شناسه حدیث :  ۴۴۹۳۶۰

  |  

نشانی :  الصحیفة العلویّة  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۷۷  

عنوان باب :   [دعاؤه عليه السّلام بعد الفراغ من الزّوال]

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام)

دُعَاؤُهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ بَعْدَ اَلْفَرَاغِ مِنَ اَلزَّوَالِ: اَللَّهُمَّ إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِجُودِكَ وَ كَرَمِكَ وَ أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِمُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَ رَسُولِكَ وَ أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِمَلاَئِكَتِكَ اَلْمُقَرَّبِينَ وَ أَنْبِيَائِكَ اَلْمُرْسَلِينَ وَ بِكَ اَللَّهُمَّ لَكَ اَلْغِنَى عَنِّي وَ بِي اَلْفَاقَةُ إِلَيْكَ أَنْتَ اَلْغَنِيُّ وَ أَنَا اَلْفَقِيرُ إِلَيْكَ أَقِلْنِي عَثْرَتِي وَ اُسْتُرْ عَلَيَّ ذُنُوبِي وَ اِقْضِ اَلْيَوْمَ حَاجَتِي وَ لاَ تُعَذِّبْنِي بِقَبِيحِ مَا تَعْلَمُ مِنِّي بَلْ عَفْوُكَ يَسَعُنِي وُ جُودُكَ ثُمَّ يَخِرُّ سَاجِداً وَ يَقُولُ يَا أَهْلَ اَلتَّقْوَى وَ يَا أَهْلَ اَلْمَغْفِرَةِ يَا بَرُّ يَا رَحِيمُ أَنْتَ أَبَرُّ بِي مِنْ أَبِي وَ أُمِّي وَ مِنْ جَمِيعِ اَلْخَلاَئِقِ اِقْلِبْنِي بِقَضَاءِ حَاجَتِي مُجَاباً دُعَائِي مَرْحُوماً صَوْتِي قَدْ كَشَفْتَ أَنْوَاعَ اَلْبَلاَءِ عَنِّي.
زبان ترجمه:

الصحیفة العلویة / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۳۷۷

دعاى آن حضرت پس از فراغت از نماز ظهر خدايا من بتو تقرب جويم بوسيلۀ جود و بزرگواريت، و بتو تقرب جويم بوسيلۀ محمّد و بنده و رسول تو، و بتو تقرب جويم بوسيلۀ فرشتگان مقرب درگاهت، و پيمبران مرسل تو، و بخودت اي خدا، تو را از من بى‌نيازى است ولى مرا نياز بتو است، تو از من بى‌نيازى ولى نيازمند توأم، لغزشم را ناديده گير، و گناهانم را بر من بپوشان، و همين امروز حاجتم را برآر، و مرا بكردار زشتى كه از من اطلاع دارى عذاب و شكنجه مفرما، بلكه گذشت وجود تو فرايم گيرد. سپس بسجده افتد و بگويد: اى شايستۀ تقوى و اي شايستۀ آمرزش، اى نكوكار، اى مهربان، تو نسبت بمن نكوكارترى از پدر و مادرم و از همۀ مردمان، مرا بازگردان (از درگاهت) با حاجت روا شده و دعاى مستجاب، و در حالى كه صدايم (و ناله‌ام) مورد مهر و رحمت قرار گرفته باشد، و تو أنواع بلا را از من دور كرده باشى.

divider