شناسه حدیث :  ۴۴۹۳۸۴

  |  

نشانی :  الصحیفة العلویّة  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۵۳  

عنوان باب :   [دعاؤه في اليوم الحادي عشر من الشّهر]

معصوم :  

دُعَاؤُهُ فِي اَلْيَوْمِ اَلْحَادِيَ عَشَرَ مِنَ اَلشَّهْرِ: سُبْحٰانَ اَلَّذِي أَسْرىٰ بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِنَ اَلْمَسْجِدِ اَلْحَرٰامِ إِلَى اَلْمَسْجِدِ اَلْأَقْصَى اَلَّذِي بٰارَكْنٰا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيٰاتِنٰا إِنَّهُ هُوَ اَلسَّمِيعُ اَلْبَصِيرُ سُبْحٰانَهُ وَ تَعٰالىٰ عَمّٰا يَقُولُونَ عُلُوًّا كَبِيراً `تُسَبِّحُ لَهُ اَلسَّمٰاوٰاتُ اَلسَّبْعُ وَ اَلْأَرْضُ وَ مَنْ فِيهِنَّ وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلاّٰ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَ لٰكِنْ لاٰ تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ إِنَّهُ كٰانَ حَلِيماً غَفُوراً سُبْحٰانَهُ إِذٰا قَضىٰ أَمْراً فَإِنَّمٰا يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ فَاصْبِرْ عَلىٰ مٰا يَقُولُونَ وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ اَلشَّمْسِ وَ قَبْلَ غُرُوبِهٰا وَ مِنْ آنٰاءِ اَللَّيْلِ فَسَبِّحْ وَ أَطْرٰافَ اَلنَّهٰارِ لَعَلَّكَ تَرْضىٰ سُبْحٰانَ رَبِّكَ رَبِّ اَلْعِزَّةِ عَمّٰا يَصِفُونَ `وَ سَلاٰمٌ عَلَى اَلْمُرْسَلِينَ `وَ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ اَلْعٰالَمِينَ سُبْحَانَ اَللَّهِ رَبِّ اَلْعَرْشِ اَلْعَظِيمِ سُبْحٰانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ اَلظّٰالِمِينَ سُبْحٰانَ اَللّٰهِ وَ تَعٰالىٰ عَمّٰا يُشْرِكُونَ سُبْحٰانَهُ هُوَ اَللّٰهُ اَلْوٰاحِدُ اَلْقَهّٰارُ فَسُبْحٰانَ اَلَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ سُبْحَانَ رَبِّ اَلسَّمَوَاتِ اَلسَّبْعِ وَ رَبِّ اَلْعَرْشِ اَلْعَظِيمِ سَبَّحَ لِلّٰهِ مٰا فِي اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ هُوَ اَلْعَزِيزُ اَلْحَكِيمُ `لَهُ مُلْكُ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ يُحْيِي وَ يُمِيتُ وَ هُوَ عَلىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ `هُوَ اَلْأَوَّلُ وَ اَلْآخِرُ وَ اَلظّٰاهِرُ وَ اَلْبٰاطِنُ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ `هُوَ اَلَّذِي خَلَقَ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيّٰامٍ ثُمَّ اِسْتَوىٰ عَلَى اَلْعَرْشِ يَعْلَمُ مٰا يَلِجُ فِي اَلْأَرْضِ وَ مٰا يَخْرُجُ مِنْهٰا وَ مٰا يَنْزِلُ مِنَ اَلسَّمٰاءِ وَ مٰا يَعْرُجُ فِيهٰا وَ هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ مٰا كُنْتُمْ وَ اَللّٰهُ بِمٰا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ `لَهُ مُلْكُ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ إِلَى اَللّٰهِ تُرْجَعُ اَلْأُمُورُ `يُولِجُ اَللَّيْلَ فِي اَلنَّهٰارِ وَ يُولِجُ اَلنَّهٰارَ فِي اَللَّيْلِ وَ هُوَ عَلِيمٌ بِذٰاتِ اَلصُّدُورِ سَبَّحَ لِلّٰهِ مٰا فِي اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ مٰا فِي اَلْأَرْضِ وَ هُوَ اَلْعَزِيزُ اَلْحَكِيمُ هُوَ اَللّٰهُ اَلْخٰالِقُ اَلْبٰارِئُ اَلْمُصَوِّرُ لَهُ اَلْأَسْمٰاءُ اَلْحُسْنىٰ يُسَبِّحُ لَهُ مٰا فِي اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ هُوَ اَلْعَزِيزُ اَلْحَكِيمُ يُسَبِّحُ لِلّٰهِ مٰا فِي اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ مٰا فِي اَلْأَرْضِ لَهُ اَلْمُلْكُ وَ لَهُ اَلْحَمْدُ وَ هُوَ عَلىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَ مِنَ اَللَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهُ وَ سَبِّحْهُ لَيْلاً طَوِيلاً فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَ اِسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ كٰانَ تَوّٰاباً سُبْحَانَكَ أَنْتَ اَلَّذِي يُسَبِّحُ لَكَ بِالْغُدُوِّ وَ اَلْآصَالِ رِجٰالٌ لاٰ تُلْهِيهِمْ تِجٰارَةٌ وَ لاٰ بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اَللّٰهِ وَ إِقٰامِ اَلصَّلاٰةِ وَ إِيتٰاءِ اَلزَّكٰاةِ يَخٰافُونَ يَوْماً تَتَقَلَّبُ فِيهِ اَلْقُلُوبُ وَ اَلْأَبْصٰارُ وَ سُبْحَانَ اَللَّهِ تُسَبِّحُ لَهُ اَلسَّمَوَاتُ وَجَلاً وَ اَلْمَلاَئِكَةُ شَفَقاً وَ اَلْأَرْضُ خَوْفاً وَ طَمَعاً وَ كُلٌّ يُسَبِّحُوهُ دَاخِرِينَ سُبْحَانَهُ بِالْجَلاَلِ مُنْفَرِداً وَ بِالتَّوْحِيدِ مَعْرُوفاً وَ بِالْمَعْرُوفِ مَوْصُوفاً وَ بِالرُّبُوبِيَّةِ عَلَى اَلْعَالَمِينَ قَاهِراً وَ لَهُ اَلْبَهْجَةُ وَ اَلْجَمَالُ أَبَداً اَللَّهُمَّ لَكَ اَلْحَمْدُ كُلُّهُ أَسْأَلُكَ لِدِينِي وَ دُنْيَايَ وَ آخِرَتِي مِنَ اَلْخَيْرِ كُلِّهِ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنَ اَلشَّرِّ كُلِّهِ إِنَّكَ تَفْعَلُ مَا تَشَاءُ وَ تَحْكُمُ مَا تُرِيدُ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ اَلْأَبْرَارِ اَلطَّيِّبِينَ اَلْأَخْيَارِ وَ سَلَّمَ تَسْلِيماً.
زبان ترجمه:

الصحیفة العلویة / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۴۵۷

دعاى آن حضرت عليه السّلام در روز يازدهم منزه است آن خدائى كه بندۀ خود را شبانگاه از مسجد الحرام تا مسجد اقصى كه اطرافش را بركت داده‌ايم راه برد تا آيات خود را بدو بنمايانيم كه براستى أو شنوا و بينا است، منزه است خدا و برتر است از آنچه (مشركان) گويند برترى بسيارى، آسمانهاى هفتگانه و زمين و هر كه در ميان آنها است براى أو تسبيح گويند، و هيچ موجودى نيست مگر آنكه بستايش وى تسبيح گويد ولى شما تسبيح گفتنشان را نميفهميد براستى كه أو بردبار و آمرزنده است، او منزه است، و چون كارى را اراده كند، فقط‍‌ بدو گويد: باش، و وجود يابد، تو (اي پيغمبر ما - اى محمد-) بر آنچه (مردمان) ميگويند صبر كن، و پيش از طلوع خورشيد و پيش از غروب آن بستايش پروردگارت تسبيح گوى، و ساعاتى از شب و اطراف روز نيز تسبيح گوى شايد خوشنود شوى منزه است پروردگار تو پروردگار عزتمند از آنچه (منكران) توصيف كنند. و درود بر پيغمبران و ستايش خداى را پروردگار جهانيان، منزه است خدا پروردگار عرش بزرگ، منزهى تو، و من از ستمكارانم، منزه است خدا و برتر است از آنچه (با او) شريك ميكنند، منزه است أو خداوند يكتاى قهار، منزه است آن خدائى كه بدست أو است سلطنت هر چيزى و بسوى أو بازگشت ميكنيد، منزه است پروردگار آسمانهاى هفتگانه و پروردگار عرش بزرگ، تسبيح گويد براى خدا هر چه در آسمانها و زمين است و أو نيرومند و فرزانه است. سلطنت آسمانها و زمين مخصوص أو است، زنده كند و بميراند و أو بهمه چيز توانا است، اول و آخر (هر موجود و عالم هستى) و آشكار و پنهان أو است و بهمه چيز دانا است، او است كه آسمانها و زمين را در شش روز آفريد آنگاه بتدبير عرش پرداخت، هر چه در زمين فرو رود، و هر چه از آن بيرون آيد، و هر چه از آسمان نازل شود و هر چه بدان بالا رود همه را بداند، و هر كجا كه باشيد أو با شما است، و بدان چه ميكنيد بينا است، پادشاهى آسمانها و زمين از آن أو است، و كارها همگى بسوى أو باز گردد، شب را بروز در ميبرد، و روز را بشب در آورد، و بدان چه (از اسرار كه) در سينه‌ها است دانا و آگاه است.تسبيح گويد براى خدا هر آنچه در آسمانها و هر چه در زمين است، و أو است نيرومند و فرزانه، او است خداى آفريننده و پديد آرندۀ صورت بخش، نامهاى نيكو از آن أو است، تسبيح گويد براى أو هر چه در آسمانها و زمين است، و أو نيرومند و فرزانه است. تسبيح وى كنند هر آنچه در آسمانها و زمين است، او را است پادشاهى، و ستايش خاصّ‌ أو است، و أو بر همه چيز توانا است. و در شب براى وى سجده كن و شبى دراز تسبيح أو گوى ، و بستايش پروردگارت تسبيح گوى و از وى آمرزش بخواه كه وى بس توبه پذير است، منزهى تو، توئى كه در بامداد و پسين تسبيحت گويند مردانى كه هيچ تجارت و معامله‌اى آنها را از ياد خدا و نماز كردن و زكات دادن سرگرمشان نسازد، و از (دهشت) روزى كه دلها و ديدگان در آن روز دگرگون شود بيم دارند، و منزه است خدائى كه آسمانها تسبيحش كنند از هراس، و فرشتگان از روى بيم، و زمين از ترس و طمع، و همه از روى كمال فروتنى تسبيحش گويند، منزه است أو كه بجلالت تنها است، و بيگانگى معروف، و به نيكى موصوف است، و بپروردگارى جهانيان چيره، و زيبائى و بهجت پيوسته و هميشه از آن أو است، خدايا همه ستايش و حمد خاصّ‌ تو است، از تو خواهم در بارۀ دين و دنيا و آخرتم هر چه خير و خوبى است، و پناه بتو آرم از هر چه شر و بدى است كه براستى تو هر چه خواهى بكنى و هر چه خواهى فرمائى، درود فرست بر محمّد و خاندان نيكو و پاكيزه و برگزيده‌اش و سلامى بسيار.

divider