شناسه حدیث :  ۴۴۹۳۸۳

  |  

نشانی :  الصحیفة العلویّة  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۴۶  

عنوان باب :   [دعاؤه في اليوم العاشر من كلّ شهر]

معصوم :  

دُعَاؤُهُ فِي اَلْيَوْمِ اَلْعَاشِرِ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ: إِلَهِي كَمْ مِنْ شَيْءٍ غِبْتُ عَنْهُ فَشَهِدْتَهُ فَيَسَّرْتَ لِي فِيهِ اَلْمَنَافِعَ وَ دَفَعْتَ فِيهِ اَلسُّوءَ وَ حَفِظْتَ عَنِّي فِيهِ اَلْغَيْبَةَ وَ وَقَيْتَنِي فِيهِ بِلاَ عِلْمٍ مِنِّي وَ لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِكَ فَلَكَ اَلْحَمْدُ عَلَى ذَلِكَ وَ اَلْمَنُّ وَ اَلطَّوْلُ اَللَّهُمَّ وَ كَمْ مِنْ شَيْءٍ غِبْتُ عَنْهُ فَتَوَلَّيْتَهُ وَ سَدَدْتَ لِي فِيهِ اَلْرَّأْيَ وَ أَعْطَيْتَنِي فِيهِ اَلْقَبُولَ وَ أَنْجَحْتَ لِي فِيهِ اَلطَّلِبَةَ وَ قَوَّيْتَ فِيهِ اَلْعَزِيمَةَ وَ قَرَنْتَ فِيهِ اَلْمَعُونَةَ فَلَكَ اَلْحَمْدُ يَا إِلَهِي كَثِيراً وَ لَكَ اَلشُّكْرُ يَا رَبَّ اَلْعَالَمِينَ اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ اَلنَّبِيِّ اَلْأُمِّيِّ اَلرَّضِيِّ اَلْمَرْضِيِّ اَلطَّيِّبِ اَلتَّقِيِّ اَلْمُبَارَكِ اَلنَّقِيِّ اَلطَّاهِرِ اَلزَّكِيِّ اَلْمُطَهَّرِ اَلْوَفِيِّ وَ عَلَى آلِ مُحَمَّدٍ اَلطَّيِّبِينَ اَلْأَخْيَارِ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَ آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عَلَى أَثَرِ مَحَامِدِكَ وَ اَلصَّلاَةِ عَلَى نَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ أَنْ تَغْفِرَ لِي ذُنُوبِي كُلَّهَا قَدِيمَهَا وَ حَدِيثَهَا صَغِيرَهَا وَ كَبِيرَهَا سِرَّهَا وَ عَلاَنِيَتَهَا مَا عَلِمْتُ مِنْهَا وَ مَا لَمْ أَعْلَمْ وَ مَا أَحْصَيْتَهُ عَلَيَّ وَ حَفِظْتَهُ وَ نَسِيتُهُ أَنَا مِنْ نَفْسِي يَا اَللَّهُ يَا اَللَّهُ يَا رَحْمَنُ يَا رَحْمَنُ يَا رَحِيمُ يَا رَحِيمُ سُبْحَانَكَ اَللَّهُمَّ وَ بِحَمْدِكَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ أَنْتَ إِلَهِي مَوْضِعَ كُلِّ شَكْوَى وَ مُنْتَهَى اَلْحَاجَاتِ وَ أَنْتَ أَمَرْتَ خَلْقَكَ بِالدُّعَاءِ وَ تَكَفَّلْتَ لَهُمْ بِالْإِجَابَةِ إِنَّكَ قَرِيبٌ مُجِيبٌ سُبْحَانَكَ اَللَّهُمَّ وَ بِحَمْدِكَ مَا أَعْظَمَ اِسْمَكَ فِي أَهْلِ اَلسَّمَاءِ وَ أَحْمَدَ فِعْلَكَ فِي أَهْلِ اَلْأَرْضِ وَ أَفْشَى خَيْرَكَ فِي اَلْبَرِّ وَ اَلْبَحْرِ سُبْحَانَكَ اَللَّهُمَّ وَ بِحَمْدِكَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ أَنْتَ اَلرَّءُوفُ وَ إِلَيْكَ اَلْمَرْغَبُ تُنْزِلُ اَلْغَيْثَ وَ تُقَدِّرُ اَلْأَقْوَاتَ وَ أَنْتَ قَاسِمُ اَلْمَعَاشِ قَاضِي اَلْآجَالِ رَازِقُ اَلْعِبَادِ مُرْوِي اَلْبِلاَدِ مُخْرِجُ اَلثَّمَرَاتِ عَظِيمُ اَلْبَرَكَاتِ سُبْحَانَكَ اَللَّهُمَّ وَ بِحَمْدِكَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ أَنْتَ اَلْمُغِيثُ وَ إِلَيْكَ اَلْمَرْغَبُ مُنْزِلُ اَلْغَيْثِ يُسَبِّحُ اَلرَّعْدُ بِحَمْدِكَ وَ اَلْمَلاَئِكَةُ مِنْ خِيفَتِكَ وَ اَلْعَرْشُ اَلْأَعْلَى وَ اَلْعَمُودُ اَلْأَسْفَلُ وَ اَلْهَوَاءُ وَ مٰا بَيْنَهُمٰا وَ مٰا تَحْتَ اَلثَّرىٰ وَ اَلشَّمْسُ وَ اَلْقَمَرُ وَ اَلنُّجُومُ وَ اَلضِّيَاءُ وَ اَلظُّلْمَةُ وَ اَلنُّورُ وَ اَلْفَيْءُ وَ اَلظِّلُّ وَ اَلْحَرُورُ سُبْحَانَكَ أَنْتَ تَسِيرُ اَلْجِبَالَ وَ تُهِبُّ اَلرِّيَاحَ سُبْحَانَكَ اَللَّهُمَّ وَ بِحَمْدِكَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ سُبْحَانَكَ أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ اَلْمَرْهُوبِ حَامِلِ عَرْشِكَ وَ مَنْ فِي سَمَاوَاتِكَ وَ أَرْضِكَ وَ مَنْ فِي اَلْبُحُورِ وَ اَلْهَوَاءِ وَ مَنْ فِي اَلظُّلْمَةِ وَ مَنْ فِي لُجَجِ اَلْبُحُورِ وَ مَنْ تَحْتَ اَلثَّرَى وَ مَنْ مَا بَيْنَ اَلْخَافِقَيْنِ سُبْحَانَكَ مَا أَعْظَمَكَ سُبْحَانَكَ اَللَّهُمَّ وَ بِحَمْدِكَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ سُبْحَانَكَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ أَسْأَلُكَ إِجَابَةَ اَلدُّعَاءِ وَ اَلشُّكْرَ فِي اَلشِّدَّةِ وَ اَلرَّخَاءِ سُبْحَانَكَ اَللَّهُمَّ وَ بِحَمْدِكَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ نَظَرْتَ إِلَى اَلسَّمَاوَاتِ اَلْعُلَى فَأُوْثِقَتْ أَطْبَاقُهَا سُبْحَانَكَ وَ نَظَرْتَ إِلَى عِمَادِ اَلْأَرَضِينَ اَلسُّفْلَى فَزُلْزِلَتْ أَقْطَارُهَا سُبْحَانَكَ وَ نَظَرْتَ إِلَى مَا فِي اَلْبُحُورِ وَ لُجَجِهَا فَتَمَحَّصَ مَا فِيهَا سُبْحَانَكَ فَرَقاً مِنْكَ وَ هَيْبَةً لَكَ سُبْحَانَكَ وَ نَظَرْتَ إِلَى مَا أَحَاطَ بِالْخَافِقَيْنِ وَ مَا بَيْنَ ذَلِكَ مِنَ اَلْهَوَاءِ فَخَضَعَ لَكَ خَاشِعاً وَ لِجَلاَلِ وَجْهِكَ اَلْكَرِيمِ أَكْرَمِ اَلْوُجُوهِ خَاضِعاً سُبْحَانَكَ مَنْ ذَا اَلَّذِي أَعَانَكَ حِينَ سَمَكْتَ اَلسَّمَاوَاتِ وَ اِسْتَوَيْتَ عَلَى عَرْشِ عَظَمَتِكَ سُبْحَانَكَ مَنْ ذَا اَلَّذِي حَضَرَكَ حِينَ بَسَطْتَ اَلْأَرْضَ فَمَدَدْتَهَا ثُمَّ دَحَوْتَهَا فَجَعَلْتَهَا فِرَاشاً فَمَنْ ذَا اَلَّذِي يَقْدِرُ عَلَى قُدْرَتِكَ سُبْحَانَكَ مَنْ ذَا اَلَّذِي رَآكَ حِينَ نَصَبْتَ اَلْجِبَالَ فَأَثْبَتَّ أَسَاسَهَا بِأَهْلِهَا رَحْمَةً مِنْكَ لِخَلْقِكَ سُبْحَانَكَ مَنْ ذَا اَلَّذِي أَعَانَكَ حِينَ فَجَّرْتَ اَلْبُحُورَ وَ أَحَطْتَ بِهَا اَلْأَرْضَ سُبْحَانَكَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ وَ بِحَمْدِكَ مَنْ ذَا اَلَّذِى يُضَادُّكَ وَ يُغَالِبُكَ أَوْ يَمْتَنِعُ مِنْكَ أَوْ يَنْجُو مِنْ قَدَرِكَ سُبْحَانَكَ اَللَّهُمَّ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ فَالْعُيُونُ تَبْكِي لِغَفْلَةِ اَلْقُلُوبِ إِذَا ذُكِرْتَ مِنْ مَخَافَتِكَ سُبْحَانَكَ مَا أَفْضَلَ حِلْمَكَ وَ أَمْضَى حُكْمَكَ وَ أَحْسَنَ خَلْقَكَ سُبْحَانَكَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ وَ بِحَمْدِكَ مَنْ يَبْلُغُ مَدْحَكَ أَوْ يَسْتَطِيعُ أَنْ يَصِفَ كُنْهَكَ أَوْ يَنَالَ مُلْكَكَ سُبْحَانَكَ حَارَتِ اَلْأَبْصَارُ دُونَكَ وَ اِمْتَلَأَتِ اَلْقُلُوبُ فَرَقاً مِنْكَ وَ وَجَلاً مِنْ مَخَافَتِكَ سُبْحَانَكَ اَللَّهُمَّ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ وَ بِحَمْدِكَ مَا أَحْلَمَكَ وَ أَعْدَلَكَ وَ أَرْأَفَكَ وَ أَرْحَمَكَ وَ أَسْمَعَكَ وَ أَبْصَرَكَ سُبْحَانَكَ أَنْتَ اَلْحَيُّ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ عَمَّا يَقُولُ اَلظَّالِمُونَ عُلُوّاً كَبِيراً سُبْحَانَكَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ لاَ تَحْرِمْنِي رَحْمَتَكَ وَ لاَ تُعَذِّبْنِي وَ أَنَا أَسْتَغْفِرُكَ آمِينَ آمِينَ رَبَّ اَلْعَالَمِينَ.
زبان ترجمه:

الصحیفة العلویة / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۴۵۳

دعاى آن حضرت عليه السّلام در روز دهم معبودا چه بسيار چيزهائى كه من از آن دور و غايب بودم ولى تو در آن حاضر بودى و سودهاى مرا در آن ميسر ساختى، و ناگوارى را از من در آن دفع كردى، و در غياب من مرا مورد توجه قرار دادى و بى‌آنكه من اطلاع داشته باشم مرا محافظت كردى و نيرو و قدرتى نيست جز بتو، پس تو را ستايش و منت و عطا در اين باره. معبودا و چه بسيار چيزهائى كه من از آن دور (و بيخبر) بودم، و تو آن را بعهده گرفتى و (بهمين منظور) رأى مرا در (مورد درخواست آن) محكم ساختى و (حال) پذيرش آن را بمن دادى، و مرا بدر خواست آن موفق ساختى، و تصميم را (در بارۀ آن) قوى كردى، و آن را بكمك خود مقرون ساختى، پس تو را ستايش اي خداى من بسيار، و تو را سپاس اى پروردگار جهانيان. خدايا درود فرست بر محمّد پيامبر مكى، آن خوشنود، پسنديده، پاكيزه پرهيزكار، مبارك، پاك، طاهر، پاكزاد، پاك سرشت، با وفا، و بر خاندان محمّد آن پاكيزگان برگزيده، چنانچه درود فرستادى بر إبراهيم و خاندان إبراهيم، براستى كه تو ستوده و بزرگوارى. خدايا از تو خواهم بدنبال ستودنيهايت. - پس از درود بر پيامبرت محمّد و خاندانش - كه بيامرزى گناهانم را يكسر، كهنه و تازه‌اش را، كوچك و بزرگش را، نهان و آشكارش را، چه آنها كه ميدانم و چه آنهائى را كه تو يادداشت كرده و حفظ‍‌ نموده‌اى ولى من خودم آنها را فراموش كرده‌ام،اى خدا، اى خدا، اى بخشاينده، اى بخشاينده، اى مهربان، اى مهربان تنزيهت كنم خدايا و بستايشت مشغولم، معبودى جز تو نيست، از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم، توئى اي خداى من جايگاه هر شكايت، و منتهاى هر حاجت، و تو خلق خود را دستور دعا دادى و اجابت دعايشان را بعهده گرفتى، براستى كه تو نزديك و اجابت‌كنندۀ دعا هستى، منزهى تو خدايا و ستايشت كنم، براستى كه چه بزرگ است نام تو در ميان آسمانيان، و چه اندازه ستوده است رفتار تو در زمينيان، و فاش گشت خير و نيكى تو در صحرا و دريا، تنزيهت گويم خدايا و ستايشت كنم معبودى جز تو نيست، از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم، توئى مهرورز و روى هر شوق و رغبتى بآستان تو است، باران فرو فرستى و روزيها را اندازه كنى، و توئى قسمت‌كنندۀ روزى، و مقدركنندۀ عمرها، روزى دهندۀ بندگان، سيراب‌كنندۀ سرزمينها برون آرندۀ ميوه‌ها، دارندۀ بركتهاى بس بزرگ، منزهى تو خدايا و ستايشت كنم معبودى جز تو نيست از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم، توئى فريادرس، و بآستان تو است روى هر شوق و رغبت، و توئى فرو فرستندۀ باران، بستايش تو تسبيح گويد رعد و نيز فرشتگان از بيم تو، و هم عرش اعلى، و ستون أسفل، و هوا، و آنچه ميان آن دو است، و آنچه در زير خاك است، و خورشيد و ماه و ستارگان، و روشنى و تاريكى و نور، و سايه و آفتاب، منزهى تو كه كوهها را سير دهى، و بادها، را جريان دهى، منزهى تو خدايا و ستايشت كنم، معبودى جز تو نيست از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت روى توبه آرم، منزهى تو، از تو خواهم بدان نامت كه از آن ترسند، و عرش تو را برداشته است، و هر كه در آسمانها و زمين تو است، و هر كه در درياها و در هوا و هر كه در تاريكى و هر كه در ميانه‌هاى درياها، و هر كه در زير زمين، و هر كه در ميان شرق و غرب عالم است،منزهى تو كه چه اندازه بزرگى، منزهى تو خدايا و ستايشت كنم معبودى جز تو نيست، از تو آمرزش خواهم و بدرگاهت توبه كنم، منزهى تو معبودى جز تو نيست، از تو خواهم اجابت دعا و سپاسگزاريت را در سختى و آسانى، منزهى تو خدايا و ستايشت كنم، معبودى جز تو نيست، تو بآسمانها نگريستى و طبقات آن را محكم ساختى، و به تكيه‌گاه زمينهاى پست توجه فرمودى و اطراف آن را بسختى كشيدى، منزهى تو، و بدان چه در درياها و ميانه‌هاى آنها بود نگريستى پس هر چه در آنها بود از روى هيبت و بيم از تو آشكار و هويدا شد، منزهى تو، و بدان چه خاور و باختر جهان بدان احاطه دارد و هم هوائى كه در ميان آن بود توجه فرمودى آنها از روى خشوع در برابرت و از روى فروتنى در پيشگاه ذات بزرگوارت كه بزرگترين ذوات است همگى خاضع و فروتن گشتند، منزهى تو، كه بود آن كس كه كمكت داد در آنگاه كه آسمانها را برافراشتى و بر عرش عظمت استيلا يافتى‌؟ منزهى تو، كه بود آن كس كه در پيشگاه تو حاضر بود در آن وقت كه زمين را گسترانيدى و آنگاه آن را كشيدى و سپس پهن كردى و بسترش ساختى‌؟ پس كيست آنكه بر قدرت تو نيرو دارد؟ منزهى تو، كيست آنكه تو را ديدار كرد در آن وقتى كه كوهها را بر پا داشتى و پايه‌هاى آن را از روى مهرى كه نسبت بخلق خود داشتى براى أهل آن محكم كردى‌؟ منزهى تو، كه بود آن كس كه تو را كمك داد در آنگاه كه درياها را شكافتى و زمين را محيط‍‌ بدانها كردى‌؟ منزهى تو معبودى جز تو نيست و بستايشت مشغولم، كيست آن كس كه با تو ضديت كند و بر تو غالب آيد يا از (قدرت) تو سرپيچى كند يا از حكم و فرمان تو نجات يابد؟ منزهى تو خدايا معبودى جز تو نيست، آنگاه كه تو بياد آئى از ترست ديدگان براى بيخبرى دلها بگريند، منزهى تو كه براستى چه اندازه بزرگ است بردباريت،و نافذ است حكمت، و نيكو است آفرينشت! منزهى تو، معبودى جز تو نيست و تو را مى‌ستايم، كيست كه بمدح تو برسد يا بتواند كنه تو را وصف كند يا بپادشاهى تو برسد، منزهى تو، ديدگان در برابر تو حيران گشته و دلها از ترس تو و از هراس بيم تو پر گشته، منزهى تو خدايا، معبودى جز تو نيست و تو را ستايش كنم كه چه اندازه بردبارى، و چقدر دادگرى و رأفت و مهربانى دارى و چه اندازه شنوا و بينائى! منزهى تو، توئى زنده‌اى كه معبودى جز تو نيست، بزرگى تو و برترى از آنچه ستمگران گويند برترى بسيارى، منزهى تو، معبودى جز تو نيست، مرا از رحمت خويش محروم مفرما و عذابم مكن و من از تو آمرزش خواهم، آمين، آمين، آمين، اى پروردگار جهانيان.

divider