شناسه حدیث :  ۴۴۹۳۹۶

  |  

نشانی :  الصحیفة العلویّة  ,  جلد۱  ,  صفحه۵۲۶  

عنوان باب :   [دعاؤه في اليوم الثّالث و العشرين]

معصوم :  

دُعَاؤُهُ فِي اَلْيَوْمِ اَلثَّالِثِ وَ اَلْعِشْرِينَ: إِنِّي وَجَدْتُ اِمْرَأَةً تَمْلِكُهُمْ وَ أُوتِيَتْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ وَ لَهٰا عَرْشٌ عَظِيمٌ `وَجَدْتُهٰا وَ قَوْمَهٰا يَسْجُدُونَ لِلشَّمْسِ مِنْ دُونِ اَللّٰهِ وَ زَيَّنَ لَهُمُ اَلشَّيْطٰانُ أَعْمٰالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ اَلسَّبِيلِ فَهُمْ لاٰ يَهْتَدُونَ `أَلاّٰ يَسْجُدُوا لِلّٰهِ اَلَّذِي يُخْرِجُ اَلْخَبْءَ فِي اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ يَعْلَمُ مٰا تُخْفُونَ وَ مٰا تُعْلِنُونَ `اَللّٰهُ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ هُوَ رَبُّ اَلْعَرْشِ اَلْعَظِيمِ فَذُوقُوا بِمٰا نَسِيتُمْ لِقٰاءَ يَوْمِكُمْ هٰذٰا إِنّٰا نَسِينٰاكُمْ وَ ذُوقُوا عَذٰابَ اَلْخُلْدِ بِمٰا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ `إِنَّمٰا يُؤْمِنُ بِآيٰاتِنَا اَلَّذِينَ إِذٰا ذُكِّرُوا بِهٰا خَرُّوا سُجَّداً وَ سَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ هُمْ لاٰ يَسْتَكْبِرُونَ `تَتَجٰافىٰ جُنُوبُهُمْ عَنِ اَلْمَضٰاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَ طَمَعاً وَ مِمّٰا رَزَقْنٰاهُمْ يُنْفِقُونَ `فَلاٰ تَعْلَمُ نَفْسٌ مٰا أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزٰاءً بِمٰا كٰانُوا يَعْمَلُونَ اَللَّهُمَّ اِجْعَلْنِي مِنَ اَلَّذِينَ جَعَلْتَ لَهُمْ جَنّٰاتُ اَلْمَأْوىٰ نُزُلاً بِمٰا كٰانُوا يَعْمَلُونَ قٰالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤٰالِ نَعْجَتِكَ إِلىٰ نِعٰاجِهِ وَ إِنَّ كَثِيراً مِنَ اَلْخُلَطٰاءِ لَيَبْغِي بَعْضُهُمْ عَلىٰ بَعْضٍ إِلاَّ اَلَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا اَلصّٰالِحٰاتِ وَ قَلِيلٌ مٰا هُمْ وَ ظَنَّ دٰاوُدُ أَنَّمٰا فَتَنّٰاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَ خَرَّ رٰاكِعاً وَ أَنٰابَ وَ مِنْ آيٰاتِهِ اَللَّيْلُ وَ اَلنَّهٰارُ وَ اَلشَّمْسُ وَ اَلْقَمَرُ لاٰ تَسْجُدُوا لِلشَّمْسِ وَ لاٰ لِلْقَمَرِ وَ اُسْجُدُوا لِلّٰهِ اَلَّذِي خَلَقَهُنَّ إِنْ كُنْتُمْ إِيّٰاهُ تَعْبُدُونَ اَللَّهُمَّ أَنْتَ اَلْغَفُورُ اَلرَّحِيمُ وَ أَنَا اَلْمُذْنِبُ اَلْخَاطِئُ اَللَّهُمَّ أَنْتَ اَلْمُعْطِي وَ أَنَا اَلسَّائِلُ اَللَّهُمَّ أَنْتَ اَلْبَاقِي وَ أَنَا اَلْفَانِي اَللَّهُمَّ أَنْتَ اَلْغَنِيُّ وَ أَنَا اَلْفَقِيرُ اَللَّهُمَّ وَ أَنْتَ اَلْعَزِيزُ وَ أَنَا اَلذَّلِيلُ اَللَّهُمَّ وَ أَنْتَ اَلْخَالِقُ وَ أَنَا اَلْمَخْلُوقُ اَللَّهُمَّ وَ أَنْتَ اَلْمَالِكُ وَ أَنَا اَلْمَمْلُوكُ اَللَّهُمَّ اِصْرِفْ عَنّٰا عَذٰابَ جَهَنَّمَ إِنَّ عَذٰابَهٰا كٰانَ غَرٰاماً `إِنَّهٰا سَاءَتْ مُسْتَقَرّاً وَ مُقَاماً سَمِعْنٰا وَ أَطَعْنٰا غُفْرٰانَكَ رَبَّنٰا وَ إِلَيْكَ اَلْمَصِيرُ رَبِّ زِدْنِي عِلْماً وَ لاَ تُخْزِنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ رَبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَ أَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ وَ اِجْعَلْ لِي مِنْ لَدُنْكَ سُلْطٰاناً نَصِيراً رَبِّ أَنْزِلْنِي مُنْزَلاً مُبٰارَكاً وَ أَنْتَ خَيْرُ اَلْمُنْزِلِينَ رَبِّ اِشْرَحْ لِي صَدْرِي `وَ يَسِّرْ لِي أَمْرِي `وَ اُحْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسٰانِي رَبَّنَا اِغْفِرْ لَنٰا وَ لِإِخْوٰانِنَا اَلَّذِينَ سَبَقُونٰا بِالْإِيمٰانِ وَ لاٰ تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنٰا غِلاًّ لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنٰا إِنَّكَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ رَبَّنَا تُبْ عَلَيْنَا وَ اِرْحَمْنَا وَ اِهْدِنَا وَ اِغْفِرْ لَنَا وَ اِجْعَلْ خَيْرَ أَعْمَارِنَا آخِرَهَا وَ خَيْرَ أَعْمَالِنَا خَوَاتِيمَهَا وَ خَيْرَ أَيَّامِنَا يَوْمَ لِقَائِكَ وَ اِخْتِمْ لَنَا بِالسَّعَادَةِ يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ فَإِنِّي بِرَحْمَتِكَ أَسْتَغِيثُ يَا فَارِجَ اَلْهَمِّ وَ يَا كَاشِفَ اَلْغَمِّ وَ يَا مُجِيبَ دَعْوَةِ اَلْمُضْطَرِّينَ أَنْتَ رَحْمَنُ اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ وَ رَحِيمُهُمَا اِرْحَمْنِي فِي جَمِيعِ حَوَائِجِي رَحْمَةً تُغْنِينِي بِهَا عَنْ رَحْمَةِ مَنْ سِوَاكَ اَللَّهُمَّ لاَ أَمْلِكُ مَا أَرْجُو وَ لاَ أَسْتَطِيعُ دَفْعَ مَا أَحْذَرُ إِلاَّ بِكَ وَ اَلْأَمْرُ بِيَدِكَ وَ أَنَا فَقِيرٌ إِلَى أَنْ تَغْفِرَ لِي وَ كُلُّ خَلْقِكَ إِلَيْكَ فَقِيرٌ وَ لاَ أَحَدَ أَفْقَرُ مِنِّي إِلَيْكَ اَللَّهُمَّ بِنُورِكَ اِهْتَدَيْتُ وَ بِفَضْلِكَ اِسْتَغْنَيْتُ وَ فِي نِعْمَتِكَ أَصْبَحْتُ وَ أَمْسَيْتُ ذُنُوبِي بَيْنَ يَدَيْكَ أَسْتَغْفِرُكَ مِنْهَا وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ اَللَّهُمَّ إِنِّي أَدْرَأُ بِكَ فِي نَحْرِ كُلِّ مَنْ أَخَافُ مَكْرَهُ وَ أَسْتَجِيرُكَ مِنْ شَرِّهِ وَ أَسْتَعِينُكَ عَلَيْهِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ سُبْحٰانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ اَلظّٰالِمِينَ اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِيشَةً هَنِيئَةً وَ مِيتَةً سَوِيَّةً وَ مَرَدّاً غَيْرَ مُخْزٍ وَ لاَ فَاضِحٍ يَا أَرْحَمَ اَلرَّاحِمِينَ اَللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَذِلَّ أَوْ أُذِلَّ أَوْ أَضِلَّ أَوْ أُضِلَّ أَوْ أَظْلِمَ أَوْ أُظْلَمَ أَوْ أَجْهَلَ أَوْ يُجْهَلَ عَلَيَّ يَا ذَا اَلْعَرْشِ اَلْعَظِيمِ وَ اَلْمَنِّ اَلْقَدِيمِ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ يَا أَرْحَمَ اَلرَّاحِمِينَ وَ صَلَّى اَللَّهُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ اَلطَّاهِرِينَ.
زبان ترجمه:

الصحیفة العلویة / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۵۳۱

دعاى آن حضرت عليه السّلام در روز بيست و سوم ماه «همانا من زنى را يافتم كه بر آنها پادشاهى ميكند، و همه چيز بدو داده شده و تختى بزرگ دارد، او را ديدم كه با قوم خود براى غير خدا براى خورشيد سجده ميكنند و شيطان اعمالشان را براى آنها آراسته و از راه (حق) بازشان داشته تا هدايت نيابند، آن خدائى كه نهان را در آسمانها و زمين آشكار سازد و بنهان و آشكار (مردمان) آگاهست سجده‌اش نكنند، آن خدائى كه جز أو معبودى نيست و پروردگار عرش بزرگ است». بكيفر اينكه ديدار اين روزتان را فراموش كرديد عذاب را بچشيد كه ما نيز بفراموشيتان سپرديم و بكيفر اعمالى كه ميكرديد عذاب هميشگى را بچشيد، تنها كسانى به آيات ما ايمان آورند كه چون متذكر آنها گردند بسجده افتند و بستايش پروردگارشان تسبيح گويند و تكبر نكنند، پهلوهاشان از بستر خواب تهى كنند و پروردگارشان را با بيم و اميد بخوانند و از آنچه روزيشان كرده‌ايم انفاق كنند، هيچ كس نداند چه نعمتها و لذتهاى مسرت بخشى بپاداش كارهائى كه ميكرده‌اند بر ايشان نهان (و ذخيره) كرده‌اند، خدايا مرا از آن كسانى گردان كه بهشتهاى اقامتگاه دارند بپاداش اعمالى كه ميكرده‌اند. (داود) گفت: البته بتو ستم كرده كه درخواست كرده تا ميش خود را ضميمۀ ميشهاى خود كند، و براستى كه بسيارى از شريكان بهمديگر ستم كنند مگر آنان كه ايمان آورده و كار شايسته انجام دهند، و آنها هم (بسيار) كمند، و داود دانست كه ما ويرا امتحان كرده‌ايم و از اين رو از پروردگار خود آمرزش خواست و بحال ركوع (و تواضع) افتاد و (بدرگاه خدا) بازگشت. و از آيات أو است شب و روز و خورشيد و ماه، براى خورشيد سجده نكنيد و نه براى ماه، بلكه براى خدائى كه ايشان را آفريده سجده كنيد اگر شما أو را پرستش ميكنيد.خدايا توئى آمرزندۀ مهربان و منم گنهكار خطاكار، خدايا توئى دهنده و منم خواستار. خدايا توئى پايدار و منم (فانى) ناپايدار، خدايا توئى توانگر بى‌نياز و منم فقير سرتا پا نياز، خدايا توئى عزيز و منم خوار ذليل، خدايا توئى آفريدگار و منم آفريده، خدايا توئى مالك و منم مملوك. خدايا عذاب دوزخ را از ما بگردان كه براستى عذاب دوزخ دائم و پيوسته است، و دوزخ بد جايگاه و توقفگاهى است، (و گويند) ما شنيديم و پذيرفتيم پروردگارا و آمرزشت را خواهانيم و سرانجام بسوى تو است. پروردگارا بر دانشم بيفزا و در روزى كه مردمان بر انگيخته شوند خوار و رسوايم مفرما، پروردگارا مرا داخل گردان داخل گرداندنى نيك، و برونم آر برون آوردنى نيك و برايم از جانب خود حجتى نصرت آور مقرر فرما، پروردگارا مرا بمنزلى با بركت فرود آر كه تو بهترين فرود آرندگانى پروردگارا سينه‌ام بگشا و كارم را آسان كن، پروردگارا ما را با برادرانمان كه در ايمان بما سبقت جستند بيامرز، و در دل ما - پروردگارا - نسبت بكسانى كه ايمان آورده‌اند كينه قرار مده كه براستى تو مهربان و رحيمى، پروردگارا توبۀ ما را بپذير و بما رحم كن و ما را هدايت فرما و بيامرزمان، و بهترين دوران عمر ما را آخر آن مقرر فرما، و بهترين اعمال ما را پايان آنها قرار ده،و بهترين روزهاى ما را روز ديدارت گردان، و كار ما را بخوشبختى پايان ده، اى زنده و اي پاينده، كه براستى من برحمت و مهر تو فرياد خواهى كنم، اى گشايندۀ اندوه، اى برطرف كنندۀ هر غم، و اي اجابت‌كنندۀ دعاى درماندگان، توئى بخشايندۀ دنيا و آخرت و مهربان آن دو، در همۀ حاجاتم آنچنان بمن مهرورز كه از مهر ديگرى جز تو بى‌نيازم كنى، خدايا من هر چه را اميد دارم اختيار دار آن نيستم، و بدفع آنچه را از آن ترس دارم قادر نيستم جز بوسيلۀ تو، و كار بدست تو است و من نيازمند درگاهت هستم تا مرا بيامرزى، و همۀ خلق تو نيازمند و فقير درگاهت هستند ولى هيچ كس از من بدرگاهت فقيرتر نيست، خدايا بنور تو راهنمائى شدم و بفضل و كرم تو بى‌نيازى جستم، و در نعمت تو روز خود را بصبح و شب در آوردم، (خدايا) گناهانم پيش روى تو است و من از آنها آمرزش خواهم و بدرگاهت روى توبه آرم، خدايا من بوسيلۀ تو دفع كنم شر هر كه را كه از نيرنگش ترسانم و از شر وى بتو پناه برم و از تو بر عليه وى يارى گيرم، معبودى جز تو نيست منزهى تو و من از ستمكارانم، خدايا از تو خواهم زندگانى گوارا، و مرگى بطور آمادگى (كه خود را از هر جهت آماده كرده باشم) و بازگشتى كه موجب خوارى و رسوائيم نباشد اي مهربانترين مهربانان، خدايا بتو پناه برم از اينكه كسى را خوار كنم يا اينكه خود خوار گردم، و از اينكه كسى را گمراه كنم يا خود گمراه گردم، و از اينكه ستم كنم يا خود دچار ستم گردم، و از اينكه كسى را نادان گردانم يا ديگرى بنادانيم زند، اى صاحب عرش بزرگ و نعمت ديرينه، بزرگى و برترى اي مهربانترين مهربانان و درود خداى بر آقاى ما محمّد و خاندان پاكش باد.

divider