شناسه حدیث :  ۴۴۹۳۷۲

  |  

نشانی :  الصحیفة العلویّة  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۸۸  

عنوان باب :   [دعاؤه تحت اديم السّماء يخرج كلّ ليلة ثلاث مرّات و يقول]

معصوم :  

دُعَاؤُهُ تَحْتَ أَدِيمِ اَلسَّمَاءِ يَخْرُجُ كُلَّ لَيْلَةٍ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ وَ يَقُولُ: اَللَّهُمَّ إِنِّي قَدِ اِكْتَفَيْتُ بِعِلْمِكَ عَنِ اَلْمَقَالِ وَ بِكَرَمِكَ عَنِ اَلسُّؤَالِ أَنْتَ ثِقَتِي وَ رَجَائِي وَ عَلَيْكَ مُعَوَّلِي اِفْعَلْ بِي مَا تَشَاءُ اَللَّهُمَّ أَتَيْتُكَ زَائِراً مُتَعَرِّضاً لِمَعْرُوفِكَ فَآتِنِي مِنْ مَعْرُوفِكَ مَعْرُوفاً تُغْنِينِي بِهَا عَنْ مَعْرُوفِ مَنْ سِوَاكَ يَا مَعْرُوفاً بِالْمَعْرُوفِ اَللَّهُمَّ عَافِنِي أَبَداً مَا أَبْقَيْتَنِي وَ اِغْفِرْ لِي إِذَا تَوَفَّيْتَنِي بِمَنِّكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.
زبان ترجمه:

الصحیفة العلویة / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۳۸۹

دعاى آن حضرت عليه السّلام در شبها كه هر شب سه بار از اطاق بيرون مى‌آمد و زير آسمان ايستاده ميگفت خدايا براستى من از همان علم تو (كه به وضع و حال من دارى) از گفتن اكتفا كردم، و بكرم و بزرگواريت از سؤال و درخواست خوددارى نمودم، توئى تكيه‌گاه و مايۀ اميد من، و بر تو است اعتماد من، هر آنچه خواست تو است در بارۀ من انجام ده، خدايا من براى زيارت بدرگاهت آمده و خود را در معرض نيكى تو درآورده پس از نيكى خود آن را بمن ده كه بدان وسيله مرا از نيكى جز خودت بى‌نياز گردانى اي كه به نيكى معروف هستى، خدايا هميشه بمن عافيت (و تندرستى) بخش تا مرا زنده دارى، و بيامرزم آنگاه كه مرا بميرانى بنعمت بخشيت اي مهربانترين مهربانان.

divider