شناسه حدیث :  ۴۴۹۳۶۷

  |  

نشانی :  الصحیفة العلویّة  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۸۲  

عنوان باب :   [دعاؤه ممّا علّمه الحسن (عليه السلام)]

معصوم :  

دُعَاؤُهُ مِمَّا عَلَّمَهُ اَلْحَسَنَ (عَلَيْهِ السَّلاَمُ): يَا عُدَّتِي عِنْدَ كُرْبَتِي يَا غِيَاثِي عِنْدَ شِدَّتِي يَا وَلِيِّي فِي نِعْمَتِي يَا مُنْجِحِي فِي حَاجَتِي يَا مَفْزَعِي فِي وَرْطَتِي يَا مُنْقِذِي مِنْ هَلَكَتِي يَا كَالِئِى فِي وَحْدَتِي اِغْفِرْ لِي خَطِيئَتِي وَ يَسِّرْ لِي أَمْرِي وَ اِجْمَعْ لِي شَمْلِي وَ أَنْجِحْ لِي طَلِبَتِي وَ أَصْلِحْ لِي شَأْنِي وَ اِكْفِنِي مَا أَهَمَّنِي وَ اِجْعَلْ لِي مِنْ أَمْرِي فَرَجاً وَ مَخْرَجاً وَ لاَ تُفَرِّقْ بَيْنِي وَ بَيْنَ اَلْعَافِيَةِ اَبَداً مَا أَبْقَيْتَنِي وَ فِي اَلْآخِرَةِ إِذَا تَوَفَّيْتَنِي بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.
زبان ترجمه:

الصحیفة العلویة / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۳۸۲

دعائى كه آن حضرت بفرزندش حسن عليه السّلام تعليم فرمود اى ذخيرۀ من در وقت گرفتگيم، اى داد رسم در وقت سختيم، اى ولى نعمتم، اى كاميابيم در حاجتم، اى پناهگاهم در وقت سقوطم، اى نجات بخشم از نابوديم، اى نگهبانم در تنهائيم، بيامرز گناهم را و آسان گردان كارم را، و فراهم ساز پراكندگيم، و برسانم بخواسته‌ام، و اصلاح كن كارم را، و كفايت فرما مهم مرا، و در كارم گشايش و فرجى مقرر فرما، و ميان من و رستگارى هرگز جدائى مينداز تا در دنيا زنده‌ام دارى، و هم در آن سراى هنگامى كه مرا بميرانى، بمهرت اي مهربانترين مهربانان.

divider