شناسه حدیث :  ۴۴۹۲۶۹

  |  

نشانی :  الصحیفة العلویّة  ,  جلد۱  ,  صفحه۱۲۸  

عنوان باب :   [دعاؤه في طلب العفو]

معصوم :   امیرالمؤمنین (علیه السلام)

دُعَاؤُهُ فِي طَلَبِ اَلْعَفْوِ: يَا مَنْ عَفَى عَنِّي وَ عَنْ مَا خَلَوْتُ مِنَ اَلسَّوْءاَتِ فِي بَيْتِي وَ غَيْرِ بَيْتِي يَا مَنْ لَمْ يُؤَاخِذْنِي بِارْتِكَابِ اَلْمَعَاصِي عَفْوَكَ عَفْوَكَ يَا كَرِيمُ عَفْوَكَ.
زبان ترجمه:

الصحیفة العلویة / ترجمه رسولی محلاتی ;  ج ۱  ص ۱۲۸

دعاى آن حضرت در طلب عفو و گذشت اى كه درگذرد از من و از بديهائى كه در خلوت در خانه و در غير خانه از من سرزده، اى كه مرا با دست زدن بگناهان (فورا) مورد مؤاخذه قرارم ندهد. گذشتت را، گذشتت را خواهانم اي كريم، گذشتت را!

divider