شناسه حدیث :  ۴۴۹۳۳۷

  |  

نشانی :  الصحیفة العلویّة  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۴۲  

عنوان باب :   [دعاؤه في الاستسقاء]

معصوم :  

دُعَاؤُهُ فِي اَلاِسْتِسْقَاءِ: اَلْحَمْدُ لِلَّهِ سَابِغِ اَلنِّعَمِ وَ مُفَرِّجِ اَلْهَمِّ وَ بَارِئِ اَلنَّسَمِ اَلَّذِي جَعَلَ اَلسَّمَوَاتِ لِكُرْسِيِّهِ عِمَاداً وَ جَعَلَ اَلْأَرْضَ لِلْعِبَادِ مِهٰاداً `وَ اَلْجِبٰالَ أَوْتٰاداً وَ مَلاَئِكَتَهُ عَلَى أَرْجَائِهَا وَ حَمَلَةَ عَرْشِهِ عَلَى أَمْطَائِهَا وَ أَقَامَ بِعِزَّتِهِ أَرْكَانَ اَلْعَرْشِ وَ أَشْرَقَ بِضَوْئِهِ شُعَاعَ اَلشَّمْسِ وَ أَطْفَأَ بِشُعَاعِهِ ظُلْمَةَ اَلْغَطْشِ وَ فَجَّرَ اَلْأَرْضَ عُيُوناً وَ اَلْقَمَرَ نُوراً وَ اَلنُّجُومَ بُهُوراً ثُمَّ تَجَلَّى فَتَمَكَّنَ وَ خَلَقَ فَأَتْقَنَ وَ أَقَامَ فَتَهَيْمَنَ فَخَضَعَتْ لَهُ نَخْوَةُ اَلْمُسْتَكْبِرِ وَ طَلَبَتْ إِلَيْهِ خَلَّةُ اَلْمُتَمَسْكِنِ اَللَّهُمَّ فَبِدَرَجَتِكَ اَلرَّفِيعَةِ وَ مَحَلَّتِكَ اَلْمَنِيعَةِ وَ فَضْلِكَ اَلسَّابِغِ وَ سَبِيلِكَ اَلْوَاسِعِ أَسْئَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا دَانَ لَكَ وَ دَعَى إِلَى عِبَادَتِكَ وَ وَفَى بِعَهْدِكَ وَ أَنْفَذَ أَحْكَامَكَ وَ اِتَّبَعَ أَعْلاَمَكَ عَبْدُكَ وَ نَبِيُّكَ وَ أَمِينُكَ عَلَى عَهْدِكَ إِلَى عِبَادَتِكَ اَلْقَائِمُ بِأَحْكَامِكَ وَ مُؤَيِّدُ مَنْ أَطَاعَكَ وَ قَاطِعُ عُذْرِ مَنْ عَصَاكَ اَللَّهُمَّ فَاجْعَلْ مُحَمَّداً صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَجْزَلَ مَنْ جَعَلْتَ لَهُ نَصِيباً مِنْ رَحْمَتِكَ وَ أَنْضَرَ مَنْ أَشْرَقَ وَجْهُهُ بِسِجَالِ عَطِيَّتِكَ وَ أَقْرَبَ اَلْأَنْبِيَاءِ زُلْفَةً يَوْمَ اَلْقِيمَةِ عِنْدَكَ وَ أَوْفَرَهُمْ حَظّاً مِنْ رِضْوَانِكَ وَ أَكْثَرَهُمْ صُفُوفَ أُمَّةٍ فِي جِنَانِكَ كَمَا لَمْ يَسْجُدْ لِلْأَحْجَارِ وَ لَمْ يَعْتَكِفْ لِلْأَشْجَارِ وَ لَمْ يَسْتَحِلَّ اَلسِّبَاءَ وَ لَمْ يُرَبِّ اَلدِّمَاءَ اَللَّهُمَّ خَرَجْنَا إِلَيْكَ حِينَ فَاجَأَتْنَا اَلْمَضَائِقُ اَلْوَعِرَةُ وَ أَلْجَأَتْنَا اَلْمَحَابِسُ اَلْعَسِرَةُ وَ عَضَّتْنَا عَلاَئِقُ اَلشَّيْنِ وَ تَأَثَّلَتْ عَلَيْنَا لَوَاحِقُ اَلْمَيْنِ وَ اِعْتَكَرَتْ عَلَيْنَا حَدَابِيرُ اَلسِّنِينَ وَ أَخْلَفَتْنَا مَخَائِلُ اَلْجُودِ وَ اِسْتَظْمَأْنَا لِصَوَارِخِ اَلْقَوَدِ فَكُنْتَ رَجَاءَ اَلْمُبْتَئِسِ وَ اَلثِّقَةَ لِلْمُلْتَمِسِ نَدْعُوكَ حِينَ قَنَطَ اَلْأَنَامُ وَ مُنِعَ اَلْغَمَامُ وَ هَلَكَ اَلسَّوَامُ يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ عَدَدَ اَلشَّجَرِ وَ اَلنُّجُومِ وَ اَلْمَلاَئِكَةِ اَلصُّفُوفِ وَ اَلْعِنَانِ اَلْمَكْفُوفِ أَنْ لاَ تَرُدَّنَا خَائِبِينَ وَ لاَ تُؤَاخِذَنَا بِأَعْمَالِنَا وَ لاَ تُحَاصَّنَا بِذُنُوبِنَا وَ اُنْشُرْ عَلَيْنَا رَحْمَتَكَ بِالسَّحَابِ اَلْمُتَائِقِ وَ اَلنَّبَاتِ اَلْمُونِقِ وَ اُمْنُنْ عَلَى عِبَادِكَ بِتَنْوِيعِ اَلثَّمَرَةِ وَ أَحْيِ بِلاَدَكَ بِبُلُوغِ اَلزَّهَرَةِ وَ أَشْهِدْ مَلائِكَتَكَ اَلْكِرَامَ اَلسَّفَرَةَ سُقْيَا مِنْكَ نَافِعَةً مُحْيِيَةً هَنِيئَةً مَرِيئَةً مُرْوِيَةً تَامَّةً عَامَّةً طَيِّبَةً مُبَارَكَةً مَرِيعَةً دَائِمَةً غَزْرُهَا وَاسِعاً دَرُّهَا زَاكِياً نَبْتُهَا نَامِياً زَرْعُهَا نَاضِراً عُودُهَا سَامِراً فَرْعُهَا مُمْرِعَةً آثَارُهَا غَيْرَ خُلَّبٍ بَرْقُهَا وَ لاَ جَهَّامٍ عَارِضُهَا وَ لاَ قَضَعٍ رَبَابُهَا وَ لاَ شَفَّانٍ ذَهَابُهَا جَارِيَةً بِالْخِصْبِ وَ اَلْخَيْرِ عَلَى أَهْلِهَا تُنْعِشُ بِهَا اَلضَّعِيفَ مِنْ عِبَادِكَ وَ تُحْيِي بِهَا اَلْمَيْتَ مِنْ بِلاَدِكَ وَ تَضُمُّ بِهَا اَلْمَبْسُوطَ مِنْ رِزْقِكَ وَ تُخْرِجُ بِهَا اَلْمَخْزُونَ مِنْ رَحْمَتِكَ وَ تَعُمُّ بِهَا مَنْ نَأَى مِنْ خَلْقِكَ حَتَّى يُخْصِبَ لِإِمْرَاعِهَا اَلْمُجْدِبُونَ وَ يَحْيَى بِبَرَكَتِهَا اَلْمُسْنِتُونَ وَ تَتْرَعَ بِالْقِيعَانِ غُدْرَانُهَا وَ تُورِقَ ذُرَى اَلْآكَامِ رَجَوَاتُهَا وَ يَدْهَامَّ بِذُرَى اَلْأَكْمَامِ شَجَرُهَا وَ تُعْشِبَ بِهَا أَنْجَادُنَا وَ تَجْرِيَ بِهَا وِهَادُنَا وَ يُخْصِبَ بِهَا جَنَابُنَا وَ تُقْبِلَ بِهَا ثِمَارُنَا وَ تَعِيشَ بِهَا مَوَاشِينَا وَ تَنْدَى بِهَا أَقَاصِينَا وَ تَسْتَعِينَ بِهَا ضَوَاحِينَا مِنَّةً مِنْ مِنَنِكَ مُجَلِّلَةً وَ نِعْمَةً مِنْ نِعَمِكَ مُفَضَّلَةً عَلَى بَرِيَّتِكَ اَلْمُرْمِلَةِ وَ وَحْشِكَ اَلْمُهْمَلَةِ وَ بَهَائِمِكَ اَلْمُعْمَلَةِ اَللَّهُمَّ أَنْزِلْ عَلَيْنَا سَمَاءً مُخْضِلَةً مِدْرَاراً وَ اِسْقِنَا اَلْغَيْثَ وَاكِفاً مِغْزَاراً غَيْثاً مُغِيثاً مُمْرِعاً مُجَلْجِلاً وَاسِعاً وَابِلاً نَافِعاً سَرِيعاً عَاجِلاً سَحّاً وَابِلاً تُحْيِي بِهِ مَا قَدْ مَاتَ وَ تَرُدُّ بِهِ مَا قَدْ فَاتَ وَ تُخْرِجُ بِهِ مَا هُوَ آتٍ اَللَّهُمَّ اِسْقِنَا رَحْمَةً مِنْكَ وَاسِعَةً وَ بَرَكَةً مِنَ اَلْهَاطِلِ نَافِعَةً يُدَافِعُ اَلْوَدْقُ مِنْهَا اَلْوَدْقَ وَ يَتْلُو اَلْقَطْرُ مِنْهَا اَلْقَطْرَ مُنْبَجِسَةً بُرُوقُهُ مُتَتَابِعَةً خُفُوقُهُ مُرْتَجِسَةً هَمُوعُهُ سَيْبُهُ مُسْتَدِرٌّ وَ صَوْبُهُ مُسْبَطِرٌ وَ لاَ تَجْعَلْ ظِلَّهُ عَلَيْنَا سَمُوماً وَ بَرْدَهُ عَلَيْنَا حُسُوماً وَ ضَوْءَهُ عَلَيْنَا رُجُوماً وَ مَاءَهُ رَمَاداً رِمْدَداً اَللَّهُمَّ إِنَّا نَعُوذُ بِكَ مِنَ اَلشِّرْكِ وَ هَوَادِيهِ وَ اَلظُّلْمِ وَ دَوَاهِيهِ وَ اَلْفَقْرِ وَ دَوَاعِيهِ يَا مُعْطِيَ اَلْخَيْرَاتِ مِنْ أَمَاكِنِهَا وَ مُرْسِلَ اَلْبَرَكَاتِ مِنْ مَعَادِنِهَا مِنْكَ اَلْغَيْثُ اَلْمُغِيثُ وَ أَنْتَ اَلْغِيَاثُ اَلْمُسْتَغَاثُ وَ نَحْنُ اَلْخَاطِئُونَ وَ مِنْ أَهْلِ اَلذُّنُوبِ وَ أَنْتَ اَلْمُسْتَغْفَرُ اَلْغَفَّارُ نَسْتَغْفِرُكَ لِلْجَاهِلاَتِ مِنْ ذُنُوبِنَا وَ نَتُوبُ إِلَيْكَ مِنْ عَوَامِّ خَطَايَانَا يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ اَللَّهُمَّ قَدِ اِنْسَاحَتْ جِبَالُنَا وَ اِغْبَرَّتْ أَرْضُنَا وَ هَامَتْ دَوَابُّنَا وَ تَحَيَّرَتْ فِي مَرَابِضِهَا وَ عَجَّتْ عَجِيجَ اَلثَّكَالَى عَلَى أَوْلاَدِهَا وَ مَلَّتِ اَلدَّوَرَانُ فِي مَرَاتِعِهَا وَ اَلْحَنِينُ إِلَى مَوَارِدِهَا حِينَ حَبَسْتَ عَنْهَا قَطْرَ اَلسَّمَاءِ فَدَقَّ لِذَلِكَ عَظْمُهَا وَ ذَهَبَ شَحْمُهَا وَ اِنْقَطَعَ دَرُّهَا اَللَّهُمَّ فَارْحَمْ أَنِينَ اَلْآنَّةِ وَ حَنِينَ اَلْحَانَّةِ فَاِلَيْكَ اِرْتِجَاؤُنَا وَ إِلَيْكَ مَآبُنَا فَلاَ تَحْبِسْهُ عَنَّا لِتَبَطُّنِكَ سَرَائِرَنَا وَ لاَ تُؤَاخِذْنَا بِمَا فَعَلَ اَلسُّفَهَاءُ مِنَّا فَإِنَّكَ تُنْزِلُ اَلْغَيْثَ مِنْ بَعْدِ مَا قَنَطُوا وَ تَنْشُرُ رَحْمَتَكَ وَ أَنْتَ اَلْوَلِيُّ اَلْحَمِيدُ .
زبان ترجمه:

الصحیفة العلویة / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۳۵۰

دعاى آن حضرت عليه السّلام در طلب باران سپاس خداى را: تمام دهندۀ نعمتها، و زدايندۀ اندوه، و پديد آرندۀ إنسان، آسمانها را براى تخت (قدرت) خويش پايه و ستونى قرار داده، و زمين را براى بندگان (خود) بسترى ساخته، و كوهها را ميخهائى كرده، و فرشتگانش را بر كناره‌هاى آن و حاملان عرشش را بر پشت آن قرار داده، و بعزت خود پايه‌هاى عرش را بر پا داشته، و بروشنيش پرتو خورشيد را روشن ساخته، و پوشانده بر پرتوش تاريكى ظلمت را، و شكافت زمين را چشمه‌ها، و ماه را نور، و ستارگان را روشنائى، آنگاه توجه كرده (همه را) زير نظر گرفت و آفريد و محكم كرده و برپا داشته و سرپرستى (يا نگهبانى) كرد، پس فروتن گشت در برابرش نخوت شخص گردن فراز، و متوجه أو شد نيازمند (يا فروتن) خدايا بدان درجۀ رفيع، و مقام والايت، و فزونبخشش كاملت، و راه (جود و سخاى) وسيعت، از تو خواهم كه درود فرستى بر محمّد و خاندان محمّد چنانچه أو فرمانبردار تو گشت، و بپرستشت (مردم را) دعوت كرد، و به پيمانت وفا كرد، و احكام تو را اجرا نمود، و نشانه‌هايت را همراهى كرد، بندۀ تو و پيامبرت و أمين بر عهد و پيمانت بسوى بندگان، قائم بدستورات و احكامت، و كمك دهندۀ فرمانبردارانت، و بر طرف‌كنندۀ بهانه و عذر نافرمانانت. خدايا چنان كن كه نصيب و بهرۀ محمد - صلى اللّٰه عليه و آله - در ميان كسانى كه بهره‌اى از رحمت خودت براى آنها مقرر داشته‌اى از همگان فراوانتر باشد، و در ميان كسانى كه رويشان را بجوائز مخصوصت تابان كرده‌اى روى أو را تابنده‌تر فرما، و مقام أو را روز قيامت در ميان پيمبران از همگان بخود نزديكتر گردان، و بهره‌اش را از رضوان خود فراوانتر از آنان مقرر دار، و در بهشت صفوف امت ويرا از آنان بيشتر كن، چون كه وى در برابر سنگها (و بتهاى سنگى) سجده نكرد، و براى درختان (و خدايان چوبى) سر تعظيم فرود نياورد، و باده (و شراب) را حلال ندانست، و خون (ناحق) نريخت، (يا خون نخورد).خدايا ما رو بتو آورديم در هنگامى كه بطور ناگهان به تنگناهاى سخت دچار گشته، و باز داشتگاههاى دشوار ما را درمانده ساخته، و علائق زشتى و ننگ نيش خود را بر ما فرو كرده (و ملازم ما گشته)، آثار دروغ در ما ريشه دار شده ، و شترهاى لاغر قحطى و خشكسالى در ميان ما فراوان گشته و ابرهاى پر باران ما را از باريدن مأيوس كرده و هياهوى اسبان ما را تشنه ساخته، و توئى مايۀ اميد هر غمزدۀ اندوهناك، و تكيه‌گاه هر خواهندۀ ملتمس، تو را ميخوانيم در وقتى كه مردم مأيوس شده و بارانى از ابر نيايد، و حيوانات چرنده نابود گشته‌اند، اى زنده اي پاينده (تو را بخوانيم) بشمارۀ درختان و ستارگان و فرشتگان بصف، و آسمان باز داشته (شده از بهم خوردن نظم و ترتيب آن و از تو خواهيم) كه ما را نوميد باز نگردانى، و ما را بكردار بدمان سهم ندهى ،و رحمت خود را بوسيلۀ ابر پرباران و گياه سر سبز بر ما بگستران، و منت بنه بر بندگانت به (اصلاح) ميوه‌هاى گوناگون، و زنده گردان شهرهاى خود را برسيدن شكوفه‌ها، و گواه ساز فرشتگان نويسندۀ گرامى خود را بنزول بارانى سودمند حيات بخش گواراى سيراب‌كننده كامل، عمومى، پاك، با بركت، حاصلخيز، كه نفعش پيوسته، و خيرش عمومى، و گياهش پاكيزه، و زراعتش فزاينده، و چوب (و ساقۀ گياهش) خرم، شاخه‌اش سر سبز، آثارش خرمى و شادابى، رعد و برقش كاذب و تو خالى (بى‌باران) نباشد، و ابرهايش بى‌آب و پراكنده نباشد، و بارانش ريز و توأم با بادهاى سرد نباشد، (بلكه) بفراوانى محصول و خير مردمش جارى گردد، تا بوسيلۀ آن بندگان ناتوانت از بيچارگى و فقر برهند و زمينهاى مردۀ شهرهايت را بدان زنده گردانى، و روزى پراكنده‌ات را يك جا گرد آورى، و رحمت مخزون در گنجينه‌ات را برون آرى، و مردمان دور از خلق خود را نيز فراگيرى، تا در نتيجه مردمان قحطى زده از بركت فراوانى نعمت و محصولش پر نعمت و زنده گردند، و گوديهاى زمين پر آب از گردد، و قله‌هاى كوه دامن‌هاى خود را نيز (پر از گل و گياه) برگ دار سازد، و درختان سياه (و سر سبز) گردد با سر قبه‌ها ، و پر علف گردد بدان زمينهاى بى‌علف ما، و روان شود بدان زمينهاى گود و پست ما، و سرسبز گردد بدان محل ما، و رو آرد بدان ميوه‌هاى ما، و زندگى كند بدان چهار پايان ما، و سيراب گردد بدان زمينهاى دور دست ما، و كمك گيرند بدان مردمان اطراف ما، منتى باشد از منتهاى فراگيرنده‌ات، و نعمتى از نعمتهاى برترى‌گيرنده‌ات، بر مخلوق نيازمند درمانده‌ات، و حيوانات وحشى رهاى در بيابان، و چهار پايان بكار گماشته‌ات.خدايا فرو بار بر ما بارانى آبدار و ريزان، و سيرابمان گردان ببارانى پياپى و پر آب، بارانى دنباله دار، سرسبزكننده، رعد و برق دار فراخمند، تند، نافع، زود و سريع، پر آب، كه زنده گردانى بدان زمينهاى مرده را، و بازگردانى بدان آنچه از دست رفته، و برون آرى بدان آنچه پس از اين آيد. خدايا فرو بار بر ما رحمتى فراخمند از خود، و بركتى از باران نافع زيادى كه دانه‌هايش (از شدت زيادى) جلوى يك ديگر را بگيرند، و قطرات آن پياپى فرود آيند، برقهاى آن شكافنده باشد (و دنبال برقش آب فرو ريزد) و هم پى در پى باشد، و بارانش رعد آسا، بهره‌اش بسيار (يا سودمند) و ريزشش ممتد، و چنان مكن كه سايه‌اش بر ما عذاب، و سرمايش بر ما شوم (و ريشه‌كنندۀ خيرات) و نور برقش بر ما تيرى براى (راندن) ما، و آبش خاكسترى نابودكننده باشد. خدايا بتو پناه بريم از شرك و لوازم آن، و از ستم و مصيباتش، و از ندارى و موجبات آن، اى عطاكنندۀ خيرات از جاهايش، و فرستندۀ بركتها از معدنش، از جانب تو است باران دنباله دار، و توئى فريادرس درمانده، و مائيم خطاكاران گنه‌كار، و توئى آمرزنده‌اى كه از تو آمرزش خواهند، از تو خواهيم آمرزش گناهان جهل آور (يا آنچه از روى جهل از ما سرزده). و بدرگاهت توبه كنيم از همۀ خطاهاى خود اي مهربانترين مهربانان. خدايا كوههاى ما از (شدت تشنگى) از هم شكافت، و زمين ما

divider