شناسه حدیث :  ۴۴۹۳۶۸

  |  

نشانی :  الصحیفة العلویّة  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۸۳  

عنوان باب :   [دعاؤه ممّا علّمه الحسين و هو دعاء جامع]

معصوم :  

دُعَاؤُهُ مِمَّا عَلَّمَهُ اَلْحُسَيْنَ وَ هُوَ دُعَاءٌ جَامِعٌ: اَللَّهُمَّ إِنِّي أَحْمَدُكَ عَلَى كُلِّ نِعْمَةٍ وَ أَشْكُرُكَ عَلَى كُلِّ حَسَنَةٍ وَ أَسْتَغْفِرُكَ مِنْ كُلِّ ذَنْبٍ وَ أَسْئَلُكَ مِنْ كُلِّ خَيْرٍ وَ أَسْتَعِيذُ بِكَ مِنْ كُلِّ بَلاَءٍ وَ لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ اَلْعَلِي اَلْعَظِيمِ.
زبان ترجمه:

الصحیفة العلویة / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۳۸۳

دعائى كه تعليم فرزندش حسين عليه السّلام فرمود، و اين دعاى جامعى است خدايا من تو را براى هر نعمتى ستايش كنم، و بر هر نيكى سپاس‌گزارى كنم، و از هر گناه آمرزش خواهم، و از هر خيرى از تو درخواست كنم، و از هر بلائى بتو پناه جويم، و جنبش و نيروئى نيست جز بخداى والاى بزرگ.

divider