شناسه حدیث :  ۴۴۹۴۳۴

  |  

نشانی :  صفات الشیعة  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۳  

عنوان باب :   [النص] [الحديث الرابع و العشرون]

معصوم :   امام باقر (علیه السلام)

أَبِي رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنِي سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي اَلْمِقْدَامِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَالَ لِي أَبُو جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلامُ إِنَّهُ قَالَ : شِيعَةُ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلامُ اَلشَّاحِبُونَ اَلنَّاحِلُونَ اَلذَّابِلُونَ ذبلة[ذَابِلَةٌ]شِفَاهُهُمْ خَمِيصَةٌ بُطُونُهُمْ مُتَغَيِّرَةٌ أَلْوَانُهُمْ.
زبان ترجمه:

صفات الشیعة / ترجمه توحیدی ;  ج ۱  ص ۴۷

از امام محمّد باقر عليه السّلام روايت شده است كه فرمود: شيعيان على عليه السّلام،رنگ پريدگان،لاغران و خشكيده لبانند. لبهايشان[در اثر ذكر خدا]خشكيده و شكمهايشان[در اثر روزه]لاغر گشته و رنگهايشان[در اثر شب بيدارى]دگرگون شده است.

divider