براى من وصف فرما. حضرت فرمود:[مؤمن]در دين قوى است و در عين نرمى،دورانديش است.ايمانى سرشار از يقين دارد و در[فراگيرى علوم دين و]فهم[آن]حريص است. در راه هدايت با نشاط‍‌،در نيكوكارى پايدار،و داراى علمى توأم با حلم و بردبارى است. و در شكرگزارى مدارا كنند،در راه حقّ‌ سخاوتمند،در بى‌نيازى و ثروتمندى ميانه‌رو،و در فقر و نيازمندى آراسته است.هنگام توانايى با گذشت،در عين خيرخواهى مطيع و فرمانبردار،با وجود تمايل پرهيزكار از حرام است،و در مخالفت با نفس حريص،و در عين اشتغال و گرفتارى نمازگزار است،در شدايد بردبار،در فتنه‌هاى تكان دهنده با وقار،در سختيها شكيبا،و در راحتى و گشايش شكرگزار است. غيبت نمى‌كند،تكبّر نمى‌ورزد،از خويشاوندى‌اش نمى‌برد،و سست اراده و بد اخلاق و درشت‌خو نيست. طغيان و سركشى‌اش بر او پيشى نمى‌گيرد،شكمش او را رسوا نمى‌سازد،شهوتش بر او غالب نمى‌شود،به مردم حسد نمى‌ورزد و اسراف و تبذير ندارد. مظلوم را يارى مى‌نمايد و بر تهيدستان رحم مى‌كند.نفسش را به رنج و سختى مى‌اندازد،اما مردم از او در آسايشند.به دنيا ميل و رغبتى ندارد،و از هول و هراسهاى مردم اهل دنيا نمى‌ترسد.مردم،به همّ‌ و غم خود روى آورده‌اند و مؤمن نيز همّ‌ و غمّى دارد كه او را به خود مشغول داشته است. در حلم و بردبارى‌اش كاستى نيست.در رأى و نظرش سستى راه ندارد،و در دينش تباهى ديده نمى‌شود. كسى را كه با او مشورت كند،راهنمايى مى‌نمايد،و يارى دهنده‌اش را كمك مى‌كند.از باطل،سخن زشت و جهل و نادانى مى‌پرهيزد.و اينها صفات مؤمن است.

divider