شناسه حدیث :  ۴۴۹۳۸۷

  |  

نشانی :  الصحیفة العلویّة  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۶۸  

عنوان باب :   [دعاؤه في اليوم الرّابع عشر]

معصوم :  

دُعَاؤُهُ فِي اَلْيَوْمِ اَلرَّابِعَ عَشَرَ: اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ اَلنَّبِيِّ اَلْأُمِّيِّ وَ عَلَى آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَ آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عَلَى أَثَرِ تَسْبِيحِكَ وَ اَلصَّلاَةِ عَلَى نَبِيِّكَ أَنْ تَغْفِرَ لِي ذُنُوبِي كُلَّهَا قَدِيمَهَا وَ حَدِيثَهَا كَبِيرَهَا وَ صَغِيرَهَا سِرَّهَا وَ عَلاَنِيَتَهَا مَا عَلِمْتُ مِنْهَا وَ مَا لَمْ أَعْلَمْ وَ مَا أَحْصَيْتَ عَلَيَّ مِنْهَا وَ نَسِيتُهُ أَنَا مِنَ نَفْسِي يَا اَللَّهُ يَا اَللَّهُ يَا اَللَّهُ يَا رَحْمَنُ يَا رَحْمَنُ يَا رَحْمَنُ يَا رَحِيمُ يَا رَحِيمُ يَا رَحِيمُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ خَشَعَتْ لَكَ اَلْأَصْوَاتُ وَ ضَلَّتْ فِيكَ اَلْأَحْلاَمُ وَ تَحَيَّرَتْ دُونَكَ اَلْأَبْصَارُ وَ أَفْضَتْ إِلَيْكَ اَلْقُلُوبُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ كُلُّ شَيْءٍ خَاشِعٌ لَكَ وَ كُلُّ شَيْءٍ مُمْتَنِعٌ بِكَ وَ كُلٌّ شَيْءٍ ضَارِعٌ إِلَيْكَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ اَلْخَلْقُ كُلُّهُمْ فِي قَبْضَتِكَ وَ اَلنَّوَاصِي كُلُّهَا بِيَدِكَ وَ كُلُّ مَنْ أَشْرَكَ بِكَ عَبْدٌ دَاخِرٌ لَكَ أَنْتَ اَلرَّبُّ اَلَّذِي لاَ نِدَّ لَكَ وَ اَلدَّائِمُ اَلَّذِي لاَ نَفَادَ لَكَ وَ اَلْقَيُّومُ اَلَّذِي لاَ زَوَالَ لَكَ وَ اَلْمَلِكُ اَلَّذِي لاَ شَرِيكَ لَكَ اَلْحَيُّ اَلْمُحْيِي اَلْمَوْتَى اَلْقَائِمُ عَلىٰ كُلِّ نَفْسٍ بِمٰا كَسَبَتْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ اَلْأَوَّلُ قَبْلَ خَلْقِكَ وَ اَلْآخِرُ بَعْدَهُمْ وَ اَلظَّاهِرُ فَوْقَهُمْ وَ اَلْقَاهِرُ لَهُمْ وَ اَلْقَادِرُ مِنْ وَرَائِهِمْ وَ اَلْقَرِيبُ مِنْهُمْ وَ مَالِكُهُمْ وَ خَالِقُهُمْ وَ قَابِضُ أَرْوَاحِهِمْ وَ رَازِقُهُمْ وَ مُنْتَهَى رَغْبَتِهِمْ وَ مَوْلاَهُمْ وَ مَوْضِعُ شَكْوَاهُمْ وَ اَلدَّافِعُ عَنْهُمْ وَ اَلشَّافِعُ لَهُمْ لَيْسَ أَحَدٌ فَوْقَكَ يَحُولُ دُونَهُمْ وَ فِي قَبْضَتِكَ مُنْقَلَبُهُمْ وَ مَثْوَاهُمْ إِيَّاكَ نُؤَمِّلُ وَ فَضْلَكَ نَرْجُو وَ لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِكَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ قُوَّةُ كُلِّ ضَعِيفٍ وَ مَفْزَعُ كُلِّ مَلْهُوفٍ وَ أَمْنُ كُلِّ خَائِفٍ وَ مَوْضِعُ كُلِّ شَكْوَى وَ كَاشِفُ كُلِّ بَلْوَى لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ حِصْنُ كُلِّ هَارِبٍ وَ عِزُّ كُلِّ ذَلِيلٍ وَ مَادَّةُ كُلِّ مَظْلُومٍ وَ لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِكَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ وَلِيُّ كُلِّ نِعْمَةٍ وَ صَاحِبُ كُلِّ حَسَنَةٍ وَ دَافِعُ كُلِّ سَيِّئَةٍ وَ مُنْتَهَى كُلِّ رَغْبَةٍ وَ قَاضِي كُلِّ حَاجَةٍ وَ لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِكَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ اَلرَّحِيمُ بِخَلْقِهِ اَللَّطِيفُ بِعِبَادِهِ عَلَى غِنَاهُ عَنْهُمْ وَ فَقْرِهِمْ إِلَيْهِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ اَلْمُطَّلِعُ عَلَى كُلِّ خَفِيَّةٍ وَ اَلْحَاضِرُ لِكُلِّ سَرِيرَةٍ وَ اَللَّطِيفُ لِمَا يَشَاءُ وَ اَلْفَعَّالُ لِمَا يُرِيدُ يَا حَيُّ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ وَ لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِكَ اَللَّهُمَّ أَنْتَ اَللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ عَالِمُ اَلْغَيْبِ وَ اَلشَّهَادَةِ اَلرَّحْمَنُ اَلرَّحِيمُ فَاطِرُ اَلسَّمَاوَاتِ وَ اَلْأَرْضِ ذُو اَلْجَلاٰلِ وَ اَلْإِكْرٰامِ اَنْتَ غٰافِرُ اَلذَّنْبِ وَ قٰابِلُ اَلتَّوْبِ شَدِيدُ اَلْعِقٰابِ ذِي اَلطَّوْلِ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ اَنْتَ وَ إِلَيْكَ اَلْمَصِيرُ اَللَّهُمَّ وَ أَسْأَلُكَ بِلاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَنْ تُعْطِيَنِي جَمِيعَ سُؤْلِي وَ رَغْبَتِي وَ أُمْنِيَّتِي وَ إِرَادَتِي فَإِنَّ ذَلِكَ عَلَيْكَ يَسِيرٌ وَ أَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَ إِنَّمَا أَمْرُكَ إِذَا أَرَدْتَ شَيْئاً أَنْ تَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ.
زبان ترجمه:

الصحیفة العلویة / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۴۷۲

دعاى آن حضرت عليه السّلام در روز چهاردهم ماه خدايا درود فرست بر محمّد پيامبر امى (درس ناخوانده) و بر خاندان محمّد آنچنان كه درود فرستادى بر إبراهيم و خاندان إبراهيم كه براستى تو ستوده و بزرگوارى، خدايا از تو خواهم كه بدنبال تسبيحى كه از تو كنم و درودى كه بر پيامبرت فرستى بيامرزى گناهان مرا يكسر كهنه و تازه‌اش را، بزرگ و كوچكش را، نهان و آشكارش را، آنچه را من ميدانم و آنچه را نميدانم، و آنچه را تو بر من شماره كرده‌اى و خودم آنها را فراموش كرده‌ام، اى خدا، اى خدا، اى خدا، اى بخشاينده، اى بخشاينده، اى بخشاينده، اى مهربان، اى مهربان، اى مهربان، معبودى جز تو نيست، صداها در برابر تو خاشع گشته، و خردها در بارۀ تو سرگردان شده، و ديده‌ها در پيشگاهت حيران گرديده، و سرانجام دلها بسوى تو كشيده شده، معبودى جز تو نيست، هر موجودى براى تو خشوع كند، و هر چيز خود را بتو نگهدارد، و همۀ اشياء روى خوارى و تضرع بدرگاه تو آورده‌اند، معبودى جز تو نيست، خلايق همگى در قبضۀ قدرت تواند، و عنان اختيار همه بدست تو است، هر آن كس كه بر تو شرك ورزد همو بنده خوار و ناتوان تو است، توئى پروردگارى كه همانند ندارى، و آن جاويدانى كه پايان ندارى و پاينده‌اى كه زوال ندارى، پادشاهى كه شريك ندارى، آن زندۀ زنده‌كنندۀ مردگان، و مراقب اعمال هر كس، معبودى جز تو نيست، اى كه پيش از خلق خود موجود بوده و پس از آنها نيز خواهى بود، غالب و مسلط‍‌ بر آنان، و تواناى بر آنها، و نزديك بايشان، و مالك و آفريننده و جان‌ستانشان، و روزى دهندۀ آنها،و آخرين سرحد شوق و رغبت آنها، و سرپرست و مرجع شكاياتشان، و دفاع‌كنندۀ ايشان، و شفاعت‌كننده آنها، كسى برتر از تو نيست تا ميان تو و آنها حائل شود، جاى رفتن و قرارگاهشان در دست تو است، (پروردگارا) تو را آرزو كنيم و بفضل تو اميدواريم و جنبش و نيروئى نيست جز بتو، معبودى جز تو نيست، توئى نيروى هر ناتوان، و پناه هر اندوهگينى مصيبت رسيده، و أمان هر ترسان، و مرجع هر شكايت، و برطرف كنندۀ هر بلا، معبودى جز تو نيست، دژ محكم هر فرارى، و عزت هر شخص خوار، و كمكار هر ستم رسيده، و جنبش و نيروئى جز بتو نيست، ولى هر نعمت، و صاحب هر خير و خوبى، و برطرف كنندۀ هر بدى، و منتهاى هر شوق و رغبت، و بر آورندۀ هر حاجت، و جنبش و نيروئى جز بتو نيست، معبودى جز تو نيست آنكه بخلق خود رحيم و ببندگانش مهربان است در صورتى كه وى از ايشان بى‌نياز و همگان بدو نيازمندند، معبودى جز تو نيست، آنكه مطلع بر هر أمر پنهانى و گواه بر هر سر نهانى و دقيق بر هر چه خواهد، و كنندۀ هر چه را اراده فرمايد، اى زنده، معبودى جز تو نيست، و جنبش و نيروئى جز بتو نيست، خدايا توئى آن خدائى كه معبودى جز تو نيست، عالم غيب و شهود، بخشاينده مهربان، آفرينندۀ آسمانها و زمين، صاحب جلالت و بزرگوارى، توئى آمرزندۀ گناه و پذيرندۀ توبه، سخت كيفر، صاحب كرم و بخشندگى، معبودى جز تو نيست، و بازگشت (همه) بسوى تو است، خدايا از تو خواهم بهمان كه معبودى جز تو نيست، كه درود فرستى بر محمّد و خاندانش، و ديگر آنكه همۀ خواسته و آرزو و هر چه را خواهم بمن بدهى، و براستى كه اين كار براى تو آسان است، و تو بر هر كارى توانائى، و فرمان تو همان است كه چون چيزى را بخواهى بدان بگوئى باش، و ميباشد.

divider