شناسه حدیث :  ۴۴۹۳۶۱

  |  

نشانی :  الصحیفة العلویّة  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۷۸  

عنوان باب :   [و من دعائه عليه السّلام في سجدتى الشّكر]

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام)

وَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فِي سَجْدَتَيِ اَلشُّكْرِ: يَا رَبِّ وَعَظْتَنِي فَلَمْ أَتَّعِظْ وَ زَجَرْتَنِي عَنْ مَحَارِمِكَ فَلَمْ أَنْزَجِرْ وَ غَمَرَتْنِي أَيَادِيكَ فَمَا شَكَرْتُ عَفْوَكَ عَفْوَكَ يَا كَرِيمُ أَسْئَلُكَ اَلرَّاحَةَ عِنْدَ اَلْمَوْتِ وَ أَسْئَلُكَ اَلْعَفْوَ عِنْدَ اَلْحِسَابِ.
زبان ترجمه:

الصحیفة العلویة / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۳۷۸

دعاى آن حضرت عليه السّلام در سجدۀ شكر پروردگارا تو مرا موعظه كردى (و پند دادى) ولى من پند پذير نشدم، و از كارهائى كه حرام كرده بودى باز داشتى ولى من باز نايستادم. و نعمتهاى تو مرا فراگرفت ولى من سپاسگزارى نكردم، گذشتت، گذشتت را اي (خداى) كريم (خواهانم) از تو خواهم آسايش در هنگام مرگ، و از تو خواهم گذشت در وقت حساب.

divider