شناسه حدیث :  ۴۴۹۲۹۹

  |  

نشانی :  الصحیفة العلویّة  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۳۵  

عنوان باب :   [دعاؤه عليه السّلام لمن قتر عليه الرّزق يكتب في ورق الظّبى أو قطعة اديم و يعلّق عليه و يجعله في ثيابه التي يلبسها دائما]

معصوم :  

دُعَاؤُهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ لِمَنْ قُتِّرَ عَلَيْهِ اَلرِّزْقُ يُكْتَبُ فِي وَرَقِ اَلظَّبْي أَوْ قِطْعَةِ أَدِيمٍ وَ يُعَلَّقُ عَلَيْهِ أَوْ يَجْعَلُهُ فِي ثِيَابِهِ اَلَّتِي يَلْبَسُهَا دَائِماً: اَللَّهُمَّ لاَ طَاقَةَ لِفُلاَنِ بْنِ فُلاَنٍ بِالْجُهْدِ وَ لاَ صَبْرَ لَهُ عَلَى اَلْبَلاَءِ وَ لاَ قُوَّةَ لَهُ عَلَى اَلْفَقْرِ وَ اَلْفَاقَةِ اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ لاَ تَحْظُرْ عَلَى فُلاَنِ بْنِ فُلاَنٍ رِزْقَكَ وَ لاَ تُقَتِّرْ عَلَيْهِ سَعَةَ مَا عِنْدَكَ وَ لاَ تَحْرِمْهُ فَضْلَكَ وَ لاَ تَحْسِمْهُ مِنْ جَزِيلِ قِسْمِكَ وَ لاَ تَكِلْهُ إِلَى خَلْقِكَ وَ لاَ إِلَى نَفْسِهِ فَيَعْجِزَ عَنْهَا وَ يَضْعُفَ عَنِ اَلْقِيَامِ فِيمَا يُصْلِحُهُ وَ يُصْلِحُ مَا قِبَلَهُ بَلْ تَفَرَّدْ بِلَمِّ شَعْثِهِ وَ تَوَلَّ كِفَايَتَهُ وَ اُنْظُرْ إِلَيْهِ فِي جَمِيعِ أُمُورِهِ إِنَّكَ إِنْ وَكَلْتَهُ إِلَى خَلْقِكَ لَمْ يَنْفَعُوهُ وَ إِنْ أَلْجَأْتَهُ إِلَى أَقْرِبَائِهِ حَرَمُوهُ وَ إِنْ أَعْطَوْهُ أَعْطَوْا قَلِيلاً نَكِداً وَ إِنْ مَنَعُوهُ مَنَعُوا كَثِيراً وَ إِنْ بَخِلُوا فَهُمْ لِلْبُخْلِ اَهْلٌ اَللَّهُمَّ أَغْنِ فُلاَنَ بْنَ فُلاَنٍ مِنْ فَضْلِكَ وَ لاَ تُخْلِهِ مِنْهُ فَإِنَّهُ مُضْطَرٌّ إِلَيْكَ فَقِيرٌ إِلَى مَا فِي يَدَيْكَ وَ أَنْتَ غَنِيٌّ عَنْهُ وَ أَنْتَ خَبِيرٌ بِهِ عَلِيمٌ وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اَللّٰهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اَللّٰهَ بٰالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اَللّٰهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْراً إِنَّ مَعَ اَلْعُسْرِ يُسْراً إِنَّ مَعَ اَلْعُسْرِ يُسْراً وَ مَنْ يَتَّقِ اَللّٰهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً `وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لاٰ يَحْتَسِبُ .
زبان ترجمه:

الصحیفة العلویة / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۲۳۷

دعاى آن حضرت عليه السّلام براى كسى كه تنك روزى است كه اين دعا را در پوست آهو يا قطعۀ پوستى مى‌نويسد و در پارچه‌اى ميگذارد و بجامه‌اى كه هميشه ميپوشد آن را مى‌آويزد خدايا «فلانى پسر فلانى» طاقت سختى و شكيبائى بر بلا و گرفتارى، و نيروى بر فقر و تنگدستى را ندارد، خدايا درود فرست بر محمّد و خاندان محمد، و روزى خود را از «فلانى پسر فلانى» دريغ مدار، و آن روزى فراخى را كه در نزد تو است بر أو تنگ مگير، و از فضل خويش محرومش مساز، و از بهره‌هاى شايانت أو را باز مدار، و أو را بخلق خود (آفريدگانت) و بخودش وامگذار، كه در نتيجه از ادارۀ خود عاجز گردد، و از اصلاح كار خود و آنچه در پيش دارد ناتوان شود، بلكه خود بتنهائى پريشانى كارش را برطرف فرما، و كارش را سرپرستى كن، و همه كارهايش را زير نظر گير، كه براستى اگر أو را بخلق خود واگذارى سودش نبخشند، و اگر به نزديكانش أو را پناهنده سازى محرومش كنند، و اگر هم چيزى باو بدهند چيزى اندك و كم فايده خواهند داد، و اگر از أو دريغ دارند بسيارى را دريغ دارند، و اگر بخل ورزند آنها شايستۀ همان بخل هستند. خدايا «فلانى پسر فلانى» را از فضل خويش بى‌نياز كن، و آن را از او وامگير، كه براستى أو درماندۀ درگاه تو است و نيازمند است بدان چه در دست تو است، و تو از أو بى‌نيازى، و بحال أو بينا و دانائى، و هر كه بر خدا توكل كند خدا أو را بس باشد و همانا خداوند فرمانش (بر همه چيز) نافذ و رساست، و خدا براى هر چيز اندازه‌اى مقرر داشته است، براستى كه از پى دشوارى آسانى است، و حقا كه از پى دشوارى آسانى است و هر كه از خدا بترسد خداوند براى أو راه بيرون رفتنى مقرر دارد، و از جايى كه گمان نبرد روزيش دهد.

divider