شناسه حدیث :  ۴۴۹۳۸۵

  |  

نشانی :  الصحیفة العلویّة  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۵۸  

عنوان باب :   [دعاؤه في اليوم الثّاني عشر من الشّهر]

معصوم :  

دُعَاؤُهُ فِي اَلْيَوْمِ اَلثَّانِيَ عَشَرَ مِنَ اَلشَّهْرِ: سُبْحَانَ اَلَّذِي فِي اَلسَّمَاءِ عَرْشُهُ سُبْحَانَ اَلَّذِي فِي اَلْأَرْضِ بَطْشُهُ سُبْحَانَ اَلَّذِي فِي اَلْبَرِّ وَ اَلْبَحْرِ سَبِيلُهُ سُبْحَانَ اَلَّذِي فِي اَلسَّمَاءِ عَظَمَتُهُ سُبْحَانَ اَلَّذِي فِي اَلْأَرْضِ آيَاتُهُ سُبْحَانَ اَلَّذِي فِي اَلْقُبُورِ قَضَاؤُهُ سُبْحَانَ اَلَّذِي فِي اَلنَّارِ نَقِمَتُهُ وَ عَذَابُهُ سُبْحَانَ اَلَّذِي فِي اَلْجَنَّةِ رَحْمَتُهُ وَ ثَوَابُهُ سُبْحَانَ اَلَّذِي لاَ يَفُوتُهُ هَارِبٌ سُبْحَانَ اَلَّذِي لاَ مَلْجَأَ مِنْهُ إِلاَّ إِلَيْهِ سُبْحَانَ اَلْحَيِّ اَلَّذِي لاَ يَمُوتُ سُبْحَانَ اَللّٰهِ حِينَ تُمْسُونَ وَ حِينَ تُصْبِحُونَ `وَ لَهُ اَلْحَمْدُ فِي اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ عَشِيًّا وَ حِينَ تُظْهِرُونَ `يُخْرِجُ اَلْحَيَّ مِنَ اَلْمَيِّتِ وَ يُخْرِجُ اَلْمَيِّتَ مِنَ اَلْحَيِّ وَ يُحْيِ اَلْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهٰا وَ كَذٰلِكَ تُخْرَجُونَ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ اَلَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي اَلْمُلْكِ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ اَلذُّلِّ وَ كَبِّرْهُ تَكْبِيراً سُبْحَانَهُ عَدَدَ كُلِّ شَيْءٍ أَضْعَافاً مُضَاعَفَةً سَرْمَداً أَبَداً كَمَا يَنْبَغِي لِعَظَمَتِهِ وَ مِنْهُ سُبْحَانَكَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ وَ بِحَمْدِكَ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْحَلِيمِ اَلْكَرِيمِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَلِيِّ اَلْعَظِيمِ سُبْحَانَ مَنْ هُوَ اَلْحَقُّ سُبْحَانَ اَلْقَابِضِ اَلْبَاسِطِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلضَّارِّ اَلنَّافِعِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ اَلْأَعْظَمِ سُبْحَانَ اَلْقَاضِي بِالْحَقِّ سُبْحَانَ اَلرَّفِيعِ اَلْأَعْلَى سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ اَلْأَوَّلِ اَلْآخِرِ اَلظَّاهِرِ اَلْبَاطِنِ اَلَّذِي هُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ وَ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌ سُبْحَانَ اَلَّذِي هُوَ هَكَذَا وَ لاَ هَكَذَا غَيْرُهُ سُبْحَانَ مَنْ هُوَ دَائِمٌ لاَ يَسْهُو سُبْحَانَ مَنْ هُوَ قَائِمٌ لاَ يَلْهُو سُبْحَانَ مَنْ هُوَ غَنِيٌّ لاَ يَفْتَقِرُ سُبْحَانَ مَنْ هُوَ جَوَادٌ لاَ يَبْخَلُ سُبْحَانَ مَنْ هُوَ شَدِيدٌ لاَ يَضْعُفُ سُبْحَانَ مَنْ هُوَ رَقِيبٌ لاَ يَغْفُلُ سُبْحَانَ مَنْ هُوَ حَيٌّ لاَ يَمُوتُ سُبْحَانَ اَلدَّائِمِ اَلْقَائِمِ سُبْحَانَ اَلَّذِي لاَ يَزُولُ سُبْحَانَ اَلْحَيُّ اَلْقَيُّومُ لاٰ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لاٰ نَوْمٌ سُبْحَانَكَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ سُبْحَانَ مَنْ تُسَبِّحُ لَهُ اَلْجِبَالُ اَلرَّوَاسِي بِأَصْوَاتِهَا تَقُولُ سُبْحَانَ رَبِّيَ اَلْعَظِيمِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ مَنْ تُسَبِّحُ لَهُ اَلْأَشْجَارُ بِأَصْوَاتِهَا تَقُولُ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْمَلِكِ اَلْحَقِّ اَلْمُبِينِ سُبْحَانَ مَنْ تُسَبِّحُ لَهُ اَلسَّمَاوَاتُ اَلسَّبْعُ وَ اَلْأَرْضُ وَ مَنْ فِيهِنَّ يَقُولُونَ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ اَلْحَلِيمِ اَلْكَرِيمِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ مَنِ اِعْتَزَّ بِالْعَظَمَةِ وَ اِحْتَجَبَ بِالْقُدْرَةِ وَ اِمْتَنَّ بِالرَّحْمَةِ وَ عَلاَ فِي اَلرِّفْعَةِ وَ دَنَا فِي اَللُّطْفِ وَ لَمْ تَخْفَ عَلَيْهِ خَافِيَاتُ اَلسَّرَائِرِ وَ لاَ يُوَارِي عَلَيْهِ لَيْلٌ دَاجٍ وَ لاَ بَحْرٌ عَجَّاجٌ وَ لاَ حُجُبٌ وَ لاَ أَزْوَاجٌ أَحَاطَ بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْماً وَ وَسِعَ اَلْمُذْنِبِينَ رَحْمَةً وَ حِلْماً وَ أَبْدَعَ مَا بَرَأَ اِتْقَاناً وَ صُنْعاً نَطَقَتِ اَلْأَشْيَاءُ اَلْمُبْهَمَةُ عَنْ قُدْرَتِهِ وَ شَهِدَتْ مُبْدَعَةً بِوَحْدَانِيَّتِهِ اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ نَبِيِّ اَلرَّحْمَةِ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ اَلْمَيَامِينِ اَلطَّاهِرِينَ وَ لاَ تَرُدَّنَا يَا إِلَهِي مِنْ رَحْمَتِكَ خَائِبِينَ وَ لاَ مِنْ فَضْلِكَ آيِسِينَ وَ أَعِذْنَا أَنْ نَرْجِعَ بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا ضَالِّينَ مُضِلِّينَ وَ أَجِرْنَا مِنَ اَلْحَيْرَةِ فِي اَلدِّينِ وَ تَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ وَ أَلْحِقْنَا بِالصَّالِحِينَ بِمُحَمَّدٍ وَ آلِهِ اَلطَّيِّبِينَ آمِينَ رَبَّ اَلْعَالَمِينَ .
زبان ترجمه:

الصحیفة العلویة / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۴۶۲

دعاى آن حضرت در روز دوازدهم منزه است خدائى كه در آسمان است عرش او، منزه است آنكه در زمين است سطوت أو منزه است آنكه در خشكى و دريا راه (رسيدن) باو موجود است منزه است آنكه در آسمان عظمتش هست، منزه است آنكه در (سراسر) زمين نشانه‌هاى أو هست، منزه است آنكه در گورها حكم و داورى أو است، منزه است آنكه در دوزخ انتقام و عذاب أو است، منزه است آنكه در بهشت رحمت و ثواب أو است، منزه است آنكه هيچ فرارى از (تحت قدرت) او بدر نرود، منزه است آنكه پناهگاهى از أو جز بسوى خودش نيست، منزه است آن زنده‌اى كه نميرد، منزه است خدا (و تسبيحش كنيد) هنگامى كه شب كنيد و هنگامى كه صبح كنيد، و ستايش در آسمانها و زمين و شبانگاه و هنگامى كه ظهر كنيد خاصّ‌ أو است (و در اين أوقات بستايش و تسبيح أو مشغول شويد) زنده را از مرده بيرون آورد، و مردم را از زنده پديد آرد، و زمين را پس از مرگش (يعنى پس از خزان و مرگ گياهان) زنده كند و أين چنين (از گورها و خاك) بيرون آئيد، ستايش خدائى را كه فرزندى نگرفته و شريكى در سلطنت و پادشاهى ندارد، و خوارى ندارد تا نيازى بكمك و ياور داشته باشد، و أو را بكمال بزرگى بستاى تنزيه خداى را بشمارۀ هر موجودى چندين برابر آن تنزيهى جاويدان و هميشگى آنچنان كه سزاوار بزرگى و نعمت أو است، منزهى تو معبودى جز تو نيست، و تو را ستايش، منزه است خداى بزرگ و ستايشش كنم، منزه است خداى بردبار بزرگوار، منزه است خداى والا بزرگ منزه است آن خداى بر حق، منزه است خداى بست و بازكنندۀ (هر چيز) منزه است خدائى كه سود و زيان (هر چيز) بدست أو است، منزه است خداى بزرگ أعظم منزه است آنكه بحق قضاوت كند، منزه است خداى با رفعت برتر (از هر موجود) منزه است خداى بزرگ، اول و آخر (جهان هستى) آشكار و نهان، آن كس كه بهر چيز توانا است، و بهر چيزى دانا است، منزه است آنكه أو اين گونه است و جز أو ديگرى اين گونه نيست، منزه است آن پاينده‌اى كه هيچ گاه سهو نكند،منزه است آن نگهبانى كه هيچ گاه سرگرم (چيزى) نشود، منزه است آن توانگرى كه فقير نشود، منزه است آن بخشنده‌اى كه بخل نورزد، منزه است آن سخت نيروئى كه ناتوان نشود، منزه است آن مراقبى كه غفلت نكند، منزه است آن زنده‌اى كه نميرد، منزه است خداى جاويد پايدار، منزه است زندۀ پاينده، آنكه چرت و خواب أو را نگيرد، منزهى تو، معبودى جز تو نيست يكتائى كه شريك ندارى، منزه است آنكه كوههاى پا بر جا بصداهاى خود تسبيحش كنند و (چنين) گويند: منزه است پروردگار بزرگ ما و بستايشش كنيم، منزه است آنكه درختان با صداى خود تسبيحش كنند و گويند: منزه است خدا پادشاه حقيقي آشكار، منزه است آنكه آسمانهاى هفتگانه و زمين و هر كه در آنها است تسبيحش كنند و گويند: منزه است خداى بزرگ بردبار كريم، و ستايش أو كنيم، منزه است آنكه ببزرگى عزت دارد، و بقدرت در پرده شده، و بمهر و رحمت نعمت بخشى كرده، و در (جايگاه) رفعت بلندى گرفته، و در (كمال) لطف نزديك گشته، و اسرار پوشيده بر وى مخفى نيست، و نپوشاند (چيزى را) از (ديد) وى شب تار، و نه درياى خروشان، و نه پرده‌ها و نه جفتها، علمش بهر چيزى احاطه دارد، و مهر و بردباريش گنهكاران را فرا گرفته، و از نظر استحكام و ساختمان هر چه را خلق كرده بصورتى تازه آفريده، موجودات گنگ (و بى‌زبان) بقدرتش گويا گشته و بنحو تازه‌اى بيگانگيش گواهى داده، خدايا درود فرست بر محمّد و خاندانش پيامبر رحمت و خاندان با بركت و پاكيزه‌اش، و اي خدا ما را نوميد از رحمت خود، و مأيوس از فضل و كرمت باز مگردان، و پناهمان ده كه ما را - پس از هدايت و راهنمائيت از ما - گمراه و گمراه‌كننده بازمان گردانى، و از حيرت و سرگردانى در دين ما را محافظت فرما، و مسلمانان بميران، و ما را بمردمان صالح (و شايستگان) برسان، بحق محمّد و خاندان پاكش - آمين رب العالمين.

divider