شناسه حدیث :  ۴۴۹۳۵۰

  |  

نشانی :  الصحیفة العلویّة  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۵۷  

عنوان باب :   [دعاؤه عند دخوله المسجد قبل أن يستفتح الصّلاة]

معصوم :  

دُعَاؤُهُ عِنْدَ دُخُولِهِ اَلْمَسْجِدَ قَبْلَ أَنْ يَسْتَفْتِحَ اَلصَّلاَةَ: يَا مَنْ يَسْئَلُهُ مَنْ فِي اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ اَللَّهُمَّ فَاجْعَلْ مِنْ شَأْنِكَ شَأْنَ حَاجَتِي وَ اِقْضِ لِي فِي شَأْنِكَ حَاجَتِي وَ حَاجَتِي إِلَيْكَ اَللَّهُمَّ اَلْعِتْقُ مِنَ اَلنَّارِ وَ أَنْ تُقْبِلَ عَلَيَّ بِوَجْهِكَ اَلْكَرِيمِ ثُمَّ يَجْعَلُ رَاحَتَيْهِ مِمَّا يَلِي اَلسَّمَاءَ وَ يَقُولُ اَللَّهُ أَكْبَرُ اَللَّهُ أَكْبَرُ اَللَّهُ أَكْبَرُ مُقَدَّساً مُعَظَّماً مُوَقَّراً اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ اَلَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي اَلْمُلْكِ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ اَلذُّلِّ وَ كَبِّرْهُ تَكْبِيراً اَللَّهُ أَكْبَرُ أَهْلَ اَلتَّكْبِيرِ وَ اَلْحَمْدِ وَ اَلثَّنَاءِ وَ اَلتَّقْدِيسِ وَ اَلْمَجْدِ وَ لاَ اُلْهُ اِلاّ اَللَّهُ وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ `وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ اَللَّهُ أَكْبَرُ لاَ شَرِيكَ لَهُ فِي تَكْبِيرِي بَلْ مُخْلِصاً أَقُولُ وَ بِاللَّهِ اَلْعَلِيِّ اَلْعَظِيمِ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ اَلشَّيْطَانِ اَلرَّجِيمِ ثُمَّ أَمْكِنْ قَدَمَيْكَ مِنَ اَلْأَرْضِ وَ أَلْصِقْ إِحْدَيهُمَا بِالْأُخْرَى وَ إِيَّاكَ وَ اَلاِلْتِفَاتَ وَ حَدِيثَ اَلنَّفْسِ اِقْرَأْ فِي اَلرَّكْعَةِ اَلْأُولَى اَلْحَمْدَ وَ قُلْ هُوَ اَللّٰهُ أَحَدٌ وَ أَلَمَ تَنْزِيلٌ اَلْكِتَابِ وَ حَمَ اَلسَّجْدَةِ وَ إِنْ شِئْتَ غَيْرَ ذَلِكَ مِنَ سُوَرِ اَلْقِرَانِ فَاقْرَأْ مَا تَيَسَّرَ مِنْهُ وَ فِي اَلرَّكْعَةِ اَلثَّانِيَةِ سُورَةَ يَسَ وَ فِي اَلرَّكْعَةِ اَلثَّالِثَةِ حَمَ اَلدُّخَانِ وَ فِي اَلرَّكْعَةِ اَلرَّابِعَةِ سُورَةَ اَلْمُلْكِ وَ إِنْ شِئْتَ غَيْرَ ذَلِكَ مِنَ اَلْقُرَآنِ فَاقْرَأْ مَا تَيَسَّرَ مِنْهُ فَإِذَا قَضَيْتَ اَلْقِرَاءَةَ فِي اَلرَّكْعَةِ اَلْأُولَى فَقُلْ قَبْلَ أَنْ تَرْكَعَ وَ أَنْتَ قَائِمٌ خَمْسَ عَشَرَ مَرَّةً لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ وَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ وَ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ وَ تَبَارَكَ اَللَّهُ وَ تَعَالَى مَا شَاءَ اَللَّهُ لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ وَ لاَ مَلْجَأَ وَ لاَ مَنْجَا مِنَ اَللَّهِ إِلاَّ إِلَيْهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ وَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ وَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ عَدَدَ اَلشَّفْعِ وَ اَلْوَتْرِ وَ اَلرَّمْلِ وَ اَلْقَطْرِ وَ عَدَدَ كَلِمَاتِ رَبِّي اَلتَّامَّاتِ اَلطَّيِّبَاتِ اَلْمُبَارَكَاتِ ثُمَّ اِرْفَعْ يَدَيْكَ حِذَاءَ مَنْكِبَيْكَ ثُمَّ كَبِّرْ وَ اِرْكَعْ وَ قُلْهُ وَ أَنْتَ رَاكِعٌ عَشْراً ثُمَّ اِرْفَعْ رَأْسَكَ مِنَ اَلرُّكُوعِ وَ قُلْهُ وَ أَنْتَ قَائِمٌ عَشْراً ثُمَّ كَبِّرْ وَ اُسْجُدْ وَ قُلْ هَذَا اَلْكَلاَمَ وَ أَنْتَ سَاجِدٌ عَشْراً ثُمَّ اِرْفَعْ رَأْسَكَ مِنْ سُجُودِكَ وَ قُلْهُ وَ أَنْتَ جَالِسٌ عَشْراً ثُمَّ اُسْجُدْ ثَانِيَةً وَ قُلْ فِي سُجُودِكَ عَشْراً ثُمَّ اِنْهَضْ إِلَى اَلثَّانِيَةِ وَ قُلْهُ قَبْلَ أَنْ تَقْرَأَ عَشْراً ثُمَّ تَفْعَلُ كَمَا فَعَلْتَ فِي اَلْأَوَّلَةِ تَقُولُ اَللَّهُ أَكْبَرُ اَللَّهُ أَكْبَرُ اَللَّهُ أَكْبَرُ مِثْلَ اَلْكَلاَمِ اَلْأَوَّلِ وَ لْيَكُنْ تَشَهُّدُكَ فِي اَلرَّكْعَتَيْنِ اَلْأُولَيَيْنِ وَ اَلْأُخْرَيَيْنِ وَ تَقُولُ بِسْمِ اَللَّهِ اَللَّهُمَّ إِنِّي أَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِصَلَوتِي مُخْلِصاً لَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ سُبْحَانَكَ وَ بِحَمْدِكَ كَذَبَ اَلْعَادِلُونَ بِكَ اَلتَّحِيَّاتُ وَ اَلصَّلَوَاتُ لِلَّهِ اَللَّهُمَّ اِجْعَلْهَا صَلَوةً طَاهِرَةً مِنَ اَلرِّيَاءِ وَ اِجْعَلْهَا زَاكِيَةً لِى عِنْدَكَ وَ تَقَبَّلْهَا مِنِّي يَا وَلِيَّ اَلْمُؤْمِنِينَ اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَلَى جَمِيعِ أَنْبِيَاءِكَ وَ اُخْصُصْ مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّدٍ بِأَفْضَلِهَا وَ سَلِّمْ عَلَى مَلاَئِكَتِكَ اَلْمُقَرَّبِينَ وَ اُخْصُصْ جَبْرَائِيلَ وَ مِيكَائِيلَ وَ إِسْرَافِيلَ مِنْ سَلاَمَتِكَ بِأَنْمَاهَا ثُمَّ سَلِّمْ عَلَى عِبَادِكَ اَلصَّالِحِينَ وَ اُخْصُصْ أَوْلِيَاءَكَ اَلْمُخْلَصِينَ مِنْ سَلاَمِكَ بِأَدْوَمِهِ وَ بَارِكْ عَلَيْهِمْ وَ عَلَيَّ وَ عَلَى وَالِدَيَّ مَعَهُمْ وَ عَلَى اَلْمُؤْمِنِينَ ثُمَّ سَلِّمْ وَ قُلْ بَعْدَ اَلتَّسْلِيمِ اَللَّهُمَّ إِنِّي اُشْهِدُكَ وَ كَفَى بِكَ شَهِيداً إِنِّي أَشْهَدُ أَنَّكَ أَنْتَ رَبِّي وَ أَنَّ رَسُولَكَ مُحَمَّداً صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ نَبِيِّي وَ أَنَّ الدِّينَ اَلَّذِي شَرَعْتَ لَهُ دِينِى وَ أَنَّ اَلْكِتَابَ اَلَّذِي أَنْزَلَ إِلَيْهِ إِمَامِي وَ أَشْهَدُ أَنَّ قَوْلَكَ حَقٌّ وَ أَنَّ قَضَاءَكَ حَقٌّ وَ أَنَّ عَطَاءَكَ حَقٌّ عَدْلٌ وَ أَنَّ جَنَّتَكَ حَقٌّ وَ أَنَّ نَارَكَ حَقٌّ وَ أَنَّكَ تُمِيتُ اَلْأَحْيَاءَ وَ تُحْيِي اَلْمَوْتَى وَ أَنَّكَ تَبْعَثُ مَنْ فِي اَلْقُبُورِ وَ أَنَّكَ جَامِعُ اَلنَّاسِ لِيَوْمِ لاَ رَيْبَ فِيهِ لاَ تُغَادِرُ مِنْهُمْ أَحَداً وَ إِنَّكَ لاٰ تُخْلِفُ اَلْمِيعٰادَ اَللَّهُمَّ إِنِّي أُشْهِدُكَ وَ كَفَى بِكَ شَهِيداً فَاشْهَدْ لِي يَا رَبِّ بِأَنَّكَ أَنْتَ اَلْمُنْعِمُ عَلَيَّ لاَ غَيْرُكَ وَ أَنْتَ مَوْلاَيَ اَلَّذِي بِأَنْعُمِكَ تَتِمُّ اَلصَّالِحَاتُ اَللَّهُمَّ اِغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً عَزْماً لاَ تُغَادِرُ لِي ذَنْباً وَ لاَ أَرْتَكِبُ بِعَوْنِكَ لِي بَعْدَهَا مُحَرَّماً وَ عَافِنِي مُعَافَاةً لاَ بَلْوَى بَعْدَهَا اَبَداً اَللَّهُمَّ اِهْدِنِي هُدًى لاَ أَضِلُّ بَعْدَهُ اَبَداً وَ اِنْفَعْنِي مِمَّا عَلَّمْتَنِي وَ اِجْعَلْهُ حُجَّةً لِي وَ لاَ تَجْعَلْهُ عَلَيَّ وَ اُرْزُقْنِي رِزْقاً حَلاَلاً مُبْلِغاً وَ رَضِّنِي بِهِ وَ تُبْ عَلَيَّ يَا اَللَّهُ يَا اَللَّهُ يَا اَللَّهُ يَا رَحْمَنُ يَا رَحِيمُ اِهْدِنِي وَ اِرْحَمْنِي مِنَ اَلنَّارِ وَ اِهْدِنِي لِمَا اُخْتُلِفَ فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِكَ إِنَّكَ تَهْدِي مَنْ تَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ وَ اِعْصِمْنِي مِنَ اَلشَّيْطَانِ اَلرَّجِيمِ وَ أَبْلِغْ مُحَمَّداً صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ عَنِّي تَحِيَّةً مُبَارَكَةً وَ سَلاَماً آمِينَ رَبِّ اَلْعَالَمِينَ .
زبان ترجمه:

الصحیفة العلویة / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۳۶۴

دعاى آن حضرت عليه السّلام هنگام رفتن بمسجد كه چون داخل مسجد ميشد پيش از شروع بنماز آن را ميخواند اى كه از أو درخواست (حاجت كند) هر كه در آسمانها و زمين است، و هر روزى أو بكاريست. خدايا پس كار حاجت مرا در زمرۀ كار خودت قرار ده، و در كار خود حاجت مرا روا فرما، و حاجت من بدرگاه تو خدايا آزادى از آتش دوزخ است و ديگر اينكه بروى گراميت بمن روى آرى. سپس (شخص حاجتخواه) دو كف دست خود را رو بآسمان بگيرد و بخواند دعائى را كه ترجمه‌اش اين است خدا بزرگتر است، خدا بزرگتر است، خدا بزرگتر است، منزه و بزرگ، و با وقار و عظمت، ستايش خدائى را كه فرزندى نگرفته، و كسى در سلطنت شريك أو نيست، و خوارى ندارد تا نيازمند ياور باشد، و بنحو كامل أو را بزرگ شمار. خدا بزرگتر است، (خداى) شايستۀ بزرگى و ستايش و ثناء و تنزيه و شكوه، و معبودى نيست جز خدا، و خدا بزرگتر است، كه نزاده و نه زائيده شده و نيست برايش همتائى هيچ كس خدا بزرگتر است، شريكى براى أو در اين بزرگ شمارى نيست بلكه از روى إخلاص ميگويم، و بخداى والاى بزرگ پناه برم بخدا از شيطان رانده. آنگاه هر دو پاى خود را بر زمين محكم كن و بيكديگر بچسبان و مواظب باش كه توجه داشته باشى و بخود مشغول نگردى، و شروع بنماز كن، در ركعت اول حمد و قل هو اللّٰه، و الم تنزيل و حم سجده، و اگر خواستى سوره‌هاى ديگر بخوانى عيبى ندارد هر چه توانستى بخوان، و در ركعت دوم پس از حمد سورۀ يسن، و در سوم حم دخان، و در چهارم سورۀ تبارك، و سوره‌هاى ديگر نيز جز اينها خواستى بخوان، و چون در ركعت اول از سوره فارغ شدى همچنان كه ايستاده‌اى پيش از ركوع پانزده بار بگو (دعائى را كه ترجمه‌اش اين است) معبودى نيست جز خدا و خدا بزرگتر است، و منزه است خدا و بستايشش مشغولم، و بزرگ است خدا و برتر، آنچه خدا خواهد، جنبش و نيروئى نيست جز بخدا، پناهگاه و رهائى بخشى نيست از خدا جز بسوى خودش، منزه است خدا، و خدا بزرگتر است، و معبودى نيست جز خدا، و خدا بزرگتر است. و معبودى نيست جز خدا بشمارۀ جفت و طاق، و ريگها و قطرات (باران) و بشمارۀ كلمات كامل و پاك و مبارك پروردگارم.آنگاه دستهاى خود را تا مقابل شانه‌هايت بلند كن و تكبير بگوى سپس بركوع برو و همين ذكر را ده بار در ركوع بگو، آنگاه سر از ركوع بردار و ده بار بگو، سپس تكبير گفته بسجده برو و ده بار در سجده بگو، آنگاه سر از سجده بردار و ده بار بگو، سپس بسجدۀ دوم برو و ده بار بگو سپس برخيز و ده بار بگو آنگاه براى ركعت دوم از جا برخيز و مانند ركعت اول نماز را بجاى آر، و در هر دو ركعت تشهد بخوان، و بگو (دعائى را كه ترجمه‌اش اين است): بنام خدا، خدايا بدرگاه تو رو كنم با اين نمازم از روى إخلاص براى تو، شريكى براى تو نيست، منزهى تو و بستايشت مشغولم، دروغ گفتند آنان كه براى تو شريكى گرفتند، و هر تحيت و نمازى از آن خدا است، خدايا اين نماز را نمازى پاك از رياء و خود نمائى قرارش ده، و آن را نمازى پاكيزه براى من در پيش خود ذخيره فرما، و آن را از من بپذير، اى ياور مؤمنان، خدايا درود فرست بر محمّد و خاندان محمد، و بر همۀ پيغمبرانت، و محمّد و خاندان محمّد را مخصوص گردان به برترين درودها، و سلام فرست بر فرشتگان مقربت و مخصوص گردان به آنها جبرائيل و ميكائيل و اسرافيل را از سلام خود بفزاينده ترين سلامها، سپس سلام فرست بر بندگان شايسته‌ات، و مخصوص گردان دوستان مخلص خود را از سلام خود ببادوامترين سلامها، و بركت ده بر ايشان و بر من و بر پدر و مادرم با آنها و بر همۀ مؤمنان. آنگاه سلام نماز را داده و پس از سلام بگو:خدايا من تو را گواه گيرم و گواهى تو بس است، من گواهى دهم كه براستى توئى پروردگار من، و همانا رسول تو محمد - صلّى اللّٰه عليه و آله - پيامبر من است، و همانا آن دين و آئين را كه براى أو مقرر داشتى همان دين من است، و همان كتابى كه بر أو نازل گشته راهبر و پيشواى من است، و گواهى دهم كه گفته‌ات حق، و حكمت حق، و آتش دوزخت حقّ‌ است، و همانا تو ميميرانى زندگان را، و زنده گردانى مردگان را، و بر انگيزى هر كه در گور است، و همانا تو گرد آورى مردم را براى روزى كه شكى در آن نيست، و هيچ يك از آنان را بجاى نگذارى، و تو خلف وعده نمى‌كنى، خدايا من تو را گواه گيرم و گواهى تو بس است پس برايم گواهى ده پروردگارا باينكه تنها توئى. نعمت دهندۀ بر من نه ديگرى، و تنها توئى مولا و سرور من كه بنعمتهاى تو كارهاى نيك را بپايان رسانيم، خدايا بيامرز مرا آمرزشى قطعى، و هيچ گناهى براى من بجاى مگذار، و بيارى تو پس از اين مرتكب كار حرامى نخواهم شد، تندرستيم ده آنچنان تندرستى كه هرگز پس از آن گرفتار بلائى نشوم، خدايا هدايتم كن چنان هدايتى كه هرگز پس از آن گمراه نشوم، و از آنچه يادم داده‌اى سودمندم كن، و آن را دليل قاطعى براى من قرار ده و آن را وسيلۀ وبال و زيان من قرار مده، و روزيم ده روزى حلال و رسائى، و مرا بدان (قانع) و خشنود گردان، و توبه‌ام ده، اى خدا، اى خدا، اى خدا، اى بخشاينده، اى مهربان، مرا هدايت فرما، و از آتش دوزخ بمن ترحم فرما، و مرا در مورد آنچه از حقّ‌ كه مورد اختلاف است باجازۀ خود هدايت و راهنمائيم فرما، كه براستى تو راهنمائى كنى هر كه را خواهى براه راست، و از شيطان راندۀ (درگاهت) مرا محافظت فرما، و بمحمد - صلّى اللّٰه عليه و آله - از جانب من تحيتى با بركت و سلامى إبلاغ فرما، اجابت نما اي پروردگار جهانيان.

divider