شناسه حدیث :  ۴۴۹۳۱۳

  |  

نشانی :  الصحیفة العلویّة  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۹۸  

عنوان باب :   [دعاؤه عليه السّلام إذا قصد حاجة يكتب و يمسك بيده اليمنى]

معصوم :  

دُعَاؤُهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِذَا قَصَدَ حَاجَةً يَكْتُبُ وَ يُمْسِكُ بِيَدِهِ اَلْيُمْنَى: اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْئَلُكَ يَا اَللَّهُ يَا وَاحِدُ يَا أَحَدُ يَا نُورُ يَا صَمَدُ يَا مَنْ مَلَأَتْ أَرْكَانُهُ اَلسَّمَوَاتِ وَ اَلْأَرْضَ أَسْئَلُكَ أَنْ تُسَخِّرَ لِي قَلْبَ فُلاَنِ بْنِ فُلاَنٍ كَمَا سَخَّرْتَ اَلْحَيَّةَ لِمُوسَى عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ أَسْئَلُكَ أَنْ تُسَخِّرَ لِي قَلْبَهُ كَمَا سَخَّرْتَ لِسُلَيْمٰانَ جُنُودَهُ مِنَ اَلْجِنِّ وَ اَلْإِنْسِ وَ اَلطَّيْرِ فَهُمْ يُوزَعُونَ وَ أَسْئَلُكَ أَنْ تُلَيِّنَ لِي قَلْبَهُ كَمَا لَيَّنْتَ اَلْحَدِيدَ لِدَاوُدَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ أَسْئَلُكَ أَنْ تُذَلِّلَ لِي قَلْبَهُ كَمَا ذَلَّلْتَ نُورَ اَلْقَمَرِ لِنُورِ اَلشَّمْسِ يَا اَللَّهُ هُوَ عَبْدُكَ وَ اِبْنُ أَمَتِكَ وَ أَنَا عَبْدُكَ وَ اِبْنُ أَمَتِكَ أَخَذْتَ بِقَدَمَيْهِ وَ بِنَاصِيَتِهِ فَسَخِّرْهُ حَتَّى يَقْضِيَ حَاجَتِي هَذِهِ وَ مَا أُرِيدُ إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْئٍ قَدِيرٌ وَ هُوَ عَلَى مَا هُوَ فِيمَا هُوَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ اَلْحَيُّ اَلْقَيُّومُ .
زبان ترجمه:

الصحیفة العلویة / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۲۹۹

دعاى آن حضرت عليه السّلام كه چون حاجتى داشت آن را مى‌نوشت و بدست راستش ميگرفت خدايا از تو خواهم اي خدا، اى يكتا، اى يگانه، اى نور، اى بى‌نياز ، اى كه اركان قدرتت آسمانها و زمين را پر كرده، از تو خواهم كه دل فلان فرزند فلان را براى من مسخر گردانى همچنان كه مار را براى موسى مسخر فرمودى، و از تو خواهم كه دلش را مسخر من گردانى همچنان كه لشكريان جن و انس و پرنده را كه بنظم آمدند مسخر سليمان گردانيدى، و از تو خواهم كه دلش را براى من نرم كنى همان طور كه آهن را براى داود عليه السّلام نرم كردى، و از تو خواهم كه دلش را رام من كنى همانسان كه نور ماه را رام نور خورشيد ساختى، اى خدا أو بندۀ تو و فرزند كنيز تو است، و من هم بندۀ تو و فرزند كنيز توأم، من پاها و پيشانيش را گرفتم پس أو را مسخر گردان تا حاجت منظور مرا برآورد كه براستى تو بر هر چيز توانائى، و بر آنچه و در آنچه هست معبودى جز أو زنده و پاينده نيست.

divider