شناسه حدیث :  ۴۴۹۳۶۶

  |  

نشانی :  الصحیفة العلویّة  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۸۱  

عنوان باب :   [دعاؤه للجلوس بعد النّوم]

معصوم :  

دُعَاؤُهُ لِلْجُلُوسِ بَعْدَ اَلنَّوْمِ: حَسْبِيَ اَلرَّبُّ مِنَ اَلْعِبَادِ حَسْبِيَ اَلَّذِي هُوَ حَسْبِي حَسْبِي مُذْ كُنْتُ حَسْبِي حَسْبِيَ اَللَّهُ وَ نِعْمَ اَلْوَكِيلُ.
زبان ترجمه:

الصحیفة العلویة / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۳۸۲

دعاى پس از برخاستن از خواب بس است مرا خدا از بندگان، بس است مرا همان كسى كه أو مرا بس است، بس است مرا آنكه تا بوده‌ام مرا بس بوده، بس است مرا خدا و نيكو تكيه‌گاهى است.

divider