شناسه حدیث :  ۴۴۹۴۳۲

  |  

نشانی :  صفات الشیعة  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۱  

عنوان باب :   [النص] [الحديث الثاني و العشرون]

معصوم :   امام باقر (علیه السلام)

أَبِي رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ اَلْحُسَيْنِ اَلسَّعْدَآبَادِيُّ عَنْ جَابِرٍ اَلْجُعْفِيِّ قَالَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلامُ : يَا جَابِرُ [أَ]يَكْتَفِي مَنِ اِتَّخَذَ اَلتَّشَيُّعَ - أَنْ يَقُولَ بِحُبِّنَا أَهْلَ اَلْبَيْتِ فَوَ اَللَّهِ مَا شِيعَتُنَا إِلاَّ مَنِ اِتَّقَى اَللَّهَ وَ أَطَاعَهُ وَ مَا كَانُوا يُعْرَفُونَ إِلاَّ بِالتَّوَاضُعِ وَ اَلتَّخَشُّعِ وَ أَدَاءِ اَلْأَمَانَةِ وَ كَثْرَةِ ذِكْرِ اَللَّهِ وَ اَلصَّوْمِ وَ اَلصَّلاَةِ وَ اَلْبِرِّ بِالْوَالِدَيْنِ وَ اَلتَّعَهُّدِ لِلْجِيرَانِ مِنَ اَلْفُقَرَاءِ وَ أَهْلِ اَلْمَسْكَنَةِ وَ اَلْغَارِمِينَ وَ اَلْأَيْتَامِ وَ صِدْقِ اَلْحَدِيثِ وَ تِلاَوَةِ اَلْقُرْآنِ وَ كَفِّ اَلْأَلْسُنِ عَنِ اَلنَّاسِ إِلاَّ مِنْ خَيْرٍ وَ كَانُوا أُمَنَاءَ عَشَائِرِهِمْ فِي اَلْأَشْيَاءِ قَالَ جَابِرٌ يَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ مَا نَعْرِفُ أَحَداً بِهَذِهِ اَلصِّفَةِ فَقَالَ لِي يَا جَابِرُ لاَ تَذْهَبَنَّ بِكَ اَلْمَذَاهِبُ حَسْبُ اَلرَّجُلِ أَنْ يَقُولَ أُحِبُّ عَلِيّاً صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِ وَ أَتَوَلاَّهُ فَلَوْ قَالَ إِنِّي أُحِبُّ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيهِ وَ آلِهِ وَ رَسُولُ اَللَّهِ خَيْرٌ مِنْ عَلِيٍِّ ثُمَّ لاَ يَتَّبِعُ سِيرَتَهُ وَ لاَ يَعْمَلُ بِسُنَّتِهِ مَا نَفَعَهُ حُبُّهُ إِيَّاهُ شَيْئاً فَاتَّقُوا اَللَّهَ وَ اِعْمَلُوا لِمَا عِنْدَ اَللَّهِ لَيْسَ بَيْنَ اَللَّهِ وَ بَيْنَ أَحَدٍ قَرَابَةٌ أَحَبُّ اَلْعِبَادِ إِلَى اَللَّهِ وَ أَكْرَمُهُمْ عَلَيْهِ أَتْقَاهُمْ لَهُ وَ أَعْمَلُهُمْ بِطَاعَتِهِ يَا جَابِرُ مَا يَتَقَرَّبُ اَلْعَبْدُ إِلَى اَللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى إِلاَّ بِالطَّاعَةِ مَا مَعَنَا بَرَاءَةٌ مِنَ اَلنَّارِ وَ لاَ عَلَى اَللَّهِ لِأَحَدٍ مِنْكُمْ حُجَّةٌ مَنْ كَانَ لِلَّهِ مُطِيعاً فَهُوَ لَنَا وَلِيٌّ وَ مَنْ كَانَ لِلَّهِ عَاصِياً فَهُوَ لَنَا عَدُوٌّ وَ لاَ تُنَالُ وَلاَيَتُنَا إِلاَّ بِالْعَمَلِ وَ اَلْوَرَعِ .
زبان ترجمه:

صفات الشیعة / ترجمه توحیدی ;  ج ۱  ص ۴۵

جابر جعفى گفت:امام محمّد باقر عليه السّلام فرمود: اى جابر،آيا كافى است براى كسى كه ادّعاى تشيّع دارد،بگويد كه دوستدار ما اهل بيت است‌؟ به خدا سوگند،شيعۀ ما نيست مگر آن كسى كه تقواى خدا را رعايت كند و از او اطاعت نمايد.شيعيان ما شناخته نمى‌شدند،مگر به تواضع،خشوع(فروتنى در عبادت)،اداى امانت،بسيارى ذكر خدا، روزه گرفتن،نماز به پا داشتن،نيكى به والدين و رسيدگى به همسايگانى كه فقير و نيازمندند. همچنين رسيدگى به قرض داران و يتيمان،راستى در گفتار،تلاوت قرآن و بازداشتن زبان،از اين كه،جز نيكى مردم را نگويند،[نيز]شيعيان ما[همواره]در بين اقوام خويش امين بودند.جابر گفت:اى پسر رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم،ما كسى را با اين خصوصيات نمى‌شناسيم.حضرت،خطاب به او فرمود:اى جابر،افكار و آراى مختلف،تو را[از راه راست]بيرون نبرد.آيا كافى است مردى بگويد:من على عليه السّلام را دوست دارم و از دوستداران او هستم،پس اگر بگويد من رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم را دوست دارم[كه بهتر است]-زيرا رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم از على عليه السّلام بهتر است-ولى از سيرۀ او پيروى ننمايد و به سنّتش عمل نكند،اين دوستى براى او هيچ سودى نخواهد داشت.پس تقواى خدا را پيشه نماييد و براى آنچه نزد خداست،عمل كنيد،زيرا بين خدا و بين هيچ كس،قرابت و خويشاوندى نيست. محبوبترين بندگان نزد خداوند و گرامى‌ترين آنها در پيشگاه او، با تقواترين و مطيع‌ترين آنهاست. اى جابر،جز با اطاعت و فرمانبردارى از خداى متعال،تقرّب به او حاصل نمى‌شود.تنها دوستى ما(آل محمّد صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم)باعث رهايى از آتش نيست و هيچ يك از شما بر خدا حجّتى ندارد.هر كس مطيع خداست، ولىّ‌ و دوستدار ماست و هر كس نافرمانى خدا را نمايد،با ما دشمن است.ولايت ما اهل بيت،جز با عمل[به دستورات الهى]و پرهيز از گناه به دست نمى‌آيد.

divider