شناسه حدیث :  ۴۴۹۳۰۹

  |  

نشانی :  الصحیفة العلویّة  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۸۶  

عنوان باب :   [دعاؤه عليه السّلام في الصّباح و المساء و هو دعاء ليلة المبيت على فراش النّبي (صلّى اللّه عليه و آله)]

معصوم :  

دُعَاؤُهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فِي اَلصَّبَاحِ وَ اَلْمَسَاءِ وَ هُوَ دُعَاءُ لَيْلَةِ اَلْمَبِيتِ عَلَى فِرَاشِ اَلنَّبِيِّ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ): أَمْسَيْتُ اَللَّهُمَّ مُعْتَصِماً بِذِمَامِكَ اَلْمَنِيعِ اَلَّذِي لاَ يُحَاوَلُ وَ لاَ يُطَاوَلُ مِنْ شَرِّ كُلِّ غَاشِمٍ وَ طَارِقٍ مِنْ سَائِرِ مَا خَلَقْتَ مِنْ خَلْقِكَ اَلصَّامِتِ وَ اَلنَّاطِقِ فِي جُنَّةٍ مِنْ كُلِّ مَخُوفٍ بِلِبَاسٍ سَابِغَةٍ بِوَلاَءِ أَهْلِ بَيْتِ نَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمْ مُحْتَجِباً مِنْ كُلِّ قَاصِدٍ لِى بِأَذِيَّةٍ بِجِدَارٍ حَصِينٍ اَلْإِخْلاَصِ فِي اَلاِعْتِرَافِ بِحَقِّهِمْ وَ اَلتَّمَسُّكِ بِحَبْلِهِمْ مُوقِناً بِأَنَّ اَلْحَقَّ لَهُمْ وَ مَعَهُمْ وَ فِيهِمْ وَ بِهِمْ وَ مِنْهُمْ وَ إِلَيْهِمْ أُوَالِي مَنْ وَالَوْا وَ أُعَادِي مَنْ عَادَوْا وَ أُجَانِبُ مَنْ جَانَبُوا فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَعِذْنِي اَللَّهُمَّ بِهِمْ مِنْ شَرِّ كُلِّ مَا أَتَّقِيهِ يَا عَظِيمُ حَجَزْتُ اَلْأَعَادِيَ عَنِّي بِبَدِيعِ اَلسَّمَوَاتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ جَعَلْنٰا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَيْنٰاهُمْ فَهُمْ لاٰ يُبْصِرُونَ .
زبان ترجمه:

الصحیفة العلویة / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۲۸۷

دعاى آن حضرت عليه السّلام در بامداد و پسين، و اين همان دعائى است كه در شب ليلة المبيت - شبى كه در بستر پيغمبر صلى اللّٰه عليه و آله بجاى آن حضرت خوابيد آن را خواند صبح (يا شام) كردم خدايا پناهنده بجوار (مقام بلند و) منيع تو كه دست بدان نرسد، و مورد تجاوز واقع نشود از شر هر ستمگر و هر راهزنى، از تمام كسانى كه آفريده‌اى و چيزهاى ديگرى كه خلق كرده‌اى چه (آنها كه) خموش (أند) و (چه آنها كه) گويا (هستند) (و خود را) در زير سپرى (نهادم) از هر چيز ترسناكى با لباسى بافته از دوستى خاندان پيمبرت، پوشانده از هر كه قصد آزارم كند، بسنگر محكم إخلاص با اعتراف بحق آن بزرگواران، و تمسك برشتۀ دوستى ايشان، با يقين باينكه حقّ‌ مخصوص آنها است و نزد آنها است. و در پيش آنها و بوسيلۀ آنها است، و آغازش از آنها و انجامش بسوى آنها است. دوست دارم هر كه را آنها دوست دارند، و دشمن دارم هر كه را آنها دشمن دارند، و كناره جويم از هر كه آنان كناره جويند، پس درود فرست بر محمّد و خاندان محمّد و پناهم ده خدايا ببركت ايشان از شر هر چه از آن پرهيز كنم، اى خداى بزرگ دور سازم دشمنانم را از خود بوسيلۀ خداى پديد آرندۀ آسمانها و زمين. «همانا پيش رويشان سدى نهاديم، و پشت سرشان نيز سدى، و پرده بر آنها افكنديم كه نميبينند».

divider