شناسه حدیث :  ۴۴۹۳۹۲

  |  

نشانی :  الصحیفة العلویّة  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۹۵  

عنوان باب :   [دعاؤه في اليوم التّاسع عشر من الشّهر]

معصوم :  

دُعَاؤُهُ فِي اَلْيَوْمِ اَلتَّاسِعَ عَشَرَ مِنَ اَلشَّهْرِ: اَلْحَمْدُ لِلَّهِ بِمَا حَمِدَ اَللَّهَ بِهِ نَفْسُهُ وَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ بِمَا هَلَّلَ اَللَّهَ بِهِ نَفْسُهُ وَ سُبْحَانَ اَللَّهِ بِمَا سَبَّحَ اَللَّهَ بِهِ نَفْسُهُ وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ بِمَا كَبَّرَ اَللَّهَ بِهِ نَفْسُهُ وَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ بِمَا حَمِدَ اَللَّهَ بِهِ عَرْشُهُ وَ كُرْسِيُّهُ وَ مِنْ تَحْتِهِ وَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ بِمَا هَلَّلَ اَللَّهَ بِهِ عَرْشُهُ وَ كُرْسِيُّهُ وَ مِنْ تَحْتِهِ وَ سُبْحَانَ اَللَّهِ بِمَا سَبَّحَ اَللَّهَ بِهِ عَرْشُهُ وَ كُرْسِيُّهُ وَ مِنْ تَحْتِهِ وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ بِمَا كَبَّرَ اَللَّهَ بِهِ عَرْشُهُ وَ كُرْسِيُّهُ وَ مِنْ تَحْتِهِ وَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ بِمَا حَمِدَ اَللَّهَ بِهِ خَلْقُهُ وَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ بِمَا هَلَّلَ اَللَّهَ بِهِ خَلْقُهُ وَ سُبْحَانَ اَللَّهِ بِمَا سَبَّحَ اَللَّهَ بِهِ خَلْقُهُ وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ بِمَا كَبَّرَ اَللَّهَ بِهِ خَلْقُهُ وَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ بِمَا حَمِدَ اَللَّهَ بِهِ مَلاَئِكَتُهُ وَ سُبْحَانَ اَللَّهِ بِمَا سَبَّحَ اَللَّهَ بِهِ مَلاَئِكَتُهُ وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ بِمَا كَبَّرَ اَللَّهَ بِهِ مَلاَئِكَتُهُ وَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ بِمَا حَمِدَ اَللَّهَ بِهِ سَمَاوَاتُهُ وَ أَرْضُهُ وَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ بِمَا هَلَّلَ اَللَّهَ بِهِ سَمَاوَاتُهُ وَ أَرْضُهُ وَ سُبْحَانَ اَللَّهِ بِمَا سَبَّحَ اَللَّهَ بِهِ سَمَاوَاتُهُ وَ أَرْضُهُ وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ بِمَا كَبَّرَ اَللَّهَ بِهِ سَمَاوَاتُهُ وَ أَرْضُهُ وَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ بِمَا حَمِدَ اَللَّهَ بِهِ رَعْدُهُ وَ بَرْقُهُ وَ مَطَرُهُ وَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ بِمَا هَلَّلَ اَللَّهَ بِهِ رَعْدُهُ وَ بَرْقُهُ وَ مَطَرُهُ وَ سُبْحَانَ اَللَّهِ بِمَا سَبَّحَ اَللَّهَ بِهِ رَعْدُهُ وَ بَرْقُهُ وَ مَطَرُهُ وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ بِمَا كَبَّرَ اَللَّهَ بِهِ رَعْدُهُ وَ بَرْقُهُ وَ مَطَرُهُ وَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ بِمَا حَمِدَ اَللَّهَ بِهِ كُرْسِيُّهُ وَ كُلُّ شَىْءٍ أَحَاطَ بِهِ عِلْمُهُ وَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ بِمَا هَلَّلَ اَللَّهَ بِهِ كُرْسِيُّهُ وَ كُلُّ شَىْءٍ أَحَاطَ بِهِ عِلْمُهُ وَ سُبْحَانَ اَللَّهِ بِمَا سَبَّحَ اَللَّهَ بِهِ كُرْسِيُّهُ وَ كُلُّ شَىْءٍ أَحَاطَ بِهِ عِلْمُهُ وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ بِمَا كَبَّرَ اَللَّهَ بِهِ كُرْسِيُّهُ وَ كُلُّ شَىْءٍ أَحَاطَ بِهِ عِلْمُهُ وَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ بِمَا حَمِدَ اَللَّهَ بِهِ بِحَارُهُ وَ مَا فِيهَا وَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ بِمَا هَلَّلَ اَللَّهَ بِهِ بِحَارُهُ وَ مَا فِيهَا وَ سُبْحَانَ اَللَّهِ بِمَا سَبَّحَ اَللَّهَ بِهِ بِحَارُهُ وَ مَا فِيهَا وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ بِمَا كَبَّرَ اَللَّهَ بِهِ بِحَارُهُ وَ مَا فِيهَا وَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ مُنْتَهَى عِلْمِهِ وَ مَبْلَغَ رِضَاهُ وَ مَا لاَ نَفَادَ لَهُ وَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ مُنْتَهَى عِلْمِهِ وَ مَبْلَغَ رِضَاهُ وَ مَا لاَ نَفَادَ لَهُ وَ سُبْحَانَ اَللَّهِ مُنْتَهَى عِلْمِهِ وَ مَبْلَغَ رِضَاهُ وَ مَا لاَ نَفَادَ لَهُ وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ مُنْتَهَى عِلْمِهِ وَ مَبْلَغَ رِضَاهُ وَ مَا لاَ نَفَادَ لَهُ اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اِرْحَمْ مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّدٍ وَ بَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ وَ بَارَكْتَ وَ تَرَحَّمْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَ آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عَلَى أَثَرِ تَحْمِيدِكَ وَ تَهْلِيلِكَ وَ تَسْبِيحِكَ وَ تَكْبِيرِكَ وَ اَلصَّلاَةُ عَلَى مُحَمَّدٍ نَبِيِّكَ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَنْ تَغْفِرَ لِي ذُنُوبِي كُلَّهَا صَغِيرَهَا وَ كَبِيرَهَا سِرَّهَا وَ عَلاَنِيَتَهَا مَا عَلِمْتُ مِنْهَا وَ مَا لَمْ أَعْلَمْ وَ مَا أَحْصَيْتَهُ وَ حَفِظْتَهُ وَ نَسِيتُهُ أَنَا مِنْ نَفْسِي يَا اَللَّهُ يَا اَللَّهُ يَا اَللَّهُ يَا رَحْمَنُ يَا رَحْمَنُ يَا رَحْمَنُ يَا رَحِيمُ يَا رَحِيمُ يَا رَحِيمُ آمِينَ رَبَّ اَلْعَالَمِينَ.
زبان ترجمه:

الصحیفة العلویة / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۵۰۰

دعاى آن حضرت عليه السّلام در روز نوزدهم ماه ستايش خدائى را بدان چه خود وى خود را بدان وسيله ستايش كرده، و معبودى نيست جز خدا بدان چه خودش خود را بدان وسيله بيگانگى توصيف نموده، و تنزيه خداى را بدان چه نفس خود را بدان وسيله تنزيه فرموده، و خدا بزرگتر است بهمان كه خودش بزرگى خود را بدان وسيله در مقام توصيف در آورده.و ستايش خدائى را بدان چه عرش أو و كرسى و آنچه در زير آن است أو را بدان ستايش كرده‌اند، و معبودى نيست جز خدا بدان چه عرش او و كرسى و آنچه در زير آن است أو را بدان بيگانگى ستوده‌اند، و تنزيه خداى را بدان چه عرش أو و كرسى و هر چه در زير آن است أو را بدان منزه ساخته‌اند، و خدا بزرگتر است بدان چه عرش أو و كرسى و آنچه در زير آن است بدان أو را ببزرگى ستوده‌اند، و ستايش خداى را بدان چه خلقش ويرا بدان ستايش كرده‌اند، و معبودى جز خدا بهر آنچه خلقش ويرا بيگانگى بدان ستوده‌اند، و تنزيه خداى را بدان چه خلقش ويرا بدان تنزيه كرده‌اند، و خدا بزرگتر است بهر آنچه خلقش ويرا ببزرگى بدان ستوده‌اند.و ستايش خداى را بدان چه فرشتگانش ويرا بدان ستايش كرده‌اند ، و تنزيه خداى را بدان چه فرشتگانش ويرا بدان تنزيه كرده‌اند، و خدا بزرگتر است بدان چه فرشتگانش ويرا بدان ببزرگى ستوده‌اند. و ستايش خداى را بدان چه آسمانها و زمينش أو را بدان ستايش كرده‌اند، و معبودى نيست جز خدا بدان چه آسمانها و زمينش أو را بوسيلۀ آن بيگانگى ستوده‌اند، و تنزيه خداى را بدان چه آسمانها و زمينش أو را بدان تنزيه كرده‌اند، و خدا بزرگتر است بدان چه آسمانها و زمينش أو را بوسيلۀ آن ببزرگى ستوده‌اند. و ستايش خداى را بدان چه رعد و برق و بارانش أو را بدان وسيله ستايش كرده‌اند، و معبودى نيست جز خدا بدان چه رعد و برق و بارانش أو را بدان وسيله بيگانگى ستوده‌اند، و تنزيه خداى را بدان چه رعد و برق و بارانش او را بدان وسيله ببزرگى ستوده‌اند. و ستايش خداى را بدان چه كرسى أو و هر آنچه عملش بدان احاطه كرده ويرا بدان ستايش كرده‌اند، و معبودى نيست جز خدا بدان چه كرسى او و هر آنچه علمش بدان احاطه كرده ويرا بوسيلۀ آن بيگانگى ستوده‌اند و تنزيه خداى را بدان چه كرسى أو و هر آنچه علمش بدان احاطه كرده ويرا بدان وسيله تنزيه كرده‌اند، و خدا بزرگتر است بدان چه كرسى أو و هر آنچه علمش بدان احاطه كرده ويرا بدان وسيله ببزرگى ستوده‌اند.و ستايش خداى را، بدان چه درياهاى أو و هر چه در آنها است ويرا بدان ستايش كرده‌اند، و معبودى نيست جز خدا بدان چه درياهاى أو و هر چه در آنها است ويرا بوسيلۀ آن بيگانگى ستوده‌اند. و تنزيه خداى را بدان چه درياهاى أو و هر چه در آنها است أو را بدان تنزيه كرده‌اند، و خدا بزرگتر است بدان چه درياها وى و هر چه در آنها است أو را بوسيلۀ آن ببزرگى ستوده‌اند. و ستايش خداى را تا حدّ نهائى دانشش و به اندازۀ خوشنوديش و تا آنجا كه تمامى نداشته باشد (و پايان نپذيرد) و معبودى نيست جز خدا تا حد نهائى دانشش و باندازۀ خوشنوديش و تا آنجا كه تمامى نداشته باشد، و تنزيه خدائى را تا حدّ نهائى دانشش و باندازۀ خوشنوديش، و تا آنجا كه پايان نداشته باشد، و خدا بزرگتر است تا حدّ نهائى دانشش و باندازۀ خوشنوديش و تا آنجا كه پايان نداشته باشد. خدايا درود فرست بر محمّد و خاندان محمد، و ترحم فرما بر محمّد و خاندان محمد، و بركت ده بمحمّد و خاندان محمّد چنانچه درود فرستادى و بركت دادى و ترحم فرمودى بر إبراهيم و خاندان إبراهيم كه براستى تو ستوده و بزرگوارى، خدايا من بدنبال ذكر ستايش تو و يگانه‌پرستى و تنزيه و ببزرگى ستودنت و درخواست فرستادن درود بر محمّد پيامبرت صلّى اللّٰه عليه و آله از تو خواهم كه گناهانم را بيامرزى همه‌اش را كوچكش و بزرگش، نهانش و عيانش، آنچه خودم ميدانم و آنچه را من خود نميدانم، و آنچه را تو احصاء فرموده و يادداشت كرده‌اى و من خودم آن را از ياد برده‌ام، اى خدا، اى خدا، اى خدا، اى بخشاينده، اى بخشاينده، اى بخشاينده، اى مهربان، اى مهربان، اى مهربان، آمين ربّ‌ العالمين.

divider