شناسه حدیث :  ۴۴۹۴۰۸

  |  

نشانی :  الصحیفة العلویّة  ,  جلد۱  ,  صفحه۶۲۹  

عنوان باب :   [دعاؤه يوم الثلاثاء]

معصوم :  

دُعَاؤُهُ يَوْمَ اَلثَّلاَثَاءِ: اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِي مَنَّ عَلَيَّ بِاسْتِحْكَامِ اَلْمَعْرِفَةِ وَ اَلْإِخْلاَصِ بِالتَّوْحِيدِ لَهُ وَ لَمْ يَجْعَلْنِي مِنْ أَهْلِ اَلْغَوَايَةِ وَ اَلْغَبَاوَةِ وَ اَلشَّكِّ وَ اَلشِّرْكِ وَ لاَ مَنِ اِسْتَحْوَذَ اَلشَّيْطَانُ عَلَيْهِ فَأَغْوَاهُ وَ أَضَلَّهُ وَ اِتَّخَذَ إِلَهَهُ هَوَاهُ وَ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلَّذِي يُجِيبُ اَلْمُضْطَرَّ وَ يَكْشِفُ اَلضُّرَّ وَ يَعْلَمُ اَلسِّرَّ وَ يَمْلِكُ اَلْخَيْرَ وَ اَلشَّرَّ وَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ اَلَّذِي يَحْلُمُ عَنْ عَبْدِهِ إِذَا عَصَاهُ وَ يَتَلَقَّاهُ بِالْإِسْعَافِ وَ اَلتَّلْبِيَةِ إِذَا دَعَاهُ وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ اَلْبَسِيطُ مُلْكُهُ اَلْمَعْدُومُ شِرْكُهُ اَلْمَجِيدُ عَرْشُهُ اَلشَّدِيدُ بَطْشُهُ اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ سُؤَالَ مَنْ لَمْ يَجِدْ لِسُؤَالِهِ مَسْئُولاً سِوَاكَ وَ اِعْتَمَدَ عَلَيْكَ اِعْتِمَادَ مَنْ لاَ يَجِدُ لاِعْتِمَادِهِ مُعْتَمَداً غَيْرَكَ لِأَنَّكَ اَلْأَوَّلُ اَلَّذِي اِبْتَدَأْتَ اَلاِبْتِدَاءَ فَكَوَّنْتَهُ بِأَيْدِي تَلَطُّفِكَ فَاسْتَكَانَ عَلَى مَشِيَّتِكَ مُنْشَأً كَمَا أَرَدْتَ بِإِحْكَامِ اَلتَّقْدِيرِ وَ أَنْتَ أَعَزُّ وَ أَجَلُّ أَنْ تُحِيطَ اَلْعُقُولُ بِمَبْلَغِ وَصْفِكَ أَنْتَ اَلْعَالِمُ اَلَّذِي لاَ يَعْزُبُ عَنْكَ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ فِي اَلْأَرْضِ وَ اَلسَّمَاءِ وَ اَلْجَوَادُ اَلَّذِي لاَ يُبَخِّلُكَ إِلْحَاحُ اَلْمُلِحِّينَ فَإِنَّمَا أَمْرُكَ لِلشَّيْءِ إِذَا أَرَدْتَهُ أَنْ تَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ أَمْرُكَ مَاضٍ وَ وَعْدُكَ حَتْمٌ وَ حُكْمُكَ عَدْلٌ لاَ يَعْزُبُ عَنْكَ شَيْءٌ وَ إِلَيْكَ مَرَدُّ كُلِّ شَيْءٍ اِحْتَجَبْتَ بِآلاَئِكَ فَلاَ تُرَى وَ شَهِدْتَ كُلَّ نَجْوَى وَ تَعَالَيْتَ عَلَى اَلْعُلَى وَ تَفَرَّدْتَ بِالْكِبْرِيَاءِ وَ تَعَزَّزْتَ بِالْقُدْرَةِ وَ اَلْبَقَاءِ فَلَكَ اَلْحَمْدُ فِي اَلْآخِرَةِ وَ اَلْأُولَى وَ لَكَ اَلشُّكْرُ فِي اَلْبَدْوِ وَ اَلْعُقْبَى أَنْتَ إِلَهِي حَلِيمٌ قَادِرٌ رَءُوفُ غَافِرٌ وَ مَلِكٌ قَاهِرٌ وَ رَازِقٌ بَدِيعٌ مُجِيبٌ سَمِيعٌ بِيَدِكَ نَوَاصِي اَلْعِبَادِ وَ قَوَاصِي اَلْبِلاَدِ حَيٌّ قَيُّومٌ جَوَادٌ مَاجِدٌ كَرِيمٌ رَحِيمٌ أَنْتَ إِلَهِي اَلْمَالِكُ اَلَّذِي مَلَّكْتَ اَلْمُلُوكَ فَتَوَاضَعَ لِهَيْبَتِكَ اَلْأَعِزَّاءُ وَ دَانَتْ لَكَ بِالطَّاعَةِ اَلْأَوْلِيَاءُ فَاحْتَوَيْتَ بِإِلَهِيَّتِكَ عَلَى اَلْمَجْدِ وَ اَلثَّنَاءِ وَ لاَ يَئُودُكَ حِفْظُ خَلْقِكَ وَ لاَ قَلَّتْ عَطَايَاكَ بِمَنْ مَنَحَتْهُ سَعَةُ رِزْقِكَ وَ أَنْتَ عَلاَّمُ اَلْغُيُوبِ سَتَرْتَ عَلَيَّ عُيُوبِي وَ أَحْصَيْتَ عَلَيَّ ذُنُوبِي وَ أَكْرَمْتَنِي بِمَعْرِفَةِ دِينِكَ وَ لَمْ تَهْتِكْ عَنِّي سِتْرَكَ يَا حَنَّانُ وَ لَمْ تَفْضَحْنِي يَا مَنَّانُ أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تُوَسِّعَ عَلَيَّ مِنْ فَضْلِكَ اَلْوَاسِعِ رِزْقاً حَلاَلاً طَيِّباً وَ أَنْ تَغْفِرَ لِي ذُنُوباً حَالَتْ بَيْنِي وَ بَيْنَكَ بِاقْتِرَافِي لَهَا فَأَنْتَ أَهْلٌ أَنْ تَجُودَ عَلَيَّ بِسَعَةِ رَحْمَتِكَ وَ تُنْقِذَنِي مِنْ أَلِيمِ عُقُوبَتِكَ وَ تُدْرِجَنِي دَرَجَ اَلْمُكْرَمِينَ وَ تُلْحِقَنِي مَوْلاَيَ بِالصَّالِحِينَ مَعَ اَلَّذِينَ تَتَوَفّٰاهُمُ اَلْمَلاٰئِكَةُ طَيِّبِينَ يَقُولُونَ سَلاٰمٌ عَلَيْكُمْ اُدْخُلُوا اَلْجَنَّةَ بِمٰا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ بِصَفْحِكَ وَ تَغَمُّدِكَ يَا رَءُوفُ يَا رَحِيمُ رَبِّ وَ أَسْأَلُكَ اَلصَّلاَةَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَحْتَمِلَ عَنِّي وَاجِبَ اَلْآبَاءِ وَ اَلْأُمَّهَاتِ وَ أَدِّ حُقُوقَهُمْ عَنِّي وَ أَلْحِقْنِي مَعَهُمْ بِالْأَبْرَارِ وَ اَلْإِخْوَانِ وَ اَلْأَخَوَاتِ وَ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ اَلْمُؤْمِنَاتِ وَ اِغْفِرْ لِي وَ لَهُمْ جَمِيعاً إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ وَ صَلَّى اَللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ أَجْمَعِينَ .
زبان ترجمه:

الصحیفة العلویة / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۶۳۴

دعاى آن حضرت عليه السّلام در روز سه شنبه ستايش خدائى را كه بسبب استحكام معرفت خود و إخلاص در مورد يگانه‌پرستيش بر من منت نهاد، و مرا از گمراهان و غافلان، و أهل شك و مشركان قرارم نداد، و نه از آن دسته مردمى كه شيطان بر آنها مسلط‍‌ گشته و آنان را از راه بدر برده و گمراه ساخته و هواى نفس خود را معبود خود ساخته‌اند، و منزه است خدائى كه دعاى شخص گرفتار و درمانده را اجابت كند و محنت را از أو دور سازد، و راز نهانى را داند، و مالك هر خير و شر و خوبى و بدى است، و معبودى نيست جز خدائى كه چون بنده‌اى نافرمانيش كند حلم ورزد، و چون همين بنده أو را بخواند پاسخش را داده و كمكش كند، و خدا بزرگتر (از توصيف) است آنكه ملكش پهناور و شريكى براى وى نيست، و مقام عرشش گرامى، و انتقامش سخت خواهد بود، خدايا از تو درخواست كنم درخواست آن كس كه جز تو كسى را براى درخواست خود نيابد، و بر تو تكيه كنم تكيه كردن آن كس كه تكيه‌گاهى جز تو نيابد، چون توئى آن نخستين كه نخست را ايجاد كردى، و آن را بوسائل مهرورزى خود جامۀ هستى پوشاندى، و آن بر مشيت تو خاضع گشت، و چنانچه اراده فرمودى بتقدير محكم ايجاد گشت، و تو نيرومندتر و بزرگتر از آنى كه خردها به اندازۀ وصف تو احاطه يابند، توئى آن دانائى كه هموزن ذره‌اى در آسمان و زمين از تو نهان نيست، و آن بخشنده‌اى كه اصرار بندگان اصراركننده تو را بخيل نكند،و فرمانت در بارۀ چيزى كه اراده كنى فقط‍‌ همان است كه بگوئى باش و آن چيز وجود يابد، و از اين رو فرمانت جارى و وعده‌ات حتم و حكم تو همه عدل است، چيزى از تو نهان نماند، و بازگشت هر چيزى بسوى تو است، بوسيلۀ نعمتهاى خويش از انظار پنهان گشته و ديده نشوى، و به هر رازى آگاهى، و بر حقيقت هر بلندى و شرف والا گشتى، و بمقام كبريائى يكتائى، و بقدرت و بقاء نيرومند گشتى، تو را ستايش در دنيا و آخرت، و تو را سپاس در آغاز و انجام، توئى معبود من كه بردبار و قادر، و مهربان، و آمرزنده، و پادشاه، و قاهر، و روزى ده، و نو آفرين، و اجابت‌كننده، و شنوائى، اختيار بندگان و نقاط‍‌ دور دست همه در دست تو است، زندۀ پاينده، بخشنده، با شوكت، بزرگوار، و مهربانى، توئى معبود من و فرمانروائى كه مالك فرمانروايان هستى و هر عزيزى در برابر هيبت تو فروتن گشته، و دوستانت بوسيلۀ فرمانبرداريت براى تو خاضع شده‌اند، بخدائى خويش بزرگى و ثناء را مخصوص خود كرده، و نگهدارى خلق بر تو سنگينى نكند، و عطيه‌هاى تو (چنان است كه) بهر كه دهى از روزى فراخت چيزى كم نكند، و توئى پر داناى هر غيب نهانى، عيوب مرا پوشاندى، و گناهانم را ضبط‍‌ كردى، و بشناسائى دين (و آئين) خود مرا گرامى داشتى، اى مهر پيشه پردۀ خويش را از من مدران، و اي نعمت بخش رسوايم مگردان، از تو خواهم كه درود فرستى بر محمّد و خاندان محمّد و (ديگر آنكه) از كرم فراخمندت روزى مرا فراخ گردانى روزى حلال و پاكى، و گناهانى را كه مرتكب شده‌ام و ميان من و تو حائل گشته بيامرزى، كه براستى تو شايستۀ آنى كه برحمت وسيعت بر من ببخشائى، و مرا از شكنجۀ الم‌انگيزت برهانى، و در زمرۀ گراميانم در آورى، و مرا - اى مولاى من - بشايستگان ملحق گردانى، همراه آنان كه فرشتگان در حال پاكيزگى جانشان بگيرند و بدانها گويند: سلام بر شما، بپاداش كارهائى كه ميكرديد ببهشت در آئيد،به گذشت و پرده پوشيت اي رؤف مهربان، پروردگارا و از تو خواهم كه درود فرستى بر محمّد و خاندان محمّد و واجباتى را كه از پدران و مادران بگردن من هست بعهده گيرى، و حقوق آن را بر من بپردازى، و مرا با ايشان به نيكان ملحق فرمائى، و نيز با برادران و خواهران و هر مرد و زن با ايمانى و مرا و همۀ آنان را بيامرزى كه تو ستوده و بزرگوارى، و درود خدا بر محمّد و خاندانش همگى.

divider