شناسه حدیث :  ۴۴۹۳۲۰

  |  

نشانی :  الصحیفة العلویّة  ,  جلد۱  ,  صفحه۳۰۷  

عنوان باب :   [دعاؤه ليلة الهرير و هو دعاء الكرب]

معصوم :  

دُعَاؤُهُ لَيْلَةُ اَلْهَرِيرِ وَ هُوَ دُعَاءُ اَلْكَرْبِ: اَللَّهُمَّ لاَ تُحَبِّبْ إِلَيَّ مَا أَبْغَضْتَ وَ لاَ تُبَغِّضْ إِلَيَّ مَا أَحْبَبْتَ اَللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَرْضَى سَخَطَكَ أَوْ أَسْخَطَ رِضَاكَ أَوْ أَرُدَّ قَضَاءَكَ أَوْ أَعْدُوَ قَوْلُكَ أَوْ أُنَاصِحَ أَعْدَاءَكَ فَأَعْدُوَ أَمْرَكَ فِيهِمْ اَللَّهُمَّ مَا كَانَ مِنْ عَمَلٍ أَوْ قَوْلٍ يُقَرِّبُنِي مِنْ رِضْوَانِكَ وَ يُبَعِّدُنِي مِنْ سَخَطِكَ فَصَيِّرْنِي لَهُ وَ اِحْمِلْنِي عَلَيْهِ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ لِسَاناً ذَاكِراً وَ قَلْباً شَاكِراً وَ يَقِيناً صَادِقاً وَ إِيَماناً خَالِصاً وَ جَسَداً مُتَوَاضِعاً وَ اُرْزُقْنِي مِنْكَ حُبّاً وَ أَدْخِلْ قَلْبِي مِنْكَ رُعْباً اَللَّهُمَّ إِنْ تَرْحَمْنِي فَقَدْ حَسُنَ ظَنِّي بِكَ وَ إِنْ تُعَذِّبْنِي فَبِظُلْمِي وَ جَوْرِي وَ جُرْمِي وَ إِسْرَافِي عَلَى نَفْسِي فَلاَ عُذْرَ لِي أَنْ أَعْتَذِرَ وَ لاَ مُكَافَاةَ أَحْتَسِبُهَا اَللَّهُمَّ إِذَا حَضَرَتِ اَلْآجَالُ وَ نَفِدَتِ اَلْأَيَّامُ وَ كَانَ لاَ بُدَّ مِنْ لِقَاءِكَ فَأَوْجِبْ لِي مِنَ اَلْجَنَّةِ مَنْزِلاً يَغْبِطُنِي بِهِ اَلْأَوَّلُونَ وَ اَلْآخِرُونَ لاَ حَسْرَةَ بَعْدَهَا وَ لاَ رَفِيقَ بَعْدَ رَفِيقِهَا فِي أَكْرَمِهَا مَنْزِلاً اَللَّهُمَّ أَلْبِسْنِي خُشُوعَ اَلْإِيمَانِ بِالْعِزِّ قَبْلَ خُشُوعِ اَلذُّلِّ فِي اَلنَّارِ أُثْنِي عَلَيْكَ يَا رَبِّ أَحْسَنَ اَلثَّنَاءِ لِأَنَّ بَلاَءَكَ عِنْدِي أَحْسَنُ اَلْبَلاَءِ اَللَّهُمَّ فَأَذِقْنِي مِنْ عَوْنِكَ وَ تَأْيِيدِكَ وَ تَوْفِيقِكَ وَ رِفْدِكَ وَ اُرْزُقْنِي شَوْقاً إِلَى لِقَائِكَ وَ نَصْراً فِي نَصْرِكَ حَتَّى أَجِدَ حَلاَوَةَ ذَلِكَ فِي قَلْبِي وَ اِعْزِمْ لِي عَلَى أَرْشَدِ أُمُورِي فَقَدْ تَرَى مَوْقِفِي وَ مَوْقِفِ أَصْحَابِي وَ لاَ يَخْفَى عَلَيْكَ شَيْئٌ مِنْ أَمْرِي اَللَّهُمَّ إنِّي أَسْئَلُكَ اَلنَّصْرَ اَلَّذِي نَصَرْتَ بِهِ رَسُولَكَ وَ فَرَّقْتَ بِهِ بَيْنَ اَلْحَقِّ وَ اَلْبَاطِلِ حَتَّى أَقَمْتَ بِهِ دِينَكَ وَ أَفْلَجْتَ بِهِ حُجَّتَكَ يَا مَنْ هُوَ لِي فِي كُلِّ مَقَامٍ .
زبان ترجمه:

الصحیفة العلویة / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۳۱۰

دعاى آن حضرت در ليلة الهرير كه دعاى كرب (ناميده شده) است خدايا محبوب من مگردان آنچه را تو ناخوش دارى، و ناخوش مكن نزد من آنچه را تو خوش دارى، خدايا بتو پناه برم از اينكه خشم تو مورد پسند من باشد يا پسند تو مورد خشم من باشد، يا آنكه قضا و حكم تو را بازگردانم، و يا از گفتارت تجاوز كنم، يا خير خواهى دشمنان تو را كرده و در نتيجه از فرمان تو در مورد آنها تجاوز نمايم، خدايا هر آن كردار و يا گفتارى كه مرا بخشنودى تو نزديك سازد و از خشم تو دورم گرداند مرا بدان وادار، اى مهربانترين مهربانان. خدايا از تو خواهم: زبانى گوياى بذكر، و دلى سپاسگزار، و يقين از روى صدق و درستى، و ايمانى پاك و خالص، و تنى فروتن، و از دوستى خود بمن روزى دار، و ترس خود را در دلم درآر. خدايا اگر بمن مهرورزى كه بهمان خوش‌گمانى كه (نسبت) بتو دارم رفتار كرده‌اى، و اگر عذابم كنى بخاطر همان ستم و تجاوز و جنايتى است كه خود من بر خويشتن روا داشته‌ام، و عذرى ندارم كه بدان عذر خواهى كنم، و مكافاتى نيست كه آن را بحساب تو گذارم. خدايا آنگاه كه أجل در رسد، و روزها سپرى گردد، و (با تمام شدن عمر) چاره‌اى جز ديدار تو نباشد منزلگاهى در بهشت براى من مقرر فرما، كه مورد غبطه پيشينيان و پسينيان باشد، و پس از آن منزلگاه ديگر افسوسى در كار نباشد، و همدمى پس از همدمان آنجا (و بهتر از آنها) نباشد، در گراميترين منزلگاههايش.خدايا جامۀ خشوع ايمان را با عزت بر من بپوشان پيش از آنكه در آتش دوزخ جامۀ خوارى بمن پوشانده شود. تو را اي پروردگار (بزرگ) ببهترين ثناها ثنا گويم زيرا بلاى تو در نزد من بهترين بلاها است. خدايا لذت كمك و يارى و توفيق و عطاى خود را بمن بچشان، و شوق ديدار خود، و نصرتى را كه از يارى تو است روزيم گردان تا شيرينى آن را در دل خويش دريابم، و مرا براهنماترين كارهايم مصمم فرما كه تو (خود) جايگاه من و جايگاه يارانم را (در اين روز) مى‌بينى، و چيزى از كار من بر تو پوشيده نيست. خدايا از تو آن نصرتى را خواهانم كه پيامبرت را بدان نصرت دادى، و بدان ميان حقّ‌ و باطل را جدا ساختى تا آنجا كه دين و آئين خود را بدان پا برجا كرده و دليل روشن خود را بدان آشكار كردى. اى خدائى كه در هر جايگاه يار و ياورم بوده و هستى.

divider