شناسه حدیث :  ۴۴۹۳۳۱

  |  

نشانی :  الصحیفة العلویّة  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۳۴  

عنوان باب :   [دعاؤه عند مدح النّاس له في وجهه]

معصوم :  

دُعَاؤُهُ عِنْدَ مَدْحِ اَلنَّاسِ لَهُ فِي وَجْهِهِ: اَللَّهُمَّ إِنَّكَ أَعْلَمُ بِي مِنْ نَفْسِي وَ أَنَا أَعْلَمُ بِنَفْسِي مِنْهُمْ اَللَّهُمَّ اِجْعَلْنِى خَيْراً مِمَّا يَظُنُّونَ وَ اِغْفِرْ لِي مَا لاَ يَعْلَمُونَ.
زبان ترجمه:

الصحیفة العلویة / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۳۳۴

دعاى آن حضرت در وقتى كه مردم در پيش رويش أو را مى‌ستودند خدايا تو بحال من از خودم داناترى، و من نيز بحال خودم داناتر از اين مردم هستم، خدايا مرا بهتر از آنچه اينان گمان دارند قرارم ده، و بيامرز از من آنچه را اينان نميدانند.

divider