شناسه حدیث :  ۴۴۹۲۹۴

  |  

نشانی :  الصحیفة العلویّة  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۲۹  

عنوان باب :   [عوذة للخوف من الحرق و الغرق]

معصوم :  

عُوذَةٌ لِلْخَوْفِ مِنَ اَلْحَرَقِ وَ اَلْغَرَقِ: إِنَّ وَلِيِّيَ اَللّٰهُ اَلَّذِي نَزَّلَ اَلْكِتٰابَ وَ هُوَ يَتَوَلَّى اَلصّٰالِحِينَ وَ مٰا قَدَرُوا اَللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهِ وَ اَلْأَرْضُ جَمِيعاً قَبْضَتُهُ يَوْمَ اَلْقِيٰامَةِ وَ اَلسَّمٰاوٰاتُ مَطْوِيّٰاتٌ بِيَمِينِهِ سُبْحٰانَهُ وَ تَعٰالىٰ عَمّٰا يُشْرِكُونَ .
زبان ترجمه:

الصحیفة العلویة / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۲۲۹

براى ترس از سوختن و غرق شدن (بخواند آياتى را كه ترجمه‌اش اين است) «براستى كه ياور من خدا است كه اين كتاب را نازل فرموده و أو با شايستگان دوستى ميكند» خدا را چنان كه بايد بشناسند نشناختند، و روز قيامت زمين يكسره در قبضۀ (قدرت) او است، و آسمانها بدست قدرت وى بهم پيچيده است، او منزه و برتر است از آنچه با أو شريك ميكنند»

divider