شناسه حدیث :  ۴۴۹۳۳۶

  |  

نشانی :  الصحیفة العلویّة  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۴۱  

عنوان باب :   [دعاؤه عليه السّلام عند ركوبه الدّابّة إذا سافر إلى القتال]

معصوم :  

دُعَاؤُهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عِنْدَ رُكُوبِهِ اَلدَّابَّةَ إِذَا سَافَرَ إِلَى اَلْقِتَالِ: سُبْحٰانَ اَلَّذِي سَخَّرَ لَنٰا هٰذٰا وَ مٰا كُنّٰا لَهُ مُقْرِنِينَ `وَ إِنّٰا إِلىٰ رَبِّنٰا لَمُنْقَلِبُونَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى نِعَمِهِ عَلَيْنَا وَ فَضْلِهِ اَلْعَظِيمِ عِنْدَنَا.
زبان ترجمه:

الصحیفة العلویة / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۳۴۱

دعاى آن حضرت عليه السّلام هنگام سوار شدن مركب و رفتن بكارزار منزه است خدائى كه اين (مركب) را براى ما رام كرد و ما طاقت آن را نداشتيم، و ما بسوى پروردگارمان باز ميگرديم، سپاس خداى را بر آن نعمتهايش كه بما عطا فرموده، و بر آن فضل (و فزونبخشى) بزرگى كه نزد ما دارد.

divider