شناسه حدیث :  ۴۴۹۴۱۰

  |  

نشانی :  الصحیفة العلویّة  ,  جلد۱  ,  صفحه۶۴۰  

عنوان باب :   [دعاؤه يوم الخميس]

معصوم :  

دُعَاؤُهُ يَوْمَ اَلْخَمِيسِ: اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِي لَهُ فِي كُلِّ نَفَسٍ مِنَ اَلْأَنْفَاسِ وَ خَطْرَةٍ مِنَ اَلْخَطَرَاتِ مِنَّا مِنَنٌ لاَ تُحْصَى وَ فِي كُلِّ لَحْظَةٍ مِنَ اَللَّحَظَاتِ نِعَمٌ لاَ تُنْسَى وَ فِي كُلِّ حَالٍ مِنَ اَلْحَالاَتِ عَائِدَةٌ لاَ تَخْفَى وَ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلَّذِي يَقْهَرُ اَلْقَوِيَّ وَ يَنْصُرُ اَلضَّعِيفَ وَ يَجْبُرُ اَلْكَسِيرَ وَ يُغْنِي اَلْفَقِيرَ وَ يَقْبَلُ اَلْيَسِيرَ وَ يُعْطِي اَلْكَثِيرَ وَ هُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ اَلسَّابِغُ اَلنِّعْمَةِ اَلْبَالِغُ اَلْحِكْمَةِ اَلدَّامِغُ اَلْحُجَّةِ اَلْوَاسِعُ اَلرَّحْمَةِ اَلْمَانِعُ اَلْعِصْمَةِ وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ ذُو اَلسُّلْطَانِ اَلْمَنِيعِ وَ اَلْبُنْيَانِ اَلرَّفِيعِ وَ اَلْإِنْشَاءِ اَلْبَدِيعِ وَ اَلْحِسَابِ اَلسَّرِيعِ وَ صَلَّى اَللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ خَيْرِ اَلنَّبِيِّينَ وَ إِلَهِ اَلطَّاهِرِينَ وَ سَلَّمَ تَسْلِيماً اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ سُؤَالَ اَلْخَائِفِ مِنْ وَقْفَةِ اَلْمَوْقِفِ اَلْوَجِلِ مِنَ اَلْعَرْضِ اَلْمُشْفِقِ مِنَ اَلْخَشْيَةِ لِبَوَائِقِ اَلْقِيَامَةِ اَلْمَأْخُوذِ عَلَى اَلْعِزَّةِ اَلنَّادِمِ عَلَى خَطِيئَتِهِ اَلْمَسْئُولِ اَلْمُحَاسَبِ اَلْمُثَابِ اَلْمُعَاقَبِ اَلَّذِي لَمْ يُكِنَّهُ مَكَانٌ عَنْكَ وَ لاَ وَجَدَ مَفَرّاً إِلاَّ إِلَيْكَ مُتَنَصِّلاً مُلْتَجِئاً مِنْ سَيِّئِ عَمَلِهِ مُقِرّاً بِعِظَمِ ذُنُوبِهِ قَدْ أَحَاطَتْ بِهِ اَلْهُمُومُ وَ ضَاقَتْ عَلَيْهِ رَحَائِبُ اَلتُّخُومِ مُوقِنٌ بِالْمَوْتِ مُبَادِرٌ بِالتَّوْبَةِ قَبْلَ اَلْفَوْتِ إِنْ مَنَنْتَ بِهَا عَلَيْهِ وَ عَفَوْتَ فَأَنْتَ إِلَهِي رَجَائِي إِذَا ضَاقَ عَنِّي اَلرَّجَاءُ وَ مَلْجَأِي إِذْ لَمْ أَجِدْ فَنَاءً لِلاِلْتِجَاءِ تَوَحَّدْتَ سَيِّدِي بِالْعِزِّ وَ اَلْعَلاَءِ وَ تَفَرَّدْتَ بِالْوَحْدَانِيَّةِ وَ اَلْبَقَاءِ وَ أَنْتَ اَلْمُتَعَزِّزُ اَلْمُتَفَرِّدُ بِالْمَجْدِ فَلَكَ رَبِّي اَلْحَمْدُ لاَ يُوَارِي مِنْكَ مَكَانٌ وَ لاَ يُغَيِّرُكَ دَهْرٌ وَ لاَ زَمَانٌ أَلَّفْتَ بِقُدْرَتِكَ اَلْفِرَقَ وَ فَلَقْتَ بِقُدْرَتِكَ اَلْفَلَقَ وَ أَثْبَتَّ بِكَرَمِكَ دَيَاجِيَ اَلْغَسَقِ وَ أَجْرَيْتَ اَلْمِيَاهَ مِنَ اَلصُّمِّ اَلصَّيَاخِيدِ عَذْباً وَ أُجَاجاً وَ أَهْمَرْتَ مِنَ اَلْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجاً وَ جَعَلْتَ اَلشَّمْسَ لِلْبَرِيَّةِ سِرَاجاً وَهَّاجاً وَ اَلْقَمَرَ وَ اَلنُّجُومَ أَبْرَاجاً مِنْ غَيْرِ أَنْ تُمَارِسَ فِيمَا اِبْتَدَأْتَ لُغُوباً وَ لاَ عِلاَجاً وَ أَنْتَ إِلَهُ كُلِّ شَيْءٍ وَ خَالِقُهُ وَ جَبَّارُ كُلِّ مَخْلُوقٍ وَ رَازِقُهُ فَالْعَزِيزُ مَنْ أَعْزَزْتَ وَ اَلذَّلِيلُ مَنْ أَذْلَلْتَ وَ اَلسَّعِيدُ مَنْ أَسْعَدْتَ وَ اَلشَّقِيُّ مَنْ أَشْقَيْتَ وَ اَلْغَنِيُّ مَنْ أَغْنَيْتَ وَ اَلْفَقِيرُ مَنْ أَفْقَرْتَ أَنْتَ وَلِيِّي وَ مَوْلاَيَ وَ عَلَيْكَ رِزْقِي وَ بِيَدِكَ نَاصِيَتِي فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اِفْعَلْ بِي مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ عُدْ بِفَضْلِكَ عَلَى عَبْدٍ غَمَرَهُ جَهْلُهُ وَ اِسْتَوْلَى عَلَيْهِ اَلتَّسْوِيفُ حَتَّى سَالَمَ اَلْأَيَّامَ فَارْتَكَبَ اَلْمَحَارِمَ وَ اَلْآثَامَ فَاجْعَلْنِي سَيِّدِي عَبْداً يَفْزَعُ إِلَى اَلتَّوْبَةِ فَإِنَّهَا مَفْزَعُ اَلْمُذْنِبِينَ وَ أَغْنِنِي بِجُودِكَ اَلْوَاسِعِ عَنِ اَلْمَخْلُوقِينَ وَ لاَ تُحْوِجْنِي إِلَى شِرَارِ اَلْعَالَمِينَ وَ هَبْ لِي عَفْوَكَ فِي مَوْقِفِ يَوْمِ اَلدِّينِ فَإِنَّكَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ وَ أَجْوَدُ اَلْأَجْوَدَيْنِ وَ أَكْرَمُ اَلْأَكْرَمِينَ يَا مَنْ لَهُ اَلْأَسْمَاءُ اَلْحُسْنَى وَ اَلْأَمْثَالُ اَلْعُلْيَا وَ جَبَّارُ اَلسَّمَاوَاتِ وَ اَلْأَرَضِينَ إِلَيْكَ قَصَدْتُ رَاجِياً فَلاَ تَرُدَّ يَدِي عَنْ سَنِيِّ مَوَاهِبِكَ صِفْراً إِنَّكَ جَوَادٌ مِفْضَالٌ يَا رَءُوفاً بِالْعِبَادِ وَ مَنْ هُوَ لَهُمْ بِالْمِرْصَادِ أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تُجْزِلَ ثَوَابِي وَ تُحْسِنَ مَا بِي وَ تَسْتُرَ عُيُوبِي وَ تَغْفِرَ ذُنُوبِي وَ تُنْقِذَنِي مَوْلاَيَ بِفَضْلِكَ مِنْ أَلِيمِ اَلْعِقَابِ إِنَّكَ جَوَادٌ كَرِيمٌ وَهَّابٌ فَقَدْ أَلْقَتْنِي اَلسَّيِّئَاتُ وَ اَلْحَسَنَاتُ بَيْنَ ثَوَابٍ وَ عِقَابٍ وَ قَدْ رَجَوْتُ أَنْ تَكُونَ بِلُطْفِكَ تَتَغَمَّدُ عَبْدَكَ اَلْمُقِرَّ بِفَوَادِحِ اَلْعُيُوبِ بِجُودِكَ وَ كَرَمِكَ يَا غَافِرَ اَلذُّنُوبِ وَ تَصْفَحَ عَنْ زَلَلِهِ فَلَيْسَ لِي سَيِّدِي رَبٌّ أَرْتَجِيهِ غَيْرُكَ وَ لاَ إِلَهَ أَسْأَلُهُ جَبْرَ فَاقَتِي وَ مَسْكَنَتِي سِوَاكَ فَلاَ تَرُدَّنِي مِنْكَ بِالْخَيْبَةِ يَا مُقِيلَ اَلْعَثَرَاتِ وَ كَاشِفَ اَلْكُرُبَاتِ إِلَهِي فَسُرَّنِي فَإِنِّي لَسْتُ بِأَوَّلِ مَنْ سَرَرْتَهُ يَا وَلِيَّ اَلنِّعَمِ وَ شَدِيدَ اَلنِّقَمِ وَ دَائِمَ اَلْمَجْدِ وَ اَلْكَرْمِ وَ اُخْصُصْنِي مِنْكَ بِمَغْفِرَةٍ لاَ يُقَارِنُهَا شَقَاءٌ وَ سَعَادَةٍ لاَ يُدَانِيهَا أَذًى وَ أَلْهِمْنِي تُقَاكَ وَ مَحَبَّتَكَ وَ جَنِّبْنِي مُوبِقَاتِ مَعْصِيَتِكَ وَ لاَ تَجْعَلْ لِلنَّارِ عَلَيَّ سُلْطَاناً إِنَّكَ أَهْلُ اَلتَّقْوىٰ وَ أَهْلُ اَلْمَغْفِرَةِ وَ قَدْ دَعَوْتُكَ وَ تَكَفَّلْتَ بِالْإِجَابَةِ فَلاَ تُخَيِّبْ سَائِلَكَ وَ لاَ تَخْذُلْ طَالِبَكَ وَ لاَ تَرُدَّ آمِلَكَ يَا خَيْرَ مَأْمُولٍ أَسْأَلُكَ بِرَأْفَتِكَ وَ رَحْمَتِكَ وَ فَرْدَانِيَّتِكَ وَ رُبُوبِيَّتِكَ يَا مَنْ هُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ فَاكْفِنِي مَا أَهَمَّنِي مِنْ أَمْرِ دُنْيَايَ وَ آخِرَتِي فَإِنَّكَ سَمِيعُ اَلدُّعَاءِ لَطِيفٌ لِمَا تَشَاءُ وَ أَدْرِجْنِي دَرَجَ مَنْ أَوْجَبْتَ لَهُ حُلُولَ دَارِ كَرَامَتِكَ مَعَ أَصْفِيَائِكَ وَ أَهْلِ اِخْتِصَاصِكَ بِجَزِيلِ مَوَاهِبِكَ فِي دَرَجَاتِ جَنَّاتِكَ مَعَ اَلَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ مِنَ اَلنَّبِيِّينَ وَ اَلصِّدِّيقِينَ وَ اَلشُّهَدٰاءِ وَ اَلصّٰالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولٰئِكَ رَفِيقاً وَ مَا اِفْتَرَضْتَ عَلَيَّ فَاحْتَمِلْهُ عَنِّي إِلَى مَنْ أَوْجَبْتَ حُقُوقَهُ مِنَ اَلْآبَاءِ وَ اَلْأُمَّهَاتِ وَ اَلْإِخْوَةِ وَ اَلْأَخَوَاتِ وَ اِغْفِرْ لِي وَ لَهُمْ مَعَ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ اَلْمُؤْمِنَاتِ إِنَّكَ قَرِيبٌ مُجِيبٌ وَاسِعُ اَلْبَرَكَاتِ وَ ذَلِكَ عَلَيْكَ يَسِيرٌ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ وَ صَلَّى اَللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ اَلنَّبِيِّ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ تَسْلِيماً.
زبان ترجمه:

الصحیفة العلویة / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۶۴۸

دعاى آن حضرت عليه السّلام در روز پنجشنبه ستايش خاصّ‌ خدائى است كه ويرا در هر نفسى از نفسهاى ما و در هر خطور ذهني از خطورهاى ذهن ما نعمتهاى بى‌شمارى است، و در هر لحظه‌اى (و چشم بر همزدنى) از لحظات ما نعمتهاى فراموش نشدنى است، و در هر حالى از حالات بهره‌هائى است ناپنهان، و منزه است خدائى كه نيرومند را مقهور سازد و ناتوان را يارى دهد، و شكسته را جبران كند، و فقير را توانگر سازد، و كم را بپذيرد، و (بخشش) و زياد عطا كند، و أو بر هر چيز توانا است، و معبودى نيست جز خدا كه نعمتش كامل، و حكمتش رسا، و صحبت و دليلش كوبنده، و رحمتش وسيع، و نگهداريش نگهبان (كاملى از دچار شدن بگرفتاريها) است، و خدا بزرگتر (از توصيف) است، كه داراى سلطنتى منيع (كه دست اندازى بدان نشود) و بنيانى بلند، و خلقتى تازه، و حسابى سريع است، و درود خدا بر محمّد بهترين پيامبران و خاندان پاكش و سلامى فراوان، خدايا از تو خواهم خواستن كسى كه از توقف خود در قيامت خائف، و از عرضۀ اعمال هراسان، و از بيم بلاها و گرفتاريهاى روز رستاخيز ترسان است، (و هم) كسى كه بغفلت دچار گشته و از خطاى خود پشيمان است، و در روز قيامت مورد بازخواست و حساب قرار خواهد گرفت و بپاداش و كيفر دچار خواهد شد، كسى كه هيچ مكانى نتواند أو را مستور سازد، و گريز گاهى از تو جز درگاهت ندارد كه براى عذر خواهى بدان جا رو آورد، و از كار (زشت) خود بدان جا پناه آرد، در حالى كه ببزرگى گناهانش إقرار دارد، و اندوههاى (بسيار) او را احاطه كرده، و فراخيهاى زمين بر أو تنگ گشته و بمرگ خود يقين دارد. و پيش از فوت دست بكار توبه شده است،اگر نعمت توفيق آن را بدو بدهى و از وى درگذرى كه توئى اي خداى من مايۀ اميد من چون كه درهاى اميد برويم تنگ (و بسته) شده، و پناهگاهم توئى زيرا جايگاهى براى پناه نيابم، توئى - اى آقاى من - كه بعزت و بلندى مقام يگانه‌اى، و بيگانگى و بقاء يكتائى، و توئى عزتمند يكتاى بمجد و شوكت، اى پروردگارم تو را ستايش كنم، كه مخفيگاهى نيست كه بتواند چيزى را از تو مخفى كند، و نه روزگار و زمان تواند در تو تغييرى دهد، بلطف خويش ميان فرقه‌هاى مختلف الفت دادى، و بقدرتت سپيدۀ صبح را شكافتى، و بكرم خويش تاريكيهاى سخت را روشن كردى، و آبهاى شور و شيرين از سنگهاى سخت روان ساختى، و از ابرهاى فشرده بارانى فراوان فرو ريختى، و خورشيد را براى مردمان چراغى فروزان كردى، و ماه و اختران را برجها مقرر داشتى، بى‌آنكه در اين آفرينش مبتكرانه دچار خستگى گشته و بفكر چارۀ كار باشى، و توئى معبود هر چيز و آفريدگار آن، و مسلط‍‌ بر هر چيز و روزى ده آن، عزيز آن كسى است كه تو عزتش دهى، و خوار كسى است كه تواش خوار سازى، و خوشبخت آن كسى است كه تو خوشبختش كنى، و بدبخت آنست كه تو بدبختش كنى، و توانگر و بى‌نياز آن كسى است كه تو توانگرش كنى، و فقير آنست كه تو فقيرش سازى، توئى صاحب اختيار و مولاى من، و روزى من بعهدۀ تو است، و اختيارم بدست تو است، درود فرست بر محمّد و خاندان محمد، و با من كن آنچه را تو شايستۀ آنى، و بفضل خود بر بنده‌اى توجه كن كه نادانى سر تا پايش را فرا گرفته، و امروز و فردا كردن بر أو چيره گشته تا آنجا كه با روزگار سازش كرده و دست بكارهاى حرام و گناهان زده، اى آقاى من مرا بنده‌اى گردان كه بتوبه پناه آورده كه براستى پناهگاه گنهكاران توبه است، و بوسيلۀ جود و كرم وسيعت مرا از مخلوق بى‌نيازم گردان،و به أشرار عالم محتاجم مكن، و در روز رستاخيز عفو و گذشتت را بمن عطا فرما، كه تو مهربانترين مهربانان، و بخشيده ترين بخشندگان، و بزرگوارترين بزرگوارانى، اى كه نامهاى نيكو و نمونه‌هاى والا از آن أو است، و قاهر آسمانها و زمينهائى، اميدوارانه آهنگ درگاه تو كردم، تو نيز مرا از جوايز شايانت دست خالى باز مگردان، كه تو بخشنده و پر فضل و بخششى، اى مهر ورز به بندگان، و اي كه در كمينگاه آنانى، از تو خواهم كه درود فرستى بر محمّد و خاندان محمّد و ديگر آنكه پاداش مرا فراوان كنى، و بازگشتگاهم را نيكو گردانى، و عيوبم را بپوشانى، و گناهانم بيامرزى، و بفضل خود - مولاى من - مرا از كيفر دردناك برهانى كه تو بخشنده و بزرگوار و پر بخششى، و اكنون اعمال بدو خوب من مرا ميان پاداش و كيفر انداخته، و من اميد آن را دارم كه تو بلطف و كرم خويش اين بنده‌ات را كه إقرار بعيوب بزرگ و سنگين خود دارد بپوشانى بجود و بزرگواريت اي آمرزندۀ گناهان، و از لغزشهايش چشم بپوشى زيرا كه - اى آقاى من - پروردگارى جز تو ندارم، و معبودى كه جبران ندارى و بينوائيم را از أو بخواهم جز تو ندارم، پس مرا نااميد باز مگردان اي درگذرندۀ لغزشها، و برطرف كنندۀ گرفتاريها، خدايا مرا خوشحال و دلشاد گردان كه من نخستين بنده‌اى نيستم كه دلشادم كرده‌اى، اى ولى نعمت، و اى سخت انتقام، اى كه بزرگوارى و كرمت دائمى است، مرا بآمرزشى مخصوص گردان كه بدبختى با آن همراه نگردد، و بسعادتى كه آزارى نزديك آن نشود، و پرهيزكارى و محبت خودت را بمن الهام فرما، و از نافرمانيهاى هلاكت بارت دورم ساز، و آتش دوزخ را بر من چيره مساز، كه تو براستى أهل تقوى و آمرزشى، من تو را خواندم و تو اجابت دعاى مرا بعهده گرفتى، پس درخواست‌كننده‌ات را نااميد مكن، و خواستارت را خوار منما، و آرزومند درگاهت را باز مگردان اي بهترين كسى كه آرزويش كنند،و از تو خواهم بمهر و رحمتت و بيگانگى و پروردگاريت اي كه بر هر چيز توانائى، و بهر چيز احاطه دارى، و مهم كار دنيا و آخرت مرا كفايت فرما كه تو شنواى دعائى، و بهر چه خواهى مهربان (يا دقيق) هستى و مرا در زمرۀ آن كسانى در آور كه ورود براى كرامت خود را براى أو مسلم كرده‌اى، بهمراه برگزيدگان و آنان كه بموهبت‌ها (و بخششهاى) شايانت مخصوص ساخته‌اى، در مراتب و درجات بهشتت، با آن كسانى كه بر ايشان نعمت دادى از پيمبران و راستى پيشه‌گان، و جانبازان و شايستگان، و آنان نيكو رفيقانى هستند، و آنچه را (از حقوق) بر من واجب كرده‌اى پرداخت آنها را خود بعهده گير براى آن كسانى كه حقوقشان را بر من واجب كرده‌اى از پدران و مادران و برادران و خواهران، و من و ايشان را بيامرز با هر مرد و زن با ايمانى كه تو براستى (به بندگان) نزديك و اجابت‌كنندۀ (دعاهاى ايشان) هستى و بركتهايت وسيع است، و انجام خواسته‌هاى من براى تو آسان و اندك است اي مهربانترين مهربانان، و درود خدا بر محمد - پيامبر بزرگوار - و خاندان أو و سلامى كامل بر ايشان باد.

divider