شناسه حدیث :  ۴۴۹۲۸۹

  |  

نشانی :  الصحیفة العلویّة  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۲۶  

عنوان باب :   [دعاؤه عليه السّلام في العوذة لوجع الضّرس بعد مسح سجوده ثمّ يمسح الضّرس الموجوع و يقول]

معصوم :  

دُعَاؤُهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فِي اَلْعُوذَةِ لِوَجَعِ اَلضِّرْسِ بَعْدَ مَسْحِ سُجُودِهِ ثُمَّ يَمْسَحُ اَلضِّرْسَ اَلْمَوْجُوعَ وَ يَقُولُ: بِسْمِ اَللَّهِ وَ اَلشَّافِي اَللَّهُ وَ لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ.
زبان ترجمه:

الصحیفة العلویة / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۲۲۶

دعاى آن حضرت على السلام براى رفع دندان درد كه دست بجاى سجده خود بكشد و آنگاه بدندانى كه درد ميكند دست بگذارد و بگويد: بنام خدا و شفا دهنده خدا است، و جنبش و نيروئى نيست جز بخداى والاى بزرگ.

divider