شناسه حدیث :  ۴۴۹۲۷۱

  |  

نشانی :  الصحیفة العلویّة  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۶۹  

عنوان باب :   [و من دعائه عليه السّلام في المناجاة]

معصوم :  

وَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فِي اَلْمُنَاجَاةِ: لَكَ اَلْحَمْدُ يَا ذَا اَلْجُودِ وَ اَلْمَجْدِ وَ اَلْعُلَى تَبَارَكْتَ تُعْطِي مَنْ تَشَاءُ وَ تَمْنَعُ إِلَهِي وَ خَلاَّقِي وَ حِرْزِي وَ مَوْئِلِي إِلَيْكَ لَدَى اَلْإِعْسَارِ وَ اَلْيُسْرِ أَفْزَعُ إِلَهِي لَئِنْ جَلَّتْ وَ جَمَّتْ خَطِيئَتِي فَعَفْوُكَ عَنْ ذَنْبِي أَجَلُّ وَ أَوْسَعُ إِلَهِي لَئِنْ أَعْطَيْتُ نَفْسِيَ سُؤْلَهَا فَهَا أَنَا فِي رَوْضِ اَلنَّدَامَةِ أَرْتَعُ إِلَهِي تَرَى حَالِي وَ فَقْرِي وَ فَاقَتِي وَ أَنْتَ مُنَاجَاتِي اَلْخَفِيَّةَ تَسْمَعُ إِلَهِي فَلاَ تَقْطَعْ رَجَائِي وَ لاَ تُزِغْ فُؤَادِي فَلِي فِي سَيْبِ جُودِكَ مَطْمَعٌ إِلَهِي لَئِنْ خَيَّبْتَنِي أَوْ طَرَدْتَنِي فَمَنْ ذَا اَلَّذِي أَرْجُو وَ مَنْ ذَا أُشَفِّعُ إِلَهِي أَجِرْنِي مِنْ عَذَابِكَ إِنَّنِي أَسِيرٌ ذَلِيلٌ خَائِفٌ لَكَ أَخْضَعُ إِلَهِي فَآنِسْنِي بِتَلْقِينِ حُجَّتِي إِذَا كَانَ لِي فِي اَلْقَبْرِ مَثْوًى وَ مَضْجَعُ إِلَهِي لَئِنْ عَذَّبْتَنِي أَلْفَ حِجَّةٍ فَحَبْلُ رَجَائِي مِنْكَ لاَ يَتَقَطَّعُ إِلَهِي أَذِقْنِي طَعْمَ عَفْوِكَ يَوْمَ لاَ بَنُونَ وَ لاَ مَالٌ هُنَالِكَ يَنْفَعُ إِلَهِي إِذَا لَمْ تَعْفُ عَنْ غَيْرِ مُحْسِنٍ فَمَنْ لِمُسِيءٍ بِالْهَوَى يَتَمَتَّعُ إِلَهِي إِذَا لَمْ تَرْعَنِي كُنْتُ ضَائِعاً وَ إِنْ كُنْتَ تَرْعَانِي فَلَسْتُ أُضَيَّعُ إِلَهِي لَئِنْ فَرَّطْتُ فِي طَلَبِ اَلْتُّقَى فَهَا أَنَا إِثْرَ اَلْعَفْوِ أَقْفُو وَ أَتْبَعُ إِلَهِي لَئِنْ أَخْطَأْتُ جَهْلاً فَطَالَمَا رَجَوْتُكَ حَتَّى قِيلَ مَا هُوَ يَجْزَعُ إِلَهِي ذُنُوبِي بَذَّتِ اَلطَّوْدَ وَ اِعْتَلَتْ وَ صَفْحُكَ عَنْ ذَنْبِي أَجَلُّ وَ أَرْفَعُ إِلَهِي يُنَحِّي ذِكْرُ طَوْلِكَ لَوْعَتِي وَ ذِكْرُ اَلْخَطَايَا اَلْعَيْنَ مِنِّي يُدَمِّعُ إِلَهِي أَقِلْنِي عَثْرَتِي وَ اُمْحُ حَوْبَتِي فَإِنِّي مُقِرٌّ خَائِفٌ مُتَضَرِّعٌ إِلَهِي أَنِلْنِي مِنْكَ رَوْحاً وَ رَاحَةً فَلَسْتُ سِوَى أَبْوَابِ فَضْلِكَ أَقْرَعُ إِلَهِي لَئِنْ أَقْصَيْتَنِي أَوْ أَهَنْتَنِي فَمَا حِيلَتِي يَا رَبِّ أَمْ كَيْفَ أَصْنَعُ إِلَهِي حَلِيفُ اَلْحُبِّ فِي اَللَّيْلِ سَاهِرٌ يُنَاجِي وَ يَدْعُو وَ اَلْمُغَفَّلُ يَهْجَعُ إِلَهِي وَ هَذَا اَلْخَلْقُ مَا بَيْنَ نَائِمٍ وَ مُنْتَبِهٍ فِي لَيْلِهِ يَتَضَرَّعُ وَ كُلُّهُمْ يَرْجُو نَوَالَكَ رَاجِياً لِرَحْمَتِكَ اَلْعُظْمَى وَ فِي اَلْخُلْدِ يَطْمَعُ إِلَهِي يُمَنِّينِي رَجَائِي سَلاَمَةً وَ قُبْحُ خَطِيئَاتِي عَلَيَّ يُشَنِّعُ إِلَهِي فَإِنْ تَعْفُو فَعَفْوُكَ مُنْقِذِي وَ إِلاَّ فَبِالذَّنْبِ اَلْمُدَمِّرِ أُصْرَعُ إِلَهِي بِحَقِّ اَلْهَاشِمِيِّ مُحَمَّدٍ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) وَ حُرْمَةِ أَطْهَارٍ هُمُ لَكَ خُضَّعٌ إِلَهِي بِحَقِّ اَلْمُصْطَفَى وَ اِبْنِ عَمِّهِ وَ حُرْمَةِ أَبْرَارٍ هُمُ لَكَ خُشَّعُ إِلَهِي فَأَنْشِرْنِي عَلَى دِينِ أَحْمَدٍ مُنِيباً تَقِيّاً قَانِتاً لَكَ أَخْضَعُ وَ لاَ تَحْرِمَنِّي يَا إِلَهِي وَ سَيِّدِي شَفَاعَتَهُ اَلْعُظْمَى فَذَاكَ اَلْمُشَفَّعُ وَ صَلِّ عَلَيْهِمْ مَا دَعَاكَ مُوَحِّدٌ وَ نَاجَاكَ أَخْيَارٌ بِبَابِكَ رُكَّعُ
زبان ترجمه:

الصحیفة العلویة / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۱۷۳

و از مناجاتهاى آن حضرت است بنام خداى بخشاينده مهربان ستايش تو را است اي صاحب جود و بزرگى و بلندى، بزرگى تو را است كه بهر كه خواهى بدهى و يا بازگيرى. اى معبود و آفريدگار و پناه و نگهدار من، بدرگاه تو در سختى و آسانى پناه برم. خدايا اگر خطايم بزرگ و زياد است ولى گذشت تو از گناه من بزرگتر و وسيع‌تر است خدايا اگر من از خواهش نفس پيروى كنم پس در آن حال من در چراگاه پشيمانى ميچرم خدايا خود تو حال من و ندارى و تهيدستيم را مى‌بينى و تو رازهاى پنهان مرا ميشنوى خدايا پس اميدم را قطع مكن، و منحرف مساز بنوميدى دلم را كه من طمعكار باران سخايت هستم خدايا اگر نوميدم سازى يا از درگاهت برانى پس بچه كسى اميد داشته باشم و كه را شفيع گردانم‌؟ خدايا از عذاب خود پناهم ده كه براستى من اسير و خوار و ترسان و خاضع درگاه توأمخدايا بوسيلۀ تلقين دليل و حجتم با من انس گير در آن هنگام كه در گور منزل و مأوى گيرم خدايا اگر هزار سال مرا عذاب كنى ولى باز رشتۀ اميد من از درگاه تو قطع نميشود. خدايا مزۀ گذشتت را بمن بچشان در آن روز كه نه فرزندان و نه مال در آنجا سود بخشد خدايا اگر تو مراعاتم نكنى يكسره از بين رفته‌ام و اگر تو مراعاتم كنى ضايع نگردم. خدايا اگر بنا شود جز از نيكوكار نگذرى پس كيست اميد گنهكارى كه بهواى نفس كامرانى كرده‌؟ خدايا اگر در جستجوى پرهيزكارى كوتاهى كردم ولى اينك بدنبال گذشت تو ميگردم و آن را ميجويم خدايا اگر از روى نادانى خطا كردم پس چه بسيار اميدوار بتو بوده‌ام بطورى كه در باره‌ام گفتند باك ندارم خدايا اگر گناهانم برتر و بلندتر از كوههاى بزرگ گشته ولى چشم پوشى تو از گناه من بزرگتر و برتر است خدايا ياد بخشش تو سوز درونم را ببرد و ياد گناهان چشمانم را اشگبار كند خدايا لغزشم را ببخش و گناهم را محو كن زيرا كه من بگناه إقرار داشته و ترسان و نالانم خدايا صفا و آسايشى از جانب خود بمن ببخش كه من جز درهاى فضل ترا نكوبم خدايا اگر دورم كنى يا بى‌اعتنائيم كنى پس ديگر چه چاره كنم پروردگارا و يا چه كنم‌؟خدايا آنكه با دوستى تو دست بگريبان است شب را همه بيدار و در مناجات و دعا است ولى شخص غافل يكسره در خواب است خدايا اين مردم هم يك دسته شبها در خواب و دسته‌هائى بيدار و بتضرع مشغولند. و همگى مردم باميد عطاى تواند و اميدوار برحمت بزرگ تو، و طمع بهشت برين دارند خدايا اميد من مرا آرزومند سلامتى ميكند ولى زشتى گناهانم مرا برسوائى تهديد ميكند. خدايا اگر بگذرى گذشت تو نجات بخش من است و گر نه من باين گناه هلاكت بار بنابودى در افتم. خدايا بحق محمّد هاشمى و بحرمت پاكانى كه بدرگاهت خاضعند خدايا بحق محمّد مصطفى و پسر عمويش (على) و بحرمت نيكانى كه بدرگاهت خاشعند خدايا مرا بر دين احمد در قيامت برانگيز در حال انابه و پرهيز - كارى و فروتنى و خضوع و مرا محروم مكن اي معبود و آقايم از آن شفاعت بزرگش كه شفاعت او پذيرفته است و درود فرست بر ايشان تا زمانى كه هر شخص يكتاپرستى بدرگاهت دعا كند و نيكان با تو در مناجات و بدرگاهت در ركوعند.

divider