شناسه حدیث :  ۴۴۹۳۱۰

  |  

نشانی :  الصحیفة العلویّة  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۸۸  

عنوان باب :   [دعاء الصّباح المنقول من خطبه عليه السّلام]

معصوم :  

دُعَاءِ اَلصَّبَاحِ اَلْمَنْقُولُ مِنَ خُطَبِهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ: بِسْمِ اَللّٰهِ اَلرَّحْمٰنِ اَلرَّحِيمِ يَا مَنْ دَلَعَ لِسَانَ اَلصَّبَاحِ بِنُطْقِ تَبَلُّجِهِ وَ سَرَّحَ قِطَعَ اَللَّيْلِ اَلْمُظْلِمِ بِغَيَاهِبِ تَلَجْلُجِهِ وَ أَتْقَنَ صُنْعَ اَلْفَلَكِ اَلدَّوَّارِ فِي مَقَادِيرِ تَبَرُّجِهِ وَ شَعْشَعَ ضِيَاءَ اَلشَّمْسِ بِنُورِ تَأَجُّجِهِ يَا مَنْ دَلَّ عَلَى ذَاتِهِ بِذَاتِهِ وَ تَنَزَّهَ عَنِ مُجَانَسَةِ مَخْلُوقَاتِهِ وَ جَلَّ عَنْ مُلاَئَمَةِ كَيْفِيَّاتِهِ يَا مَنْ قَرُبَ مِنْ خَوَاطِرِ اَلظُّنُونِ وَ بَعُدَ عَنْ مُلاَحظَةِ اَلْعُيُونِ وَ عَلِمَ بِمَا كَانَ قَبْلَ أَنْ يَكُونَ يَا مَنْ أَرْقَدَنِي فِي مِهَادِ أَمْنِهِ وَ أَمَانِهِ وَ أَيْقَظَنِي إِلَى مَا مَنَحَنِي بِهِ مِنْ مِنَنِهِ وَ إِحْسَانِهِ وَ كَفَّ أَكُفَّ اَلسَّوْءِ عَنِّي بِيَدِهِ وَ سُلْطَانِهِ صَلِّ اَللَّهُمَّ عَلَى اَلدَّلِيلِ إِلَيْكَ فِي اَللَّيْلِ اَلْأَلْيَلِ وَ اَلْمُتَمَسِّكِ مِنْ أَسْبَابِكَ بِحَبْلِ اَلشَّرَفِ اَلْأَطْوَلِ وَ اَلنَّاصِعِ اَلْحَسَبِ فِي ذِرْوَةِ اَلْكَاهِلِ اَلْأَعْبَلِ وَ اَلثَّابِتِ اَلْقَدَمِ عَلَى زَحَالِيفِهَا فِي اَلزَّمَنِ اَلْأَوَّلِ وَ عَلَى آلِهِ اَلْأَخْيَارِ اَلْمُصْطَفَيْنَ اَلْأَبْرَارِ وَ اِفْتَحْ اَللَّهُمَّ لَنَا مَصَارِيعَ اَلصَّبَاحِ بِمَفَاتِيحِ اَلرَّحْمَةِ وَ اَلْفَلاَحِ وَ أَلْبِسْنِي اَللَّهُمَّ مِنْ أَفْضَلِ خِلَعِ اَلْهِدَايَةِ وَ اَلصَّلاَحِ وَ اِغْرِسْ اَللَّهُمَّ لِعَظَمَتِكَ فِي شِرْبِ جَنَانِى يَنَابِيعَ اَلْخُشُوعِ وَ أَجْرِ اَللَّهُمَّ لِهَيْبَتِكَ مِنْ آمَاقِي زَفَرَاتِ اَلدُّمُوعِ وَ أَدِّبِ اَللَّهُمَّ نَزَقَ اَلْخُرْقِ مِنِّي بِأَزِمَّةِ اَلْقُنُوعِ إِلَهِي إِنْ لَمْ تَبْتَدِئْنِي اَلرَّحْمَةُ مِنْكَ بِحُسْنِ اَلتَّوْفِيقِ فَمَنِ اَلسَّالِكُ بِي إِلَيْكَ فِي وَاضِحِ اَلطَّرِيقِ وَ إِنْ أَسْلَمَتْنِي أَنَاتُكَ لِقَائِدِ اَلْأَمَلِ وَ اَلْمُنَى فَمَنِ اَلْمُقِيلُ عَثَرَاتِي مِنْ كَبَوَاتِ اَلْهَوَى وَ إِنْ خَذَلَنِي نَصْرُكَ عِنْدَ مُحَارَبَةِ اَلنَّفْسِ وَ اَلشَّيْطَانِ فَقَدْ وَكَلَنِي خِذْلاَنُكَ إِلَى حَيْثُ اَلنَّصَبِ وَ اَلْحِرْمَانِ إِلَهِي أَ تَرَانِي مَا أَتَيْتُكَ إِلاَّ مِنْ حَيْثُ اَلْآمَالِ أَمْ عَلِقْتُ بِأَطْرَافِ حِبَالِكَ إِلاَّ حِينَ بَاعَدَتْنِي ذُنُوبِي عَنْ دَارِ اَلْوِصَالِ فَبِئْسَ اَلْمَطِيَّةُ اَلَّتِي اِمْتَطَتْ نَفْسِي مِنْ هَوَاهَا فَوَاهاً لَهَا لِمَا سَوَّلَتْ لَهَا ظُنُونُهَا وَ مُنَاهَا وَ تَبّاً لَهَا لِجُرْأَتِهَا عَلَى سَيِّدِهَا وَ مَوْلاَهَا إِلَهِي قَرَعْتُ بَابَ رَحْمَتِكَ بِيَدِ رَجَائِي وَ هَرَبْتُ إِلَيْكَ لاَجِياً مِنْ فَرْطِ أَهْوَائِي وَ عَلِقَتْ بِأَطْرَافِ حِبَالِكَ أَنَامِلُ وَلاَئِي فَاصْفَحِ اَللَّهُمَّ عَمَّا كَانَ أَجْرَمْتُهُ مِنْ زَلَلِي وَ خَطَائِي وَ أَقِلْنِي اَللَّهُمَّ مِنْ صَرْعَةِ رِدَائِي وَ عُسْرَةِ بَلاَئِي فَإِنَّكَ سَيِّدِي وَ مَوْلاَي وَ مُعْتَمَدِي وَ رَجَائِي وَ غَايَةُ مُنَايَ فِي مُنْقَلَبِي وَ مَثْوَايَ اِلَهِي كَيْفَ تَطْرُدُ مِسْكِيناً اِلْتَجَأَ إِلَيْكَ مِنَ اَلذُّنُوبِ هَارِباً أَمْ كَيْفَ تُخَيِّبُ مُسْتَرْشِداً قَصَدَ إِلَى جَنَابِكَ سَاعِياً أَمْ كَيْفَ تَطْرُدُ ظَمْآناً وَرَدَ إِلَى حِيَاضِكَ شَارِباً كَلاَّ وَ حِيَاضُكَ مُتْرَعَةٌ فِي ضَنْكِ اَلْمُحُولِ وَ بَابُكَ مَفْتُوحٌ لِلطَّلَبِ وَ اَلْوُغُولِ وَ أَنْتَ غَايَةُ اَلْمَسْئُولِ وَ نِهَايَةُ اَلْمَأمُولِ إِلَهِي هَذِهِ أَزْمَةُ نَفْسِي عَقَلْتُهَا بِعِقَالِ مَشِيَّتِكَ وَ هَذِهِ أَعْبَاءُ ذُنُوبِي دَرَأْتُهَا بِرَحْمَتِكَ وَ هَذِهِ أَهْوَائِي اَلْمُضِلَّةُ وَكَلْتُهَا إِلَى جَنَابِ لُطْفِكَ وَ رَأْفَتِكَ فَاجْعَلْ اَللَّهُمَّ صَبَاحِي هَذَا نَازِلاً عَلَيَّ بِضِيَاءِ اَلْهُدَى وَ اَلسَّلاَمَةِ فِي اَلدِّينِ وَ اَلدُّنْيَا وَ مَسَائِي جُنَّةً مِنْ كَيْدِ اَلْعِدَى وَ وِقَايَةً مِنْ مُرْدِيَاتِ اَلْهَوَى إِنَّكَ قَادِرٌ عَلَى مَا تَشَاءُ تُؤْتِي اَلْمُلْكَ مَنْ تَشٰاءُ وَ تَنْزِعُ اَلْمُلْكَ مِمَّنْ تَشٰاءُ وَ تُعِزُّ مَنْ تَشٰاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشٰاءُ بِيَدِكَ اَلْخَيْرُ إِنَّكَ عَلىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ `تُولِجُ اَللَّيْلَ فِي اَلنَّهٰارِ وَ تُولِجُ اَلنَّهٰارَ فِي اَللَّيْلِ وَ تُخْرِجُ اَلْحَيَّ مِنَ اَلْمَيِّتِ وَ تُخْرِجُ اَلْمَيِّتَ مِنَ اَلْحَيِّ وَ تَرْزُقُ مَنْ تَشٰاءُ بِغَيْرِ حِسٰابٍ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ سُبْحَانَكَ اَللَّهُمَّ وَ بِحَمْدِكَ مَنْ ذَا يَعْلَمُ قُدْرَتَكَ فَلاَ يَخَافُكَ وَ مَنْ ذَا يَعْلَمُ مَا أَنْتَ فَلاَ يَهَابُكَ أَلَّفْتَ بِقُدْرَتِكَ اَلْفِرَقَ وَ فَلَقْتَ بِرَحْمَتِكَ اَلْفَلَقَ وَ أَنَرْتَ بِكَرَمِكَ دَيَاجِيَ اَلْغَسَقِ وَ أَنْهَرْتَ اَلْمِيَاهَ مِنَ اَلصُّمِّ اَلصَّيَاخِيدِ عَذْباً وَ أُجَاجاً وَ أَنْزَلْتَ مِنَ اَلْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجاً وَ جَعَلْتَ اَلشَّمْسَ وَ اَلْقَمَرَ لِلْبَرِيَّةِ سِرَاجاً وَهَّاجاً مِنْ غَيْرِ أَنْ تُمَارِسَ فِي مَا اِبْتَدَأْتَ بِهِ لُغُوباً وَ لاَ عِلاَجاً فَيَا مَنْ تَوَحَّدَ بِالْعِزِّ وَ اَلْبَقَاءِ وَ قَهَرَ عِبَادَهُ بِالْمَوْتِ وَ اَلْفَنَاءِ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ اَلْأَتْقِيَاءِ وَ اِسْتَمِعْ نِدَائِي وَ اِسْتَجِبْ دُعَائِي وَ حَقِّقْ بِفَضْلِكَ أَمَلِي وَ رَجَائِي يَا خَيْرَ مَنْ دَعَى لِكَشْفِ اَلضُّرِّ وَ اَلْمَأْمُولِ لِكُلِّ عُسْرٍ وَ يُسْرٍ بِكَ أَنْزَلْتُ حَاجَتِي فَلاَ تَرُدَّنِي يَا سَيِّدِي مِنْ سَنِيِّ مَوَاهِبِكَ خَائِباً يَا كَرِيمُ يَا كَرِيمُ آمِينَ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ وَ صَلَّى اَللَّهُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ اَلطَّاهِرِينَ يَا كَرِيمُ پس هفتمرتبه بگو (بِكَرَمِكَ) پس بگو (يَا لَطِيفُ) بعد از آن هفتمرتبه بگو (بِلُطْفِكَ) پس بگو (يَا عَزِيزُ) بعد از آن هفتمرتبه بگو (بِعِزَّتِكَ) پس بگو رَبِّ اِشْرَحْ لِي صَدْرِي `وَ يَسِّرْ لِي أَمْرِي `وَ اُحْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسٰانِي `يَفْقَهُوا قَوْلِي وَ ارْجِعْنِي إِلَى أَحْسَنِ اَلْأَحْوَالِ وَ اِصْرِفْ عَنِّي كُلَّ آفَةٍ وَ عَاهَةٍ وَ كُلَّ بَلِيَّةٍ بِمُحَمَّدٍ وَ آلِهِ پس بسجده ميروى و ميگوئى إِلَهِي قَلْبِي مَحْجُوبٌ وَ عَقْلِي مَغْلُوبٌ وَ نَفْسِي مَعْيُوبٌ وَ هَوَائِي غَالِبٌ وَ طَاعَتِي قَلِيلَةٌ وَ مَعْصِيَتِي كَثِيرَةٌ وَ لِسَانِي مُقِرٌّ بِالذُّنُوبِ وَ مُعْتَرِفٌ بِالْعُيُوبِ فَمَا حِيلَتِي يَا عَلاَّمَ اَلْغُيُوبِ وَ يَا سَتَّارَ اَلْعُيُوبِ وَ يَا غَفَّارَ اَلذُّنُوبِ اِغْفِرْ لِي ذُنُوبِي كُلَّهَا يَا غَفَّارُ وَ اُسْتُرْ عَلَيَّ يَا سَتَّارُ بِمُحَمَّدٍ وَ آلِهِ اَلْأَطْهَارِ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ .
زبان ترجمه:

الصحیفة العلویة / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۲۹۶

دعاى صباح بنام خداوند بخشايندۀ مهربان خدايا اي كسى كه بيرون كشيد زبان صبحدم را ببيان تابناك آن، و پراكنده ساخت پاره‌هاى شب تاريك را با آن توده‌هاى سياه سرگردانى كه داشت، و محكم ساخت ساختمان اين چرخ گردون را در اندازه‌ها و گردشهاى زيبايش، و پرتو افكن ساخت تابش خورشيد را با نور فروزان و گرم آن، اى كه راهنمائى كرد بر خودش بخودش، و منزه است از همجنسى (و مشابهت با) مخلوقش و برتر است از سنخيت يا چگونگيهاى عالم خلقت، اى كسى كه نزديك است بگمانهائى كه (در باره او) بر دل خطور كند، ولى دور است از چشم انداز ديدگان، و ميداند آنچه را شود پيش از شدنش، اى كسى كه مرا در گهوارۀ آسايش و امنيت خود بخواب برد، و براى استفادۀ از نعمتها و بخششهاى بيدريغش كه بمن ارزانى داشته بيدارم كرد، و پنجه‌هاى بدخواهان را بدست قدرت و سلطنت خويش از من باز داشته، درود فرست بر آن راهنماى بسوى تو در شب بسيار تار (جاهليت)، و آن كس كه در ميان أسباب و وسايل تو بلندترين ريسمان شرف را گرفت، و آن كس كه حسب پاك و خالصش بر بلندترين شانه‌هاى مردان عالم قرار داشت، و آن ثابت قدم بر روى لغزشگاهها در آن زمان پيشين، و بر خاندان نيكوكار برگزيدۀ خوش كردارش، و بگشا خدايا لنگه‌هاى در بامدادان را به كليدهاى رحمت و رستگارى، و بپوشانم خدايا از بهترين خلعتهاى هدايت و شايستگى و بجوشان خدايا بعظمت خويش در جويبار دلم چشمه‌هاى خشوع، و جارى سازخدايا براى هيبتت از گونه‌هايم مشك‌هاى اشك، و ادب كن خدايا سبك مغزى و تندخوئي مرا بمهارهاى قناعت (يا خوارى در سؤال)، خدايا اگر رحمت تو در ابتدا از روى حسن توفيق بسراغ من نمى‌آمد پس چه كسى بود كه مرا در اين راه روشن بسويت آرد، و اگر حلم و بردبارى تو مرا بدست آرزو و ميل سركش سپارد پس چه كسى لغزشهاى مرا از زمين خوردنهاى هوى و هوس ناديده بگيرد، و اگر در هنگام جنگ با نفس و شيطان يارى تو (شامل حالم) نباشد مسلما همان يارى نكردنت مرا بدست رنج و حرمان سپارد، خدايا تو بخوبى مرا مى‌بينى كه نزدت نيامده‌ام جز از راه آرزوها، (و آنها بود كه مرا بدرگاهت آورد) يا شده كه بسر رشته‌هاى فضل و كرمت چنگ زنم جز وقتى كه گناهانم مرا از خانۀ وصال دور سازد، پس چه بد مركبى است اين مركب هوى و هوس كه نفس من بر آن سوار شده، پس واى بر اين نفس كه گمانهاى باطل و آرزوهاى بيجايش در نزد أو جلوه كرد، و نابود باد كه بر آقا و مولاى خويش دليرى كرد، خدايا من در رحمتت را بدست اميدم كوبيدم، و از فرط‍‌ هواهاى نفسانى با حال پناهندگى بسوى تو گريختم، و بند كردم بسر رشته‌هاى كرمت انگشتان دوستيم را، پس در - گذر خدايا از جرمهائى كه من از روى لغزش و خطا كردم، و نگاهم دار از حملۀ بيماريم كه (دچار گشته‌ام) زيرا كه توئى آقا و مولايم و تكيه‌گاه و اميدم، و توئى منتهاى خواسته و آرمانم در دنيا و عقبايم، خدايا چگونه برانى از درگاهت بيچاره‌اى را كه در حال فرار از گناهان بتو پناه آورده، يا چگونه نوميد سازى راهجوئى را كه شتابان آهنگ حضرت ترا كرده‌؟ يا چگونه بازگردانى تشنه‌اى را كه براى نوشيدن (آب) بر سر حوضهاى تو آمده‌؟ نه هرگز چنين نخواهى كرد با اينكه حوضهاى (پر فيضت) در سخت ترين خشكساليها لبريز است، و در خانه‌ات براى خواستن و ورود باز است، و توئى انتهاى خواستۀ (خواستاران)، و منتهاى آرزوى (آرزومندان)،خدايا اين مهارهاى نفس من است كه به پاى بند مشيت تو بسته است، و اين است بارهاى سنگين گناهانم كه باميد عفو و رحمتت بر زمين نهادم، و اين است هوسهاى گمراه‌كننده‌ام كه بآستان لطف و مهرت سپردم، پس اى خدا اين بامداد مرا چنان مقرر كن كه با أنوار هدايت و سلامت در دين و دنيا بر من فرود آيد، و شامم را سپرى از نيرنگ خطرناك دشمنان، و پناهگاهى از پرتگاههاى هوى و هوس قرار ده، كه تو بر هر چه بخواهى توانائى ملك و سلطنت را بهر كه خواهى ميدهى، و از هر كه خواهى برگيرى، و عزت دهى هر كه را خواهى، و خوار كنى هر كه را خواهى، همه خوبيها بدست تو است، و تو بر هر چيز توانائى شب را در روز فرو برى، و روز را در شب در آورى، زنده را از مرده بيرون آورى، و مرده را از زنده برون آرى، و بهر كه خواهى بى‌حساب روزى دهى، معبودى جز تو نيست، منزهى تو خدايا، و حمد ترا گويم، كيست كه قدر ترا بشناسد، و از تو نترسد، و كيست كه نداند تو كيستى، و از تو نهراسد، تو با قدرت خويش هر جدائى را گرد آورى و بلطف خويش سپيده دم را شكافتى و بكرم خود تاريكيهاى شديد شب را روشن كردى، و روان كردى آبهاى شيرين و شور را از دل سنگهاى سخت و محكم، و فرو ريختى از ابرهاى فشرده آبى ريزان و فراوان، و قرار دادى خورشيد و ماه را براى مردمان چراغى فروزان، بى‌آنكه در آغازى كه (بآفرينش) كردى دچار خستگى و تعب گردى، يا بچاره‌جوئى محتاج شوى، اى آنكه در عزت و بقاء يگانه است، و بندگانش را بوسيلۀ مرگ و نابودى مقهور خويش كرده، درود فرست بر محمّد و خاندان پرهيزكارش، و فرياد مرا بشنو و دعايم را باجابت مقرون ساز، و بفضل خويش آرزو و اميد مرا تثبيت كن، اى بهترين كسى كه خوانده شدى براى بر - طرف كردن گرفتارى و آرزوشده‌اى براى هر سختى و آسانى، فرود آوردم بار حاجتم را بدرگاهت پس مرا از عطاياى عالى (و سنگين قيمت) خود نااميد باز نگردان، اى كريم، اى كريم اي كريم، برحمت خود اي مهربانترين مهربانان، درود خدا بر بهترين آفريدگانش محمّد و خاندان پاكش همگى.پس هفت مرتبه بگو: «بكرمك» (يعنى ببزرگواريت) آنگاه بگو: «يا لطيف» (اي مهربان) پس هفت مرتبه بگو: «بلطفك» (بمهرت) آنگاه بگو «يا عزيز» (اي با عزت) بعد از آن هفت مرتبه بگو «بعزتك» (يعنى - بعزتت) آنگاه بگو: پروردگارا باز كن سينه‌ام را و آسان گردان كارم را و گره از زبانم بگشا كه گفتارم را بفهمند، و مرا ببهترين حالات باز گردان، و هر آفت و بلا و آسيبى را از من دور گردان بحق محمّد و خاندان محمد. پس بسجده ميروى و در سجده ميگوئى: «خدايا دلم در پرده است و عقلم مغلوب و نفسم معيوب و هواى نفس بر من چيره، و طاعتم اندك، و نافرمانيم بسيار، و زبانم بگناهان إقرار كند، و بعيبهايم اعتراف دارد، پس چه چاره كنم اي داناى ناديدنيها! و اي پرده پوش عيبها! و اي آمرزندۀ گناهان! بيامرز همۀ گناهانم را اي آمرزنده، و بپوشان بر من اي پوشاننده، بحق محمّد و خاندان پاكش، و بمهرت اي مهربانترين مهربانان.

divider