شناسه حدیث :  ۴۴۹۴۰۷

  |  

نشانی :  الصحیفة العلویّة  ,  جلد۱  ,  صفحه۶۲۳  

عنوان باب :   [دعاؤه يوم الإثنين]

معصوم :  

دُعَاؤُهُ يَوْمَ اَلْإِثْنَيْنِ: اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِي هَدَانِي لِلْإِسْلاَمِ وَ أَكْرَمَنِي بِالْإِيمَانِ وَ بَصَّرَنِي فِي اَلدِّينِ وَ شَرَّفَنِي بِالْيَقِينِ وَ عَرَّفَنِي اَلْحَقَّ اَلَّذِي عَنْهُ يُؤْفَكُونَ وَ اَلنَّبَإِ اَلْعَظِيمِ `اَلَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ وَ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلَّذِي يَرْزُقُ اَلْقَاسِطَ وَ اَلْعَادِلَ وَ اَلْعَاقِلَ وَ اَلْجَاهِلَ وَ يَرْحَمُ اَلسَّاهِيَ وَ اَلْغَافِلَ فَكَيْفَ اَلدَّاعِي اَلسَّائِلُ وَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ اَللَّطِيفُ بِمَنْ شَرَدَ عَنْهُ مِنْ مُسْرِفِي عِبَادِهِ لِيَرْجِعَ عَنْ عُتُوِّهِ وَ عِنَادِهِ اَلرَّاضِي مِنَ اَلْمُنِيبِ اَلْمُخْلِصِ بِدُونِ اَلْوُسْعِ وَ اَلطَّاقَةِ وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ اَلْحَلِيمُ اَلْعَلِيمُ اَلَّذِي لَهُ فِي كُلِّ صِنْفٍ مِنْ غَرَائِبِ فِطْرَتِهِ وَ عَجَائِبِ صَنْعَتِهِ آيَةٌ بَيِّنَةٌ تُوجِبُ لَهُ اَلرُّبُوبِيَّةَ وَ عَلَى كُلِّ نَوْعٍ مِنْ غَوَامِضِ تَقْدِيرِهِ وَ حُسْنِ تَدْبِيرِهِ دَلِيلٌ وَاضِحٌ وَ شَاهِدُ عَدْلٍ يَقْضِيَانِ لَهُ بِالْوَحْدَانِيَّةِ اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ يَا مَنْ يَصْرِفُ اَلْبَلاَيَا وَ يَعْلَمُ اَلْخَفَايَا وَ يُجْزِلُ اَلْعَطَايَا سُؤَالَ نَادِمٍ عَلَى اِقْتِرَافِ اَلْآثَامِ وَ سَالِمٍ عَلَى اَلْمَعَاصِي مِنَ اَللَّيَالِي وَ اَلْأَيَّامِ إِذْ لَمْ يَجِدْ مُجِيراً سِوَاكَ لِغُفْرَانِكَهَا وَ لاَ مَوْئِلاً يَفْزَعُ إِلَيْهِ لاِرْتِجَاءِ كَشْفِ فَاقَتِهِ إِلاَّ إِيَّاكَ يَا جَلِيلُ أَنْتَ اَلَّذِى عَمَّ اَلْخَلاَئِقَ مَنُّكَ وَ غَمَرَتْهُمْ سَعَةُ رَحْمَتِكَ وَ سَوَّغَتْهُمْ سَوَابِغُ نِعْمَتِكَ يَا كَرِيمَ اَلْمَآبِ وَ اَلْجَوَادَ اَلْوَهَّابَ وَ اَلْمُنْتَقِمُ مِمَّنْ عَصَاهُ بِأَلِيمِ اَلْعَذَابِ دَعَوْتُكَ مُقِرّاً بِالْإِسَاءَةِ عَلَى نَفْسِي إِذْ لَمْ أَجِدْ مَلْجَأً أَلْجَأُ إِلَيْهِ فِي اِغْتِفَارِ مَا اِكْتَسَبْتُ مِنَ اَلْآثَامِ يَا خَيْرَ مَنِ اِسْتَدْعَى لِبَذْلِ اَلرَّغَائِبِ وَ أَنْجَحَ مَأْمُولٍ لِكَشْفِ اَللَّوَاذِبِ لَكَ عَنَتِ اَلْوُجُوهُ فَلاَ تَرُدَّنِي مِنْكَ بِالْحِرْمَانِ إِنَّكَ تَفْعَلُ مَا تَشَاءُ وَ تَحْكُمُ مَا تُرِيدُ إِلَهِي وَ سَيِّدِى وَ مَوْلاَيَ أَيُّ رَبٍّ أَرْتَجِيهِ أَمْ أَيُّ إِلَهٍ أَقْصِدُهُ إِذَا أَلَمَّ بِيَ اَلنَّدَمُ وَ أَحَاطَتْ بِيَ اَلْمَعَاصِي وَ نَكَائِبُ خَوْفِ اَلنِّقَمِ وَ أَنْتَ وَلِيُّ اَلصَّفْحِ وَ مَأْوَى اَلْكَرَمِ إِلَهِي أَ تُقِيمُنِي مَقَامَ اَلْهَلَكَةِ وَ أَنْتَ جَمِيلُ اَلسِّرِّ وَ تَسْأَلُنِي عَنِ اِقْتِرَافِي عَلَى رُءُوسِ اَلْأَشْهَادِ وَ قَدْ عَلِمْتَ مخبات [مَخْبِيَّاتِ] اَلسِّرِّ فَإِنْ كُنْتُ يَا إِلَهِي مُسْرِفاً عَلَى نَفْسِي مُخْطِئاً عَلَيْهَا بِانْتِهَاكِ اَلْحُرُمَاتِ نَاسِياً لِمَا اِجْتَرَمْتُ مِنَ اَلْهَفَواتِ فَأَنْتَ لَطِيفٌ تَجُودُ عَلَى اَلْمُسْرِفِينَ بِرَحْمَتِكَ وَ تَتَفَضَّلُ عَلَى اَلْخَاطِئِينَ بِكَرَمِكَ فَارْحَمْنِي يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ فَإِنَّكَ تُسْكِنُ يَا إِلَهِي بِتَحَنُّنِكَ رَوْعَاتِ قُلُوبِ اَلْوَجِلِينَ وَ تُحَقِّقُ بِتَطَوُّلِكَ أَمَلَ اَلْآمِلِينَ وَ تُفِيضُ سِجَالَ عَطَايَاكَ عَلَى غَيْرِ اَلْمُسْتَأْهِلِينَ فَآمِنِّي بِرَجَاءٍ لاَ يَشُوبُهُ قُنُوطٌ وَ أَمَلٍ لاَ يُكَدِّرُهُ يَأْسٌ يَا مُحِيطاً بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْماً وَ قَدْ أَصْبَحْتُ سَيِّدي وَ أَمْسَيْتُ عَلَى بَابٍ مِنْ أَبْوَابِ مِنَحِكَ سَائِلاً وَ عَنِ اَلتَّعَرُّضِ لِسِوَاكَ بِالْمَسْأَلَةِ عَادِلاً وَ لَيْسَ مِنْ جَمِيلِ اِمْتِنَانِكَ رَدُّ سَائِلٍ مَأْسُورٍ مَلْهُوفٍ وَ مُضْطَرٍّ لاِنْتِظَارِ خَيْرِكَ اَلْمَأْلُوفِ إِلَهِي أَنْتَ اَلَّذِي عَجَزَتِ اَلْأَوْهَامُ عَنِ اَلْإِحَاطَةِ بِكَ وَ كَلَّتِ اَلْأَلْسُنُ عَنْ نَعْتِ ذَاتِكَ فَبِآلاَئِكَ وَ طَوْلِكَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اِغْفِرْ لِي ذُنُوبِي وَ أَوْسِعْ عَلَيَّ مِنْ فَضْلِكَ اَلْوَاسِعِ رِزْقاً وَاسِعاً حَلاَلاً طَيِّباً فِي عَافِيَةٍ وَ أَقِلْنِي اَلْعَثْرَةَ يَا غَايَةَ اَلْآمِلِينَ وَ جَبَّارَ اَلسَّمَاوَاتِ وَ اَلْأَرَضِينَ وَ اَلْبَاقِيَ بَعْدَ فَنَاءِ اَلْخَلْقِ أَجْمَعِينَ وَ دَيَّانَ يَوْمِ اَلدِّينِ وَ أَنْتَ يَا مَوْلاَيَ ثِقَةُ مَنْ لَمْ يَثِقْ بِنَفْسِهِ لِإِفْرَاطِ خَلَلِهِ وَ أَمَلُ مَنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ تَأْمِيلٌ لِكَثْرَةِ زَلَلِهِ وَ رَجَاءُ مَنْ لَمْ يَرْتَجِ لِنَفْسِهِ بِوَسِيلَةِ عَمَلِهِ إِلَهِي فَأَنْقِذْنِي بِرَحْمَتِكَ مِنَ اَلْمَهَالِكِ وَ نَجِّنِي يَا مَوْلاَيَ مِنْ ضِيقِ اَلْمَسَالِكِ وَ اُحْلُلْنِي دَارَ اَلْأَخْيَارِ وَ اِجْعَلْنِى مِنْ مُرَافِقِي اَلْأَبْرَارِ وَ اِغْفِرْ لِي ذُنُوبَ اَللَّيْلِ وَ اَلنَّهَارِ يَا مُطَّلِعاً عَلَى اَلْأَسْرَارِ اِحْتَمِلْ عَنِّي مَوْلاَيَ أَدَاءَ مَا اِفْتَرَضْتَ عَلَيَّ لِلْآبَاءِ وَ اَلْأُمَّهَاتِ وَ اَلْإِخْوَانِ وَ اَلْأَخَوَاتِ بِلُطْفِكَ وَ كَرَمِكَ يَا ذَا اَلْجَلاَلِ وَ اَلْإِكْرَامِ وَ أَشْرِكْنَا فِي دُعَاءِ مَنِ اِسْتَجَبْتَ لَهُ مِنَ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ اَلْمُؤْمِنَاتِ إِنَّكَ عَالِمٌ جَوَادٌ كَرِيمٌ وَهَّابٌ وَ صَلَّى اَللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ تَسْلِيماً.
زبان ترجمه:

الصحیفة العلویة / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۶۲۹

دعاى آن حضرت عليه السّلام در روز دوشنبه ستايش خدائى را كه مرا بدين إسلام هدايت فرمود و به ايمان گراميم داشت، و در دين بينايم كرد، و به يقين شرافتم داد، و آن حقى را كه (كافران) از آن روى گرداندند و خبر بزرگى را كه در آن اختلاف كردند بمن شناساند و منزه است آن خدائى كه بستمكار و دادگر، و عاقل و نادان روزى دهد، و بشخص بى‌خبر و غافل مهر ورزد تا چه رسد بخواهندۀ سائل، و معبودى نيست جز خدائى كه نسبت بآن دسته از اسراف‌ورزان بندگانش كه از فرمان او سرپيچى كنند مهربانى كند تا از سركشى و عنادش باز گردند، آن خدائى كه از توبه‌كننده و رو آورندۀ بدرگاهش كه از روى إخلاص بدرگاهش رو كند و تاب و توانى نداشته باشد راضى شود،و خدا بزرگتر (از توصيف) است آن بردبار دانا كه در هر دسته از شگفتيهاى خلقتش و عجايب كارش نشانۀ روشنى است كه پروردگارى أو را ثابت كند، و در هر نوعى از تقديرات پيچيده و تدبير نيكويش دليلى آشكار و گواهى صادق وجود دارد كه بيگانگيش حكم كند، خدايا از تو خواهم - اى كه بلاها را دور كنى و بر پنهانيها دانائى و عطيه‌هاى شايان دهى - خواستن شخصى كه از دست اندازى بگناهان پشيمان گشته و با اينكه دست از نافرمانى تو نكشيده از شرور شب و روز سالم مانده، (و در خواستش از تو) بخاطر آن (است) كه جز تو براى آمرزش گناهان پناه دهنده‌اى ندارد، و نه ملجئى براى برطرف كردن نيازمنديش كه بدو پناه برد جز تو سراغ دارد، اى بزرگوار، توئى كه نعمت بخشيت همۀ خلائق را فرا گرفته و رحمت وسيعت همه را پوشانده، و نعمتهاى كاملت بى‌ريا بهمه رسيد، اى كه توجهت بسوى بندگان كريمانه است، و جواد و بخشايشگرى، و نسبت بدان كه نافرمانيت كند (اگر خشم گيرى) با عذابى الم انگيز انتقام‌گيرى، تو را در حالى خوانم كه ببدى نسبت بخود (و گناه) اقرار دارم، چون پناهگاهى كه براى آمرزش گناهان بدو پناه برم جز تو سراغ ندارم، اى بهترين كسى كه بخشش جايزه‌هاى سنگين را از أو درخواست كنند، و اي بهترين كسى كه براى برطرف شدن سختيها از وى كاميابى آرزو كنند، روها در برابر تو خاضع گشته. (اي خدا) مرا محروم از درگاه خويش باز مگردان كه تو هر چه خواهى انجام دهى و هر چه خواهى حكم كنى، اى معبود و آقا و مولاى من (جز تو) بكدام پروردگارى اميد كنم، يا آهنگ كدام معبودى را بنمايم آنگاه كه بارهاى پشيمانى بمن متوجه گردد، و گناهان احاطه‌ام كند، و صدمات ترس انتقام تو فرايم گيرد، و توئى صاحب گذشت و معدن بزرگوارى معبودا آيا مرا در جايگاه هلاكت منزل خواهى داد در صورتى كه چشم پوشى و (گذشت) تو از گناه نيكو و زيبا است‌؟ و آيا پيش روى خلائق (و در برابر آنها) مرا از گناهانم باز خواست كنى (و مورد پرسش قرارم دهى) با اينكه تو خود اسرار پوشيده و پنهان را دانى.معبودا اگر من نسبت بخود زياده روى و اسراف كرده‌ام، و با پرده‌دريهائى كه انجام داده‌ام راه خطاكارى پيموده‌ام و لغزشهاى زيادى را كه از من سرزده فراموش نموده‌ام ولى تو مهرورزى هستى كه بمهر خويش با اسراف‌ورزان جود و كرم كنى، و با بزرگوارى خويش بر خطاكاران تفضل فرمائى، بمن نيز رحم كن اي مهربانترين مهربانان، معبودا با مهرورزيت بهراس دل ترسناكان آرامش ده، و با نعمت بخشيت، به آرزوى آرزومندان حقيقت (و آرزو را بدل بحقيقت گردان) و پيمانه‌هاى پر از عطاهاى خويش بر سر نااهلان فرو ريزى (خداى) مرا بوسيلۀ اميدى كه مشوب به ذره‌اى نوميدى نباشد و به آرزوئى كه يأس آن را تيره و تار نساخته باشد دلگرم ساز اي كه علم دانشش بهر چيز احاطه دارد، و من اي آقاى من صبح و شام خود را بصورت سائلى (نيازمند) بر درى از درهاى احسانت گذرانده، و از درخواست غير تو رو گردانده‌ام، و شيوۀ نعمت بخشى نيكوى تو اين نيست كه سائلى اسير و دلسوختۀ بيچاره‌اى را كه چشم براه خير و نيكى مأنوس و هميشگى تو است از درگاهت بازگردانى معبودا توئى كه پندارها از احاطۀ تو عاجز و زبانها از وصف ذات تو لال گشته از روى نعمت بخشى و إحسان خويش درود فرست بر محمّد و خاندان محمّد و گناهان مرا بيامرز، و از كرم وسيع خود روزى فراخ و حلال و پاكيزه‌اى در حال تندرستى روزيم گردان، و لغزشم را ناديده‌گير، اى منتهى آرزوى آرزومندان، و سلطان آسمانها و زمينها، و آنكه پس از نابودى همۀ خلق باقى خواهى بود، و پاداش دهندۀ روز جزا، و تو اي مولاى من محل اعتماد آن كس هستى كه بخاطر زياده روى در اشتباهكاريها بخود اعتماد ندارد و آرزوى كسى هستى كه بخاطر لغزشهاى بسيار آرزوئى برايش بجاى نمانده، و اميد كسى هستى كه بخاطر (زشتى) كردارش اميدى بخويشتن ندارد،خدايا مرا برحمت خود از مهالك نجات بخش، و از تنگناها - اى مولاى من - رهائيم ده، و بسراى نيكان فرودم آر، و از رفقاى مردم خوش كردارم گردان، و گناهان شب و روزم را بيامرز اي آگاه بر اسرار (و رازها) تو پرداختن و أداى آنچه را از پدران و مادران و برادران و خواهران بر من واجب فرموده‌اى بلطف و بزرگوارى خود بعهده گير، و ما را در دعاى آن دسته از مردان و زنان با ايمانى كه دعايشان را مستجاب فرموده‌اى شريكمان ساز كه براستى توئى داناى بخشندۀ بزرگوار پر بخشش، و درود خدا و سلام كامل أو بر محمّد و خاندانش باد.

divider